:: శ్రీకృష్ణుడి నెమలి పించం - ప్రకృతితో అనుబంధం ::

    శ్రీకృష్ణుడు అంటేనే ప్రేమ, సంగీతం, లీలా వినోదం మరియు ప్రకృతికి ప్రతిరూపం. రాజులందరూ రత్నాలు, వజ్రాలు పొదిగిన సువర్ణ కిరీటాలను ధరిస్తే, ఆ జగన్నాటక సూత్రధారి అయిన కృష్ణ పరమాత్మ మాత్రం తన శిరస్సుపై ఎప్పుడూ ఒక నెమలి పించాన్ని అలంకరించుకుంటాడు. ఆ దివ్యమైన నెమలి పించం వెనుక ఒక మధురమైన, అంతకన్నా పవిత్రమైన కథ ఉంది.

    అది వర్షరుతువు సమయం. ఆకాశం నల్లని మబ్బులతో నిండి ఉంది. బృందావనంలోని గోవర్ధన గిరి సానువుల్లో, యమునా నదీ తీరాన శ్రీకృష్ణుడు తన అధరాలపై వేణువును ఉంచి మురళీ గానం ప్రారంభించాడు. ఆ రాగానికి కేవలం గోపికలు, మానవులే కాదు... అడవిలోని పశుపక్షాదులు, చెట్లు, చేమలు కూడా మైమరిచిపోయాయి. గాలీ వీచడం ఆపింది, యమునా నది ప్రవాహం స్తంభించి ఆ గానలహరిని వినసాగింది.

    ఆ వేణునాదం మేఘాల గర్జనలా, మధురమైన అమృత వర్షంలా వినిపించడంతో, అడవిలోని నెమళ్లన్నీ తన్మయత్వం చెందాయి. కృష్ణుడిని మేఘ శ్యాముడిగా (నల్లని మబ్బుగా) భావించి, పరమానందంతో తమ ఈకలను విప్పి విరిచేసి, ఆయన చుట్టూ చేరి నాట్యం చేయడం మొదలుపెట్టాయి. ఆ నృత్యం ఎంత అద్భుతంగా, లయబద్ధంగా ఉందంటే... సాక్షాత్తు ఆకాశం నుండి గంధర్వులు, దేవతలు కూడా ఆశ్చర్యంతో వీక్షించ సాగారు. కృష్ణుడు కూడా ఆ నెమళ్ల ఉత్సాహాన్ని చూసి, నవ్వుతూ వాటితో పాటు తాను కూడా నృత్యం చేశాడు.

    నాట్యం ముగిసిన తర్వాత, అలసిపోయిన నెమళ్లన్నీ కృష్ణుడి చుట్టూ వినమ్రంగా నిలబడ్డాయి. అందులో నెమళ్ల రాజు ముందుకు వచ్చి, కృష్ణుడి పాదాలకు నమస్కరించి గద్గద స్వరంతో ఇలా అంది:

"స్వామి! నీ దివ్య గానంతో మా జన్మలు ధన్యమయ్యాయి. ఈ సృష్టిలోనే లభించని ఆనందాన్ని మాకు ప్రసాదించావు. నీకు కృతజ్ఞతగా, మా ఆనందానికి గుర్తుగా ఏదైనా బహుమతి ఇవ్వాలని ఉంది. కానీ మేము అడవి జీవులం, మా దగ్గర వజ్రవైఢూర్యాలు లేవు. మమ్మల్ని మేమే నీకు ఇచ్చుకోలేం. అందుకే మాకు ప్రాణ సమానమైన, మా అందానికి నిదర్శనమైన ఈ నెమలి పించాలను నీకు సమర్పిస్తున్నాము."

    అలా చెప్తూ, ఆ నెమళ్ల రాజు తన పించం నుండి ఒక సుందరమైన ఈకను రాల్చి, భక్తితో కృష్ణుడి పాదాల చెంత ఉంచింది. మిగిలిన నెమళ్లు కూడా అలాగే చేశాయి.

    శ్రీకృష్ణుడు ఆ మూగజీవుల నిష్కల్మషమైన, కల్తీ లేని ఆ అపారమైన ప్రేమకు చలించిపోయాడు. లోకేశుడైన ఆయనకు ఆ నెమలి ఈక కోట్లాది సువర్ణ సింహాసనాల కన్నా మిన్నగా అనిపించింది. ఎంతో ఆదరంగా, గౌరవంగా ఆ నెమలి పించాన్ని చేతుల్లోకి తీసుకుని, తన ముఖంపై ఒత్తుకుని, వెంటనే దానిని తన కిరీటంలో అత్యున్నత స్థానంలో అలంకరించుకున్నాడు. "మీ ప్రేమకు గుర్తింపుగా ఈ పించం ఎల్లప్పుడూ నా శిరస్సుపైనే ఉంటుంది" అని ఆ జీవులకు అభయమిచ్చాడు.

    భగవంతుడికి మన ధన సంపదలు, అహంకారంతో ఇచ్చే కానుకలు అవసరం లేదు; ఆయనకు కావలసింది కేవలం మన మనసులోని పవిత్రమైన ప్రేమే అని చెప్పడానికి ఈ కథే ఒక నిదర్శనం. ప్రకృతిని మనం ఎంతగా ప్రేమిస్తే, భగవంతుడు అంతగా మనకు దగ్గరవుతాడు. ప్రకృతినే తన ఆభరణంగా మార్చుకున్న ఆ కృష్ణ పరమాత్మ తత్వం, సృష్టిలోని ప్రతి జీవిని ప్రేమించాలనే గొప్ప సందేశాన్ని మనకు అందిస్తుంది.