2, ఫిబ్రవరి 2026, సోమవారం

23-02-2026-సోమవారం 


శివునికై  శైలపుత్రి తపస్సు - శివలీలామృతం -3


    హిమవంతుడి పుత్రికగా జన్మించిన పార్వతీదేవి, బాల్యం నుంచే శివ నామస్మరణతో పెరిగింది. పూర్వజన్మలో సతీదేవిగా త్యాగం చేసిన ఆమె, ఈ జన్మలో ఎలాగైనా ఆ భోళాశంకరుడిని పతిగా పొందాలని నిశ్చయించుకుంది. కానీ, మన్మథ దహనం తర్వాత శివుడు తీవ్ర వైరాగ్యంలో ఉన్నాడు. లోకమాత పార్వతి తన సౌందర్యంతో కాకుండా, తన తపస్సుతో ఆ పరమేశ్వరుడిని ఎలా గెలుచుకుందో ఈరోజు మనం తెలుసుకుందాం.

     తల్లిదండ్రులు వారించినా, కఠినమైన వ్రతానికి పూనుకుంది పార్వతి. రాజభోగాలను విడిచి, నారచీరలు ధరించి, గౌరీ శిఖరానికి చేరుకుంది. అక్కడ ఆమె నిశ్చలమైన మనస్సుతో శివుని ధ్యానించడం మొదలుపెట్టింది."నీలకంఠం ప్రపద్యేహం మన్మథారిం జగద్గురుమ్ | తపసా ఆరాధయిష్యామి శంకరం లోకనాయకమ్ ||అంటే., జగద్గురువు, మన్మథుడిని జయించినవాడు అయిన ఆ నీలకంఠుని నేను శరణు వేడుతున్నాను. తపస్సుతో ఆ శంకరుడిని ఆరాధిస్తాను అని.

    పార్వతి తపస్సు సామాన్యమైనది కాదు. కాలాలు మారినా ఆమె నిష్ఠ మారలేదు. ఎండకు ఎండి, వానకు తడిసి ఆమె శరీరం క్షీణించినా, మనస్సు మాత్రం శివలింగంపైనే లగ్నమై ఉంది. ఒకానొక దశలో ఆమె ఆహారాన్ని పూర్తిగా విడిచిపెట్టింది. చివరికి చెట్టు నుంచి రాలిపడే ఎండుటాకులను కూడా తినడం మానేసింది. అందుకే ఆమెకు 'అపర్ణ' అనే పేరు వచ్చింది. చుట్టూ నాలుగు అగ్నులు, పైన మండే సూర్యుడు.. వీటి మధ్య కూర్చుని ఆమె  'పంచాగ్ని తపస్సు' చేసింది. ఆ తపస్సు దేవతలను సైతం ఆశ్చర్యపరిచింది.

    అలా ఘోర తపస్సునాచరిస్తున్న ఆమె  నిశ్చల భక్తిని పరీక్షించడానికి పరమశివుడు ఒక వృద్ధ బ్రాహ్మణుడి రూపంలో ఆమె వద్దకు వచ్చి, "అమ్మా! ఇంతటి సుకుమారివి, ఈ కఠిన తపస్సు ఎందుకు? ఎవరి కోసం?" అని ప్రశ్నించగా పార్వతి, "ఆ ముక్కంటిని భర్తగా పొందడం కోసం " అని చెప్పగా ఆ బ్రాహ్మణుడు నవ్వుతూ "ఆ శివుడా? ఒళ్లంతా బూడిద పూసుకునేవాడు, శ్మశానంలో తిరిగేవాడు, మెడలో పాములను వేసుకునే ఆ దిగంబరుడు నీకు భర్తగా కావాలా? ఇది నీకు తగదు." అని పల్కగా  ఆ మాటలకు పార్వతి ఆగ్రహించి, శివుని గొప్పతనాన్ని చాటిచెబుతుంది. శివుని నిందించే చోట ఉండటం కూడా పాపమే అని భావించి, అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోవడానికి సిద్ధమవుతుంది.

     పార్వతి అనన్య భక్తికి మెచ్చిన పరమశివుడు తన నిజరూపంలో ప్రత్యక్షమవుతాడు. ఆమె పట్టుదలకు ఆ కైలాసనాథుడు దాసోహమంటాడు. అద్యప్రభృతి మాతంగి తవాస్మి కృతదాసకః | తపసా ఖ్రీతమూల్యన నాస్తి సందేహమత్ర హి ||అంటే,  ఓ పార్వతీ! ఇప్పటి నుండి నేను నీ తపస్సు అనే మూల్యంతో కొనుగోలు చేయబడిన నీ దాసుడిని. ఇందులో సందేహం లేదు - అని. కోట్లాది సూర్యుల ప్రకాశంతో వెలిగిపోతున్న శివుని చూసి పార్వతి ధన్యురాలవుతుంది. వారిద్దరి కళ్యాణానికి మార్గం సుగమమవుతుంది.

   పార్వతీదేవి చేసిన ఈ తపస్సు మనకు ఒక గొప్ప పాఠాన్ని నేర్పుతుంది. లక్ష్యం గొప్పదైనప్పుడు, ఎన్ని అడ్డంకులు ఎదురైనా పట్టుదలతో పోరాడితే దైవం కూడా దిగివస్తుంది. 'ప్రేమ' అంటే కేవలం ఆకర్షణ కాదు, అది ఒక తపస్సు అని నిరూపించిన జగన్మాతకు మనసా నమస్కరిస్తూ..ఓం నమః పార్వతీ పతయే హర హర మహాదేవ!

    "పార్వతీ దేవి తపస్సు ఫలించింది, పరమేశ్వరుడి మనసు గెలుచుకుంది. కానీ, కథ ఇక్కడితో ముగియలేదు.ఒక రాజకుమారిగా పుట్టిన పార్వతిని, శ్మశానవాసి అయిన శివుడికి ఇచ్చి వివాహం చేయడానికి హిమవంతుడు అంగీకరించాడా? అట్టహాసంగా జరిగిన ఆ " గిరిజా కళ్యాణం " లో ఎవరూ ఊహించని వింతలు, విశేషాలు ఏమిటి? అలంకారాలు లేని ఆ భోళాశంకరుడు పెళ్ళి కొడుకుగా ఎలా వచ్చాడు? లోక కళ్యాణానికి కారణమైన ఆ అద్భుతమైన శివ-పార్వతుల వివాహ ఘట్టాన్ని మనం తర్వాతి వీడియోలో వివరంగా చూద్దాం. అప్పటివరకు వేచి ఉండండి!"



కామెంట్‌లు లేవు:

కామెంట్‌ను పోస్ట్ చేయండి

  :: ఉపమన్యువు కథ - ఆకలి తీర్చిన పరమశివుడు ::      జీవితంలో ఒక్కోసారి మనకు చాలా చిన్న కోరికలు ఉంటాయి. కానీ అవి తీరనప్పుడు కలిగే బాధ వర్ణనాతీ...