:: కపిల గీత: మాతృదేవోభవ - జ్ఞానోపదేశం :: 

 నమస్కారం. భాగవతసుధకు స్వాగతం!  శ్రీ మహాభాగవతం తృతీయస్కంధంలో అపురూపమైన దృశ్యం కనిపిస్తుంది. కర్దమ ప్రజాపతి అరణ్యాలకు వెళ్ళిన తర్వాత, ఆయన భార్య దేవహూతి ఒంటరిగా మిగిలిపోతుంది. ఆమెకు ప్రాపంచిక సుఖాల పట్ల విరక్తి కలిగి, తన కుమారుడైన కపిలుడి వద్దకు చేరుతుంది. కపిల మహర్షి సాక్షాత్తు విష్ణుస్వరూపుడు. తన కన్నతల్లి తన వద్దకు వచ్చి శిష్యురాలిలా నిలబడి, "నాయనా! అజ్ఞానమనే గాఢాంధకారంలో ఉన్న నాకు, మోక్షమనే వెలుగును ప్రసాదించు" అని అర్థించినప్పుడు, ఆ తల్లి కోరిక మేరకు ఆయన జ్ఞానబోధ చేస్తారు.

 కపిల మహర్షి తల్లికి చేసిన మొదటి ఉపదేశం చాలా గొప్పది: "చేతః ఖల్వస్య బంధాయ ముక్తయే చాత్మనో మతమ్". అంటే, మన బంధానికి, మోక్షానికి రెండింటికీ కారణం మనసే! ఆ మనసు గనుక ప్రాపంచిక వస్తువుల మీద, ఇతరుల మీద మమకారం పెంచుకుంటే అది 'బంధం' అవుతుంది. అదే మనసును భగవంతుడి వైపు, సత్యం వైపు మళ్ళిస్తే అది 'మోక్షం' అవుతుంది. మురికి అంటుకున్న అద్దాన్ని తుడిస్తే ఎలాగైతే స్పష్టత వస్తుందో, మనసులోని అహంకారం, మమకారం అనే మురికిని తొలగిస్తే ఆత్మదర్శనం కలుగుతుందని ఆయన వివరిస్తారు.

 దేవహూతి "మరి ఆ మనసును ఎలా మార్చుకోవాలి?" అని అడగగా.. కపిలుడు 'సత్సంగం' గురించి చెబుతాడు. సాధువుల సాంగత్యం వల్ల మనసు పవిత్రమవుతుంది. అన్ని ప్రాణులలోనూ దేవుడు ఉన్నాడని గుర్తించడమే ఉత్తమమైన భక్తి అని ఆయన అంటారు. పూజలు చేస్తూ పక్కవాడిని ద్వేషిస్తే ఆ పూజ భగవంతుడికి చేరదని, ప్రాణికోటిపై దయ కలిగి ఉండటమే పరమాత్మను చేరుకునే మార్గమని తల్లికి కళ్లకు కట్టినట్లు వివరిస్తారు.

 కొడుకు చెప్పిన ఆ అద్భుతమైన 'సాంఖ్య యోగాన్ని' విన్న దేవహూతి మనసు తేలికపడి, ఆమె సిద్ధాశ్రమంలో తపస్సు చేసి మోక్షాన్ని పొందుతుంది.  జ్ఞానం ఎవరి నుండి వచ్చినా అది స్వీకార్యమే. మమకారాన్ని వీడి, మనసును దైవత్వం వైపు మళ్ళిస్తే ఈ సంసార సాగరాన్ని దాటడం ఎంతో సులభం. నచ్చితే లైక్ చెయ్యండి. మరిన్ని భాగవత కథలకై ఛానల్ ను వెంటనే సబ్ స్క్రైబ్ చేసుకోండి. స్వస్తి!