:: శ్రీకృష్ణ జననం :: 

    దేవకి ఏడవ గర్భంగా శేషుని అంశ అయిన బలరాముడు ప్రవేశించగా, యోగమాయ ఆ గర్భాన్ని నందగోకులంలో ఉన్న రోహిణి గర్భానికి మార్చింది. అనంతరం, లోకాలను రక్షించడానికి శ్రీమన్నారాయణుడు స్వయంగా దేవకి అష్టమ గర్భంలో ప్రవేశించాడు. ఆమె ముఖం దివ్య తేజస్సుతో వెలిగిపోతుండడం చూసి, కంసుడు భయపడి మరింత అప్రమత్తమయ్యాడు.

    శ్రావణ మాసంలో, అష్టమి తిథి అర్ధరాత్రి వేళ... జగత్తును ఏలే జగన్నాథుడు శంఖు, చక్ర, గదా, పద్మాలను ధరించి చతుర్భుజ రూపంతో ఆవిర్భవించాడు.

    ఆ దివ్య శిశువును చూసి వసుదేవుడు ఆనందపడిన సందర్భాన్ని పోతన గారు ఈ పద్యంలో ఎంతో రమణీయంగా వర్ణించారు:

 సీ.         జలధరుదేహునాజానుచతుర్బాహు  - సరసీరుహాక్షు విశాలవక్షు 

              జారుగదాశంఖచక్రపద్మవిలాసు - గంఠకౌస్తుభమణికాంతిభాసు 

              గమనీయకటిసూత్రకంకణకేయూరు - శ్రీవత్సలాంఛనాంచితవిహారు 

        నురుకుండలప్రభాయుతకుంతలలలాటు - వైడూర్యమణిగణవరకిరీటు 

తే.గీ.     బాలు బూర్ణేందురుచిజాలు భక్తలోక

              పాలు సుగుణాలవాలు గృపావిశాలు -

              జూచి తిలకించి పులకించి చోద్యమంది -

              యుబ్బిచెలరేగి వసుదేవుడుత్సహించె

 

    ఆ శిశువు మేఘముల వంటి నల్లని శరీరం (జలధరదేహు) కలిగి ఉన్నాడు. మోకాళ్ల వరకు పొడవైన నాలుగు చేతులు (ఆజానుచతుర్బాహు), పద్మాల వంటి విశాలమైన కన్నులు (సరసీరుహాక్షు), విశాలమైన వక్షస్థలం (విశాలవక్షు) ఉన్నాయి. ఆ చేతులలో అందమైన గద, శంఖం, చక్రం, పద్మం అనే ఆయుధాలు శోభిల్లుతున్నాయి. మెడలో ధరించిన కౌస్తుభ మణి కాంతులు విరజిమ్ముతున్నాయి. వడ్డాణం, కంకణాలు, భుజకీర్తులు (కేయూరాలు) ధరించి, వక్షస్థలంపై శ్రీవత్సలాంఛనంతో వెలుగొందుతున్నాడు. చెవులకు ధరించిన కుండలాల కాంతులతో, ముంగురులతో, తలపై ఉన్న వైడూర్యాల కిరీటంతో ఆ శిశువు దివ్య తేజస్సుతో ప్రకాశిస్తున్నాడు. నిండు చంద్రుని వంటి కాంతిని వెదజల్లుతున్న ఆ బాలుడిని, భక్తజనులను కాపాడేవాడిని, సద్గుణాలకు నిధిని, దయారస సంపూర్ణుడైన ఆ శిశువును వసుదేవుడు కళ్లారా చూశాడు (చూచి). తనివితీరా పరిశీలించాడు (తిలకించి). ఆ అద్భుత రూపాన్ని చూసి శరీరం పులకరించిపోగా, ఆశ్చర్యపోయి (చోద్యమంది), ఆనందంతో ఉప్పొంగి, అత్యంత ఉత్సాహాన్ని పొందాడు.

    కారాగారంలో శ్రీకృష్ణుడు చతుర్భుజ రూపంలో దేవకి, వసుదేవులకు దర్శనమిచ్చి, తనను గోకులంలో నందుని భార్య అయిన యశోద పక్కన ఉంచి, అక్కడ పుట్టిన ఆడపిల్లను తీసుకురమ్మని ఆదేశిస్తాడు. ఆ వెంటనే ఆ దివ్య శిశువు సాధారణ మానవ శిశువుగా మారిపోతాడు.

    వసుదేవుడు భగవంతుని ఆదేశాన్ని శిరసావహించి, ఒక బుట్టలో శిశువును ఉంచుకుని బయలుదేరుతాడు. ఆ సమయంలో ప్రకృతి సహకరించిన తీరు అద్భుతంగా ఉంటుంది.

    కంసుడు వేసిన సంకెళ్లు, చెరసాల తలుపులు దానంతట అవే తెరుచుకుంటాయి. కంసుని సైనికులు, కాపలాదారులు అందరూ గాఢ నిద్రలోకి జారుకుంటారు.  బయట కుండపోత వర్షం కురుస్తుండగా, ఆదిశేషుడు తన ఐదు పడగలతో వసుదేవునికి గొడుగులా అడ్డుపడి, శిశువుకు వర్షం తగలకుండా రక్షణనిస్తాడు.

    వసుదేవుడు రేపల్లె (నందగోకులం) చేరుకోవడానికి ఉప్పొంగి ప్రవహిస్తున్న యమునా నదిని దాటాల్సి వస్తుంది. నదిలోకి దిగగానే నీటి ప్రవాహం ఎక్కువగా ఉండడంతో వసుదేవుడు భయపడతాడు. అయితే, శ్రీకృష్ణుని పాద స్పర్శ తగలగానే యమునా నది భక్తితో రెండు పాయలుగా విడిపోయి, వసుదేవునికి నడిచేందుకు మార్గాన్ని ఇస్తుంది.

    వసుదేవుడు రేపల్లెలోని నందుని మందిరానికి చేరుకుంటాడు.  అక్కడ యశోద, నందులు గాఢ నిద్రలో ఉంటారు. వసుదేవుడు శ్రీకృష్ణుడిని యశోద పక్కన ఉంచి, అక్కడ యోగమాయ అంశతో పుట్టిన ఆడశిశువును తన చేతుల్లోకి తీసుకుంటాడు. ఎవరికీ తెలియకుండా తిరిగి చెరసాలకు చేరుకుని, ఆ ఆడపిల్లను దేవకి పక్కన పడుకోబెడతాడు.

    చెరసాలలో శిశువు ఏడ్చే శబ్దం విన్న కాపలాదారులు కంసుడికి సమాచారం ఇస్తారు. కంసుడు వచ్చి ఆ బిడ్డను చంపబోగా, ఆ పాప ఆకాశంలోకి ఎగిరిపోయి, అష్టమ గర్భం నిన్ను చంపేవాడు వేరే చోట సురక్షితంగా ఉన్నాడని హెచ్చరించి మాయమవుతుంది. ఈ విధంగా వసుదేవుడు రేపల్లెకు వెళ్లి, శ్రీకృష్ణుడిని సురక్షితంగా చేర్చడం ద్వారా భవిష్యత్తులో లోక కంటకుడైన కంసుని సంహారానికి నాంది పలికాడు.