:: సుదేవుడు - శ్రీకృష్ణుడి స్నేహ వాత్సల్యం :: 

    శ్రీకృష్ణుడికి ఎందరో మిత్రులు, ఎందరో భక్తులు. కానీ, అత్యంత నిరాడంబరంగా, ఎటువంటి అంచనాలు లేకుండా స్వామిని ప్రేమించిన వారిలో 'సుదేవుడు' ఒకరు. సుదేవుడు సాందీపని ఆశ్రమంలో కృష్ణుడికి సహాధ్యాయి. పాండవులు అరణ్యవాసంలో ఉన్నప్పుడు, ద్రౌపదీ దేవిని వెతుకుతూ విదర్భ దేశం నుండి వచ్చిన బ్రాహ్మణుడిగా ఈయన మనకు పరిచయమవుతారు. అయితే, సుదేవుడిలో ఉన్న అసలైన విశేషం ఆయన పాండిత్యం కాదు.. ఆయన నిష్కల్మషమైన భక్తి.

    సుదేవుడు ఎప్పుడూ కృష్ణుడిని ఏదో ఒకటి అడగాలని అనుకోలేదు. "నా స్నేహితుడు జగన్నాటక సూత్రధారి, ఆయనను ఒక్కసారి చూస్తే చాలు" అనే తపనతోనే బతికాడు. ధర్మరాజు నిర్వహించిన రాజసూయ యాగం సమయంలో, కృష్ణుడు స్వయంగా ఒక బాధ్యతను తీసుకుంటాడు. అది.. యాగశాలకు వచ్చే అతిథుల పాదాలు కడిగే సేవ. సాక్షాత్తూ పరమాత్మ, చేతిలో నీళ్ల బిందె పట్టుకుని, సామాన్యుల పాదాలు కడుగుతున్న ఆ దృశ్యాన్ని చూసి సుదేవుడు స్తంభించిపోతాడు.

     యాగశాలలో సుదేవుడిని చూడగానే కృష్ణుడు పరుగున వచ్చి కౌగిలించుకుంటాడు. "సుదేవా! ఎంత కాలమైంది నిన్ను చూసి!" అంటూ పరవశించిపోతాడు. అప్పుడు సుదేవుడు కళ్ళలో నీళ్లతో.. "కృష్ణా! నీవు సర్వలోకాలకు ప్రభువువి. అటువంటిది, నువ్వు ఇక్కడ సామాన్యుల పాద సేవ చేస్తున్నావా?" అని అడుగుతాడు. దానికి కృష్ణుడు నవ్వి, "సుదేవా! భక్తుల సేవ చేయడమే నాకు అత్యంత ప్రీతికరమైన కార్యం. నా స్నేహితుడవైన నీ పాదాలు కడిగే భాగ్యం కూడా నాకు ఇవ్వు" అని సుదేవుడి పాదాలను కడుగుతాడు.

     సుదేవుడికి మరో ప్రత్యేకత ఉంది. దమయంతి తన భర్త నలుడి కోసం పడుతున్న వేదనను చూసి, తన ప్రాణాలను పణంగా పెట్టి ఆమెకు సహాయం చేస్తాడు. కృష్ణుడు సుదేవుడిలోని ఈ పరోపకార గుణాన్ని మెచ్చి, అతనికి ఎన్నడూ తరిగిపోని సుఖశాంతులను ప్రసాదిస్తాడు. భాగవతం చెబుతున్న పరమ సత్యం ఏమిటంటే.. భగవంతుడికి మనం ఇచ్చే కానుకలు ముఖ్యం కాదు, మన మనస్సులో ఉండే స్నేహపూర్వకమైన భక్తి మాత్రమే ముఖ్యం.

     లోకమంతా కృష్ణుడిని దేవుడిగా కొలిస్తే, సుదేవుడు మాత్రం ఆయనను ఒక ఆత్మీయ మిత్రుడిగా, తన ప్రాణంగా భావించాడు. ఆ వాత్సల్యానికి ముగ్ధుడైన కృష్ణుడు, సుదేవుడిని తన గుండెల్లో దాచుకున్నాడు. నిజమైన భక్తికి, నిష్కల్మషమైన స్నేహానికి సుదేవుడి కథ ఒక నిలువుటద్దం.