:: భక్తి అంటే ఏమిటి? నారదుని గర్వభంగం ::

    నమస్కారం! భాగవత సుధకు స్వాగతం. దేవముని నారదుడు... నిరంతరం 'నారాయణ నారాయణ' అంటూ నామస్మరణ చేసే పరమ భాగవతోత్తముడు. అటువంటి నారదుడికి ఒకసారి ఒక చిన్న సందేహం కలిగింది. "ముల్లోకాల్లో నాకంటే గొప్పగా భగవంతుడిని స్మరించే భక్తుడు మరొకరు ఉన్నారా?" అన్న ఆలోచన ఆయనలో మెదిలింది. అది సూక్ష్మంగా 'అహంకారం'గా మారింది. అంతర్యామి అయిన శ్రీకృష్ణ పరమాత్మకు ఇది తెలియంది కాదు. తన భక్తుడిని ఆ అహంకారం నుండి రక్షించాలని కృష్ణుడు ఒక లీలను ప్రారంభించాడు.

    నారదుడు ద్వారకకు వచ్చి, "స్వామీ! నీకు అత్యంత ప్రియమైన భక్తుడు ఎవరు?" అని అడిగాడు. కృష్ణుడు చిరునవ్వు నవ్వి, "నారదా! భూలోకంలో ఒక కుగ్రామంలో ఒక పేద రైతు ఉన్నాడు. అతడే నా ప్రియ భక్తుడు. ఒకసారి వెళ్ళి చూసి రా" అని పంపాడు. నారదుడు ఆశ్చర్యపోయాడు. "నేను ముల్లోకాలు తిరుగుతూ వేలసార్లు నామస్మరణ చేస్తాను, నాకంటే ఆ సామాన్య రైతు గొప్పవాడా?" అని పరీక్షించడానికి భూలోకానికి వెళ్ళాడు.

    అక్కడ ఆ రైతును గమనించాడు. ఆ రైతు ఉదయం నిద్రలేవగానే ఒక్కసారి 'ఓం నమో నారాయణాయ' అన్నాడు. ఆపై రోజంతా ఎండనక, వాననక పొలంలో చెమటోడ్చి కష్టపడ్డాడు. తన ఎడ్లను ప్రేమగా చూసుకున్నాడు, అతిథులకు భోజనం పెట్టాడు. రాత్రి అలసిపోయి పడుకునే ముందు మళ్ళీ ఒక్కసారి 'నారాయణ' అని నిద్రపోయాడు. నారదుడు విస్తుపోయాడు. "రోజంతా కష్టపడి కేవలం రెండు సార్లు దేవుడి పేరు తలిచిన వాడు గొప్ప భక్తుడా?" అని తిరిగి వచ్చి కృష్ణుడిని నిలదీశాడు.

     కృష్ణుడు వెంటనే సమాధానం చెప్పకుండా, నారదుడి చేతికి అంచు వరకు నూనెతో నిండిన ఒక పాత్రను ఇచ్చాడు. "నారదా! దీనిని పట్టుకుని భూలోకం అంతా చుట్టి రా. కానీ ఒక్క నియమం... ఆ పాత్రలోని నూనె ఒక్క చుక్క కూడా కింద పడకూడదు. పడితే నీ తపస్సు భంగమవుతుంది" అన్నాడు. నారదుడు అత్యంత జాగ్రత్తగా, కళ్ళు ఆ పాత్రపైనే ఉంచి, అడుగులో అడుగు వేస్తూ లోకాన్ని చుట్టి వచ్చాడు. తిరిగి వచ్చాక కృష్ణుడు అడిగాడు.. "నారదా! ఈ ప్రయాణంలో ఎన్నిసార్లు నా నామస్మరణ చేశావు?" అని. నారదుడు సిగ్గుతో తల దించుకుని, "స్వామీ! నూనె కింద పడకూడదన్న ధ్యాసలో అసలు నిన్ను తలుచుకోవడమే మరిచిపోయాను" అన్నాడు.

     అప్పుడు కృష్ణుడు ఇలా బోధించాడు.. "చూశావా నారదా! నీవు కేవలం ఒక నూనె పాత్ర బాధ్యతకే నన్ను మరిచావు. కానీ ఆ రైతు సంసారమనే పెద్ద బాధ్యతను మోస్తూ, ఆకలి దప్పులను భరిస్తూ, తన కర్తవ్యాన్ని నిర్వర్తిస్తూ కూడా నన్ను తలుస్తున్నాడు. పనిలో దైవాన్ని చూడటమే నిజమైన భక్తి." ఈ మాటలతో నారదుడి అహంకారం కరిగిపోయింది. మనం చేసే పనే దైవ ప్రార్థన కావాలి... అదే భాగవతం మనకు నేర్పే పరమార్థం.