:: మృత్యుంజయ విజయం - మార్కండేయ చరిత్ర ::

    ఓం నమః శివాయ. అనంతమైన శివలీలలు అద్భుతమైనవి, అనిర్వచనీయమైనవి. భక్తుల పాలిట కల్పవృక్షం, అభయం ఇచ్చే శంకర భగవానుడి లీలలను స్మరించుకోవడం మన పూర్వజన్మ సుకృతం. ఈ సోమవారం శివలీలామృతంలో మనం చెప్పుకోబోయేది... మృత్యువునే గెలిచిన ఒక చిన్నారి భక్తుడి కథ. కాలాతీతుడైన ఆ పరమశివుడు, కాలానికి అధిపతి అయిన యమధర్మరాజునే ఎదిరించి తన భక్తుడిని ఎలా కాపాడుకున్నాడో ఈ వీడియోలో వివరంగా తెలుసుకుందాం. ఇది కేవలం ఒక పురాణ గాథ మాత్రమే కాదు, భక్తికి, పట్టుదలకు, శరణాగతికి పరాకాష్ట.

    పూర్వం మృకండు మహర్షి, ఆయన భార్య మరుద్వతి సంతానం కోసం పరమశివుని ధ్యానించారు. వారి భక్తికి మెచ్చిన శివుడు ప్రత్యక్షమై ఒక కఠినమైన పరీక్ష పెట్టాడు. "వంద ఏళ్లు బ్రతికే మందబుద్ధి అయిన పుత్రుడు కావాలా? లేక పదహారేళ్లు మాత్రమే బ్రతికే మహా జ్ఞాని, నా భక్తుడు అయిన పుత్రుడు కావాలా?" అని అడిగాడు. ఆ దంపతులు ధర్మాన్ని ఎంచుకున్నారు... "జ్ఞాని అయిన కొడుకే కావాలి" అని కోరుకున్నారు. అలా జన్మించినవాడే మార్కండేయుడు. మార్కండేయుడు పుట్టినప్పటి నుంచే శివనామ స్మరణతో పెరిగాడు. వేదశాస్త్ర పారంగతుడయ్యాడు. కానీ, తల్లిదండ్రుల మనసులో మృత్యువు అనే భయం నీడలా వెంటాడుతూనే ఉంది.

     కాలం గడిచిపోయింది. మార్కండేయుడికి పదహారేళ్లు నిండాయి. ఆ రోజు రానే వచ్చింది. తన తల్లిదండ్రుల దుఃఖానికి కారణం తెలుసుకున్న ఆ బాలుడు ఏమాత్రం చలించలేదు. "అమ్మా, నాన్నా! విధిని మార్చగల శక్తి ఆ విశ్వేశ్వరుడికి ఉంది. నేను ఆయన్నే నమ్ముతాను" అని ధైర్యం చెప్పి సముద్ర తీరానికి వెళ్లాడు. అక్కడ ఇసుకతో ఒక అందమైన శివలింగాన్ని ప్రతిష్టించాడు. దానిని పంచామృతాలతో అభిషేకించి, "ఓం నమః శివాయ" అనే మంత్రాన్ని త్రికరణ శుద్ధిగా జపించడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ చిన్నారి ప్రాణాలను తీసుకెళ్లడానికి యమదూతలు వచ్చారు. కానీ, మార్కండేయుడి చుట్టూ ఉన్న ఆ శివతేజస్సును తాకలేక, భయపడి వెనుదిరిగారు.

    చివరికి యమధర్మరాజే స్వయంగా తన మహిషంపై ఉగ్రరూపంతో వచ్చాడు. "బాలకా! నీ ఆయువు ముగిసింది. ఈ లోకాన్ని వదిలి రాక తప్పదు" అని గర్జించాడు. కానీ మార్కండేయుడు కళ్లు తెరవలేదు. శివలింగాన్ని తన రెండు చేతులతో గట్టిగా హత్తుకున్నాడు. "స్వామీ! నిన్నే నమ్ముకున్నాను, నన్ను కాపాడు" అని ఆర్తితో ప్రార్థించాడు. యముడు తన భయంకరమైన యమపాశాన్ని విసిరాడు. ఆ పాశం మార్కండేయుడి మెడకే కాకుండా, అతను కౌగిలించుకున్న శివలింగానికి కూడా చుట్టుకుంది. సాక్షాత్తు ఆ పరమేశ్వరుడినే బంధించాలని చూసిన యముడి చర్య శివుడికి ఆగ్రహం తెప్పించింది.

     అంతే! ఆ ఇసుక లింగం ఒక్కసారిగా బద్దలైంది. కోటి సూర్యుల తేజస్సుతో, ప్రళయకాల రుద్రుడిలా మహాశివుడు ఆ లింగం నుండి ఆవిర్భవించాడు. తన త్రిశూలంతో యమధర్మరాజును గుండెపై పొడిచి, కింద పడేశాడు. ఆ ఘట్టాన్నే మనం 'కాలసంహార మూర్తి' అని పిలుస్తాం. యముడు భయంతో గజగజ వణికిపోయి, శివుడి పాదాలపై పడ్డాడు. "స్వామీ! నా ధర్మాన్ని నేను నిర్వర్తించాను, నన్ను క్షమించు" అని వేడుకున్నాడు. అప్పుడు శివుడు, "యమా! నా భక్తుడిని తాకే సాహసం చేసినందుకు నిన్ను శిక్షించాను. కానీ, సృష్టి క్రమం ఆగకూడదు కాబట్టి నిన్ను బతికిస్తున్నాను. అయితే, నా భక్తుడైన మార్కండేయుడు ఇకపై 'మార్కండేయ చిరంజీవి'గా వెలుగొందుతాడు" అని వరమిచ్చాడు.

     ఆ రోజే మార్కండేయుడు "మృత్యుంజయ స్తోత్రాన్ని" పఠించి పరమశివుడిని స్తుతించాడు. ఆ బాలుడు ఇప్పటికీ నిత్య యవ్వనుడిగా, చిరంజీవిగా హిమాలయాల్లో తపస్సు చేసుకుంటున్నారని మన పురాణాలు చెబుతున్నాయి. భక్తులారా! ఈ కథ మనకు నేర్పేది ఒక్కటే... భయమున్న చోట భక్తి ఉండదు, భక్తి ఉన్న చోట మరణ భయం ఉండదు. 

    శివయ్య లీలలు ఎంత అద్భుతమో చూశారా! మరణాన్ని శాసించే యముడినే శాసించగల ఏకైక శక్తి ఆ మహాశివుడు. అందుకే ఆయన్ని 'మృత్యుంజయుడు' అంటారు. మార్కండేయుడి లాంటి నిశ్చలమైన భక్తి మనలో ఉంటే, మనకు ఎలాంటి భయాలు ఉండవు. ఈ సోమవారం నాడు మీరు కూడా ఈ కథను స్మరించుకుంటూ, ఆ పరమశివుడి అనుగ్రహం పొందాలని కోరుకుంటున్నాను. ఈ వీడియో మీకు నచ్చినట్లయితే లైక్ చేయండి, మరిన్ని ఆధ్యాత్మిక విశేషాల కోసం మన ఛానల్‌ను సబ్‌స్క్రైబ్ చేసుకోండి.

ఓం నమః శివాయ! హర హర మహాదేవ!