శ్రీకృష్ణుడు భీష్ముడిపైకి  ఆయుధం పట్టుకోవడానికి కారణమేమిటి?

మహాభారత యుద్ధంలో శ్రీకృష్ణుడు ఆయుధం పట్టనని ప్రతిన పూనుతాడు. కానీ తొమ్మిదవ రోజు యుద్ధంలో భీష్మాచార్యుడు తీవ్రమైన పరాక్రమాన్ని ప్రదర్శిస్తూ పాండవ సైన్యాన్ని చిన్నభిన్నం చేస్తాడు. అర్జునుడు భీష్ముని ధాటికి తట్టుకోలేక ఇబ్బంది పడుతుంటే, శ్రీకృష్ణుడు తీవ్ర ఆగ్రహంతో రథం దిగి చక్రం చేతిలోకి తీసుకుని భీష్ముని వైపు ఉరికి వస్తాడు. ఈ ఘట్టం వెనుక ఒక గొప్ప భక్తి తత్త్వం మరియు ధర్మ సూక్ష్మం దాగి ఉన్నాయి.

భీష్ముడు స్వయంగా గొప్ప విష్ణుభక్తుడు. శ్రీకృష్ణుని శపథం గురించి తెలిసిన భీష్ముడు, "నా భక్తి ప్రాభవంతో, నా బాణాల ధాటితో ఆ శ్రీకృష్ణుడిచేతే ఆయుధం పట్టేలా చేస్తాను" అని యుద్ధానికి ముందే ప్రతిన పూనుతాడు. శ్రీకృష్ణుడు తన స్వంత శపథం కంటే తన భక్తుడైన భీష్ముని మాట నిలబెట్టడానికే ఎక్కువ ప్రాధాన్యత ఇచ్చాడు. భక్తుని ప్రతిన నెరవేర్చడం కోసం స్వామి తన శపథాన్ని కూడా పక్కన పెట్టాడని ఈ ఘట్టం చాటుతుంది.

అదే సమయంలో శ్రీకృష్ణుడు ధర్మాన్ని నిలబెట్టడానికి ఏ పరిమితులనైనా దాటగలనని లోకానికి చూపించాడు. భీష్ముడు కూడా శ్రీకృష్ణుడు తనపైకి ఆయుధంతో రావడం చూసి, స్వామి చేతిలో మరణించడం కన్నా గొప్ప భాగ్యం లేదని భావించి హృదయపూర్వకంగా నమస్కరిస్తాడు. ఈ కథ మనకు భగవంతుడికి తన భక్తుల పట్ల ఉండే వాత్సల్యం, భక్తుని మాట కోసం భగవంతుడే తలవంచుతాడనే దివ్యమైన సత్యాన్ని తెలియజేస్తుంది.