:: జడభరతుని ఆత్మజ్ఞానం :: 

    నమస్కారం. భాగవత సుధకు పునఃస్వాగతం. మనం ఎందరో రాజుల కథలు విన్నాం, కానీ రాజ్యాన్ని తృణప్రాయంగా వదిలేసి, ఒక పిచ్చివాడిలా జీవించిన ఒక చక్రవర్తి కథను ఎప్పుడైనా విన్నారా? ఆయనే జడభరతుడు. గత జన్మలో ఒక జింకపై మోహంతో మోక్షాన్ని కోల్పోయి, ఈ జన్మలో అడుగు తీసి అడుగు వేయాలన్నా భయం కలిగిన మహాజ్ఞాని. అశాశ్వతమైన ఈ లోకంలో మాటలు మాట్లాడితే మళ్ళీ బంధాల్లో చిక్కుకుంటానని, బాహ్య ప్రపంచానికి ఒక జడుడిలా (తెలివిలేని వాడిలా) నటిస్తూ మౌనంగా ఉండేవాడు.

    ఒకనాడు సింధు దేశపు రాజు రహూగణుడు, పరమ జ్ఞానాన్ని అన్వేషిస్తూ కపిల మహర్షి ఆశ్రమానికి పల్లకీలో వెళ్తున్నాడు. దారిలో పల్లకీ మోసే ఒక కూలీకి ఆరోగ్యం పాడవడంతో, భటులు పక్కనే ఉన్న జడభరతుడిని చూస్తారు. దృఢంగా ఉన్నాడన్న కారణంతో బలవంతంగా పల్లకీ మోయమని పురమాయిస్తారు. జడభరతుడు మారుమాటాడకుండా పల్లకీని భుజాన వేసుకున్నాడు. కానీ ఆయన పద్ధతి వింతగా ఉంది. కింద ఉన్న చీమలు తన కాలి కింద పడి చనిపోతాయేమోనని, ప్రతి అడుగును గమనిస్తూ, గెంతుతూ నడుస్తున్నాడు. దీనివల్ల పల్లకీ ఊగిపోతూ, లోపల ఉన్న రాజు తల గోడలకు తగులుతోంది.

     కోపంతో ఉగిపోయిన రహూగణుడు పల్లకీ దిగి.. "ఎవడవురా నువ్వు? బ్రతికి ఉండగానే శవంలా ఉన్నావు. ఇంతమంది మోస్తుంటే నీ ఒక్కడి వల్లే పల్లకీ ఊగుతోంది. నీకు తగిన శిక్ష విధిస్తాను" అని గద్దిస్తాడు. రాజు మాటల్లో అధికార గర్వం, అహంకారం ఉట్టిపడుతున్నాయి. అప్పుడు అంతవరకు మౌనంగా ఉన్న జడభరతుడు, చిరునవ్వుతో రాజు వైపు చూశాడు. ఆ కళ్ళలో భయం లేదు, కేవలం కరుణ మాత్రమే ఉంది. అప్పుడు ఆయన నోరు విప్పి పలికిన మాటలు, భారతీయ తత్వశాస్త్రానికే మకుటాయమానం.

     "రాజా!" అన్నాడు జడభరతుడు నిశ్చలమైన స్వరంతో.. "నువ్వు అన్నది నిజమే. ఈ శరీరం మోస్తున్నది బరువును మాత్రమే, కానీ నేను శరీరాన్ని కాదు. నువ్వు 'శవం' అన్నావు.. అవును, ప్రాణం లేని ఈ మట్టి కాయం శవంతో సమానమే. నువ్వు రాజువు, నేను కూలీని అంటున్నావు.. కానీ ఈ పదవులన్నీ కేవలం ఈ శరీరం ధరించిన వేషధారణలు మాత్రమే. మట్టి నుండి పుట్టిన మట్టి పాత్రలు ఎలాగో, మట్టి నుంచి వచ్చిన ఈ దేహాలు కూడా అంతే. లోపల ఉన్న ఆత్మకు బరువు లేదు, బాధ లేదు, రాజు లేదు, బంట్రోతు లేడు. నువ్వు ఎవరిని శిక్షిస్తావు? ఆత్మనా? అది అసాధ్యం. శరీరాన్నా? అది ఎలాగో నశించేదే!"

    ఆ మాటలు విన్న రహూగణుడు నిశ్చేష్టుడయ్యాడు. పల్లకీలో కూర్చున్న తాను అజ్ఞాని అని, పల్లకీ మోస్తున్న వ్యక్తి సాక్షాత్తు పరమశివుడి వంటి జ్ఞాని అని గ్రహించాడు. వెంటనే పాదాలపై పడి క్షమాపణ వేడుకున్నాడు. "పైకి కనిపించే రూపం మనిషిని నిర్ణయించదు, లోపల ఉన్న జ్ఞానమే మనిషిని దైవంగా మారుస్తుంది" అని ఈ కథ మనకు బోధిస్తుంది. మన అహాన్ని వీడితేనే, పరమాత్మ తత్వం బోధపడుతుందనేది జడభరతుడు లోకానికి ఇచ్చిన సందేశం. కథ బాగుంటే లైక్ చెయ్యండి. మరిన్ని భాగవత కథలకై ఛానల్ ను వెంటనే సబ్ స్క్రైబ్ చేసుకోండి.