శివుడు బూడిద ఎందుకు పూసుకుంటాడు? - ఒక అమరప్రేమ కథ

ప్రారంభం: హరహర మహాదేవ! శివుడు అనగానే మనకు వెంటనే గుర్తుకు వచ్చేది జటాజూటం, మెడలో పాము, శరీరం నిండా భస్మం (బూడిద). కానీ, ముల్లోకాలకూ అధిపతి అయిన ఆ పరమశివుడు, పవిత్రమైన బంగారం, ఆభరణాలను వదిలి, స్మశానంలోని బూడిదను ఎందుకు పూసుకుంటాడో మీకు తెలుసా? దీని వెనుక ఒక అత్యంత ఆవేదనతో కూడిన, అమరమైన ప్రేమ కథ ఉంది.

కథ: పూర్వం సతీదేవి (పార్వతీదేవి మునుపటి జన్మ) తన తండ్రి దక్షుడి ఆజ్ఞను జవదాటి శివుడిని వివాహం చేసుకుంటుంది. దక్షుడికి శివుడంటే అస్సలు పడదు. ఒకసారి దక్షుడు ఒక పెద్ద యజ్ఞం తలపెట్టి, అందరినీ ఆహ్వానిస్తాడు కానీ, శివసతీలను మాత్రం పిలవడు. సతీదేవి తన తండ్రి కదా అని పిలవకపోయినా వెళ్తుంది. అక్కడ దక్షుడు శివుడిని ఘోరంగా అవమానిస్తాడు. పతి నింద భరించలేని సతీదేవి, ఆ యజ్ఞ గుండంలోనే దూకి ఆత్మాహుతి చేసుకుంటుంది.

ఈ వార్త తెలిసిన శివుడు తీవ్రమైన క్రోధంతో, దుఃఖంతో రగిలిపోతాడు. సతీదేవి నిర్జీవ దేహాన్ని చేతుల్లోకి తీసుకుని, ప్రళయ తాండవం మొదలుపెడతాడు. శివుడి దుఃఖాన్ని ఆపడం ఎవరికీ సాధ్యం కాలేదు. అప్పుడు విష్ణుమూర్తి తన సుదర్శన చక్రంతో సతీదేవి శరీరాన్ని 51 ముక్కలుగా ఖండిస్తాడు (ఇవే అష్టాదశ శక్తిపీఠాలుగా మారాయి). సతీదేవి శరీరం దూరం కాగానే శివుడి కోపం చల్లారుతుంది. కానీ, ఆమె జ్ఞాపకాలు అతన్ని వదలవు.

సతీదేవి శరీరం కాలిపోయిన ఆ యజ్ఞ గుండం వద్దకు శివుడు వెళ్తాడు. అక్కడ ఉన్న ఆమె శరీర భస్మాన్ని (బూడిదను) పవిత్రమైనదిగా భావించి, దానిని తన శరీరం అంతా పూసుకుంటాడు. "నువ్వు లేకుండా నేను లేను, నీ శరీరం బూడిదయినా, అది నాపైనే ఉంటుంది" అని చెప్పినట్లుగా, అప్పటి నుండి శివుడు భస్మధారణ మొదలుపెట్టాడు.

ముగింపు: కాబట్టి, శివుడు పూసుకునే భస్మం కేవలం బూడిద కాదు, అది సతీదేవి పట్ల ఆయనకున్న శాశ్వతమైన, అమరమైన ప్రేమకు గుర్తు. అలాగే, ఈ ప్రపంచంలో ప్రతిదీ చివరకు బూడిదగా మారుతుందని, వైరాగ్యాన్ని కూడా ఇది బోధిస్తుంది.