కృష్ణ శతక పద్యం - 14    

 అందరకు నమస్కారం.  ఈరోజు మనం కృష్ణశతకంలోని 14వ పద్యాన్ని, దాని సరళభావాన్ని, ఆపద్య విశేషాంశాలను తెలుసుకుందాం. 

అందెలు గజ్జెలు మ్రోయగ 

చిందులు ద్రొక్కుచును వేడ్క చెలువారంగా 

నందుని సతి యా గోపిక 

ముందర నాడుదువు మిగుల మురియుచు కృష్ణా!

     ఓ కృష్ణా! నీ ముద్దుల పాదాలకు ఉన్న అందెలు, చిరుగజ్జెలు ‘ఘల్లు ఘల్లు’మంటూ మ్రోగుతుండగా... ఎంతో వేడుకగా, అందంగా చిందులు వేస్తూ... నందమహారాజు భార్య అయిన యశోదమ్మ (నందుని సతి) ముందు, అలాగే ఆ లీలలను చూసి పరవశించిపోతున్న గోపికల ముందర నీవు ఎంతో మురిసిపోతూ నాట్యమాడుతున్నావు స్వామీ! అని ఈ పద్యం యొక్క సరళమైన భావం.

     ఈ పద్యంలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక విశేషాలు మూడు ఉన్నాయి:

    ఏ పరమాత్ముని సంకల్పం వల్ల ఈ బ్రహ్మాండాలన్నీ నడుస్తున్నాయో, ఆ జగన్నాటక సూత్రధారి... ఒక సామాన్య గోపిక అయిన యశోదమ్మ ప్రేమకు కట్టుబడి, లయబద్ధంగా చిరునవ్వులతో నృత్యం చేస్తున్నాడు. భగవంతుడు అహంకారానికి లొంగడు, కేవలం పవిత్రమైన వాత్సల్య భక్తికే లొంగుతాడనేది ఇందులో మొదటి విశేషం.

     అందెలు గజ్జెలు మ్రోయగ' అనడంలో కేవలం శబ్దం మాత్రమే లేదు. చిరుకృష్ణుని పాదాల చప్పుడు సంసార బంధాలలో మునిగిపోయిన జీవులను మేల్కొలిపే ఓ ప్రణవ నాదం, ఒక దివ్య మంత్రం అని భక్తుల విశ్వాసం.

    లోకమంతటికీ ఆనందాన్ని ఇచ్చే శ్రీకృష్ణుడు, భక్తుల ఆనందాన్ని చూసి తనే స్వయంగా మురిసిపోతున్నాడు. అంటే, భక్తుడు భగవంతుని చూసి ఎంతగా పరవశిస్తాడో, భగవంతుడు కూడా తన భక్తుని ప్రేమను చూసి అంతకంటే మిన్నగా మురిసిపోతాడు అనే మధుర భక్తి సిద్ధాంతం ఈ పద్యంలో ఇమిడి ఉంది.

     యశోదమ్మ ముంగిట నడచిన ఆ పాదాలు మన హృదయాలలో కదిలితే చాలు... జీవితం ధన్యమౌతుంది. ఇంతటి మధురమైన కృష్ణ లీలలను నిరంతరం స్మరించుకోవడానికి మన ఛానల్‌ను ఇప్పుడే సబ్‌స్క్రైబ్ చేసుకోండి.