:: అర్జునుడి గర్వం - హనుమంతుని పాఠం :: 

    నమస్కారం! భాగవత సుధకు స్వాగతం. మహాభారత యుద్ధానికి ముందు జరిగిన ఒక ఆసక్తికరమైన ఘట్టం ఇది. అర్జునుడు లోకైక వీరుడు, అజేయమైన గాండీవధారి. ఒకరోజు అర్జునుడు రామేశ్వరం తీరానికి చేరుకున్నాడు. అక్కడ శ్రీరాముడు నిర్మించిన సేతువును (వారధిని) చూసి, మనసులో చిన్న గర్వం కలిగింది. "రాముడు అంత గొప్ప ధనుర్ధారి కదా, మరి వానరుల సహాయంతో రాళ్లతో వారధి ఎందుకు కట్టాడు? తన బాణాలతోనే బలమైన వారధిని నిర్మించలేకపోయారా?" అని అక్కడే ఉన్న ఒక ముసలి వానరాన్ని అడిగాడు. ఆ వానరం మరెవరో కాదు... సాక్షాత్తు హనుమంతుడు!

     అర్జునుడి మాటలు విన్న హనుమంతుడు నవ్వి, "అయ్యా! బాణాలతో కట్టిన వారధి వానర సైన్యం బరువును మోయలేదు, అందుకే రాముడు రాళ్లతో కట్టాడు" అన్నాడు. దానికి అర్జునుడు అహంకారంతో, "నేను ఇప్పుడు బాణాలతో వారధి కడతాను, నీవు దానిపై నడువు. అది కూలిపోతే నేను అగ్నిప్రవేశం చేస్తాను" అని సవాలు విసిరాడు. హనుమంతుడు సరేనన్నాడు. అర్జునుడు తన శరపరంపరతో అత్యంత బలమైన బాణాల వారధిని నిర్మించాడు.

    హనుమంతుడు తన కాలును చిన్నగా వారధిపై పెట్టగానే... విపరీతమైన శబ్దం చేస్తూ ఆ బాణాల వారధి కుప్పకూలిపోయింది. అర్జునుడు నిర్ఘాంతపోయాడు. తన ఓటమిని అంగీకరిస్తూ, ఇచ్చిన మాట ప్రకారం అగ్నిప్రవేశం చేయడానికి సిద్ధమయ్యాడు. సరిగ్గా అప్పుడే ఒక బ్రాహ్మణుడు అక్కడికి వచ్చి, "మీ పందానికి సాక్షి ఎవరు? సాక్షి లేని పందెం చెల్లదు, కాబట్టి మరొకసారి ప్రయత్నించు" అని సూచించాడు. ఈసారి అర్జునుడు శ్రీకృష్ణుడిని మనసులో తలుచుకుంటూ వారధిని కట్టాడు.

     ఈసారి హనుమంతుడు తన విశ్వరూపాన్ని ధరించి వారధిపైకి ఎగిరాడు. కానీ ఆశ్చర్యకరంగా వారధి కదలలేదు సరే కదా, కనీసం ఒక్క బాణం కూడా చెదరలేదు. హనుమంతుడు ఆశ్చర్యపోయి కిందకు చూశాడు. ఆ బాణాల వారధి కింద సాక్షాత్తు శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ తన వీపును ఆనించి, ఆ భారాన్నంతటినీ మోస్తున్నాడు. భగవంతుని వీపు నుండి రక్తం కారడం చూసిన అర్జునుడు, హనుమంతుడు ఇద్దరూ శ్రీకృష్ణుడి పాదాలపై పడ్డారు.

    అప్పుడు కృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు.. "అర్జునా! నీ గర్వం నిన్ను ఓడించింది, నీ భక్తి నిన్ను కాపాడింది. హనుమంతుడి బరువును మోసే శక్తి నీ బాణాలకు లేదు, నా సంకల్పానికి మాత్రమే ఉంది." ఈ కథ ద్వారా మనం నేర్చుకోవాల్సింది ఏమిటంటే... మన శక్తి సామర్థ్యాలు మనవి కావు, అవన్నీ భగవంతుడు ఇచ్చిన ప్రసాదాలే. అహంకారాన్ని వీడి శరణాగతి చెందితేనే భగవంతుడు మన భారాన్ని మోస్తాడు.