:: పరీక్షిత్తు వైరాగ్యం - భాగవత సుధకు నాంది-భాగవతసుధ-13 :: 

    ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ. భాగవత ప్రియులందరికీ వందనాలు. పరీక్షిత్తు మహారాజు - కలి పురుషుడు - బంగారు కిరీటం... ఈ వృత్తాంతం మనల్ని ఒక కీలకమైన మలుపు వద్దకు తీసుకువచ్చింది. కలి ప్రభావంతో ముని మెడలో పాము వేసిన పరీక్షిత్తు, ఆ కిరీటాన్ని తీసి పక్కన పెట్టగానే ఏం జరిగింది? ఏడు రోజుల్లో మరణం అని తెలిసినప్పుడు ఒక మహారాజు స్పందన ఎలా ఉంటుంది? సాధారణంగా మనిషి మరణ వార్త వింటే భయంతో వణికిపోతాడు. కానీ పరీక్షిత్తు మహారాజులో కలిగిన ఆ అద్భుతమైన మార్పు ఏమిటి? ఈరోజు వీడియోలో పరీక్షిత్తు వైరాగ్యం మరియు శుక మహర్షి రాక గురించి లోతుగా తెలుసుకుందాం.

    వేట ముగించుకుని అంతఃపురానికి రాగానే, పరీక్షిత్తు తన తల మీద ఉన్న ఆ బంగారు కిరీటాన్ని తొలగించాడు. జరాసంధుడి అక్రమ సంపాదనతో చేసిన ఆ కిరీటం తల నుండి దిగగానే, ఆయనను ఆవహించిన రజోగుణం పటాపంచలైంది. విచక్షణ తిరిగి వచ్చింది. "అయ్యో! ఎంతటి అపచారం చేశాను! ప్రశాంతంగా తపస్సు చేసుకునే బ్రాహ్మణుడిని అవమానించానా? నా వంశ గౌరవానికి మచ్చ తెచ్చానా?" అని తీవ్రమైన పశ్చాత్తాపానికి లోనయ్యాడు.

    అచ్చం అదే సమయంలో మహర్షి పుత్రుడైన శృంగి ఇచ్చిన శాపం వార్త రాజుకు చేరింది. "మహారాజా! ఏడు రోజుల్లో తక్షకుడు అనే పాము కాటుతో నీవు మరణిస్తావు" అన్న వార్త విని పరీక్షిత్తు భయపడలేదు. పైగా, "ధన్యోస్మి" అన్నాడు. ఎందుకంటే, ఆ కిరీటం రూపంలో ఉన్న 'లోభం' తనను ఎంతలా పతనం చేయగలదో ఆయనకు అర్థమైంది.

    పోతన గారు పరీక్షిత్తు వైరాగ్యాన్ని వర్ణిస్తూ చెప్పిన ఒక అద్భుతమైన పద్యం ఇక్కడ స్మరించుకోవాలి:

నరకమునకైనఁ బదవికి

బరమేష్ఠిస్థానమునకైన భావన నొకఁడై

హరిచరణకమల సేవకుఁ

డరుదగు వైరాగ్యనిధియునై యుండవలెన్.

(భావం: హరి భక్తుడైనవాడు నరకానికైనా, స్వర్గానికైనా, బ్రహ్మలోకానికైనా ఒకేలా స్పందించాలి. పరీక్షిత్తు ఇప్పుడు అదే స్థితిలో ఉన్నాడు. మరణం అనేది తనను దేవుడి దగ్గరకు తీసుకెళ్లే వాహనమని ఆయన భావించాడు.)

    ఏడు రోజులే సమయం ఉంది. పరీక్షిత్తు ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయలేదు.తన కుమారుడైన జనమేజయుడికి వెంటనే రాజ్య బాధ్యతలు అప్పగించాడు.రాజ్య భోగాలను, సువర్ణాభరణాలను, సైన్యాన్ని... అన్నింటినీ గడ్డిపోచలా విడిచిపెట్టాడు. గంగానది తీరానికి చేరుకుని, ఉత్తరాభిముఖంగా దర్భాసనం మీద కూర్చున్నాడు. ఆయన సంకల్పం ఒక్కటే - "ఈ ఏడు రోజులు కేవలం పరమాత్మ చింతనలోనే గడపాలి.

    ఆయన వైరాగ్యాన్ని చూసి ఆకాశం నుండి దేవతలు పూలవాన కురిపించారు. అత్త్రి, వశిష్ట, చ్యవన, శరద్వాన, అరిష్టనేమి, భృగు, అంగీరస వంటి మహామహులైన ఋషులందరూ అక్కడికి విచ్చేశారు. వారందరినీ చూసి పరీక్షిత్తు వినయంగా ఒకటే ప్రశ్న అడిగాడు: "ముముక్షోః కిం కర్తవ్యం?" (మరణించబోయే వాడు చేయాల్సిన పరమ పవిత్రమైన పని ఏమిటి?)

    ఋషులందరూ ఆలోచనలో పడ్డారు. కొందరు తపస్సు అన్నారు, కొందరు యజ్ఞం అన్నారు, మరికొందరు దానం అన్నారు. కానీ పరీక్షిత్తుకు ఉన్నది కేవలం ఏడు రోజులే! ఆ సమయంలో, అక్కడ ఒక అద్భుతం జరిగింది. దిగంబరుడై, శరీరమంతా ధూళితో నిండి ఉన్నా సూర్యునిలా ప్రకాశిస్తూ, పదహారేళ్ల బాలుడిలా కనిపిస్తూ.. సాక్షాత్తూ శుకమహర్షి అక్కడికి విచ్చేశారు. వ్యాస పుత్రుడైన శుకదేవుని చూసి మహర్షులందరూ లేచి నిలబడ్డారు. పరీక్షిత్తు ఆయన పాదాలకు ప్రణామం చేశాడు.

    శుకమహర్షి చిరునవ్వుతో పరీక్షిత్తుతో అన్నారు: "రాజా! నీవు అడిగిన ప్రశ్న లోకానికే క్షేమకరం. మరణించబోయేవాడు వినాల్సింది, స్మరించాల్సింది ఒక్కటే.. అది హరి లీలామృతం!" అలా గంగాతీరంలో శ్రీమద్భాగవత ప్రవచనానికి అంకురార్పణ జరిగింది.

    చూశారా! కిరీటం తెచ్చిన శాపం, శుకమహర్షి రాకతో 'మహాప్రసాదం'లా మారిపోయింది. రేపటి నుండి మనం శుకమహర్షి పరీక్షిత్తుకు బోధించిన ఆ అసలైన **'భాగవత సుధ'**లోకి ప్రవేశిద్దాం. మొదటి పాఠం ఏమిటో రేపు తెలుసుకుందాం!

సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు.