:: బలి చక్రవర్తి శరణాగతి - విశ్వరూప వామన వైభవం ::

    నమస్కారం! 'భాగవత సుధ'కు స్వాగతం. భాగవతంలో ప్రతి అవతారం ఒక ప్రత్యేక సందేశాన్ని ఇస్తుంది. కానీ వామనావతారం అత్యంత విలక్షణమైనది. భగవంతుడు ఇక్కడ ఎవరినీ సంహరించడానికి రాలేదు, ఒక భక్తునిలోని అహాన్ని తొలగించి, అతడిని ఉన్నత స్థితికి చేర్చడానికి వచ్చాడు. రాక్షస రాజైన బలి చక్రవర్తి అచంచలమైన సత్యసంధతను, అహంకారం వీడిన శరణాగతిని వివరించే ఈ దివ్య గాథను ఇప్పుడు లోతుగా తెలుసుకుందాం.

    నర్మదా నదీ తీరంలో బలి చక్రవర్తి 'అశ్వమేధ యాగాన్ని' చేస్తున్నాడు. అప్పుడు బ్రహ్మచారి రూపంలో ఉన్న వామనుడు అక్కడికి చేరుకుంటాడు. ఆయన తేజస్సును చూసి ముగ్ధుడైన బలి, "ఏం కావాలో కోరుకో మహాత్మా!" అని అడుగుతాడు. వామనుడు చిరునవ్వుతో, "రాజా! నాకు గజతురగ ధన కనకాలు వద్దు, నా పాదంతో కొలుచుకునే మూడు అడుగుల నేల ఇస్తే చాలు" అని కోరుతాడు.

    రాక్షస గురువు శుక్రాచార్యుడు వచ్చినది సాక్షాత్తు విష్ణువని గ్రహించి, "బలి! ఇతను సామాన్యుడు కాదు, నీ సర్వస్వాన్ని హరిస్తాడు, దానం ఇవ్వకు" అని హెచ్చరిస్తాడు. అప్పుడు పోతన గారు రాసిన పద్యం బలి చక్రవర్తి ఉదాత్తతను చాటుతుంది:  

"నిరయంబైన, నిబద్ధమైన, ధరణీ నిర్మూలనంబైన, దు 

 ర్మరణంబైన గులాంతమైన నిజమున్ రానిమ్ము; కానిమ్ము పో; 

 హరుడైనన్, హరియైన, నీరజభవుండభ్యాగతుండైన నౌ; 

 దిరుగన్ నేరదు నాదుజిహ్వ, వినుమా! ధీవర్య! వేయేటికిన్ " 

 . ఆడిన మాట తప్పను" అని బలి భీష్మిస్తాడు. "వచ్చినవాడు సాక్షాత్తు పరమాత్మ అయితే, నా చేతులతో ఆయనకు దానం ఇవ్వడం కంటే గొప్ప జన్మ సార్థకత ఏముంది?" అని దానానికి సిద్ధపడతాడు.

    బలి చక్రవర్తి ధార పోయగానే, ఆ పొట్టివాడైన వామనుడు ఆకాశమంత ఎత్తుకు ఎదుగుతాడు. దీనినే 'త్రివిక్రమ రూపం' అంటారు. ఒక అడుగుతో ఈ భూమండలాన్ని, రెండో అడుగుతో అంతరిక్షాన్ని కొలిచేస్తాడు. "మరి మూడో అడుగు ఎక్కడ?" అని ప్రశ్నించగా.. బలి చక్రవర్తి ఏమాత్రం చలించకుండా, తన అహంకారం అణిగిపోయి, "ప్రభూ! నా దగ్గర ఉన్న సంపద నీదే, ఈ దేహం నీదే.. నా శిరస్సుపై నీ పాదాన్ని ఉంచు" అని తల వంచుతాడు.

    స్వామి బలి తల మీద పాదాన్ని ఉంచి, అతడిని పాతాళ లోకానికి (సుతలానికి) పంపిస్తాడు. అయితే, అతడి సత్యసంధతకు మెచ్చి, వచ్చే మన్వంతరంలో ఇంద్ర పదవిని ప్రసాదించడమే కాకుండా, తాను స్వయంగా బలి కోట వద్ద కాపలాదారుడిగా ఉంటానని వరం ఇస్తాడు.

    భగవంతుడు మన నుంచి ఆశించేది మనం ఇచ్చే వస్తువులని కాదు, మన 'అర్పణ భావాన్ని'. బలి చక్రవర్తి తనను తాను సమర్పించుకున్నాడు కాబట్టే దేవుడే అతనికి బందీ అయ్యాడు. ఈ వామన చరిత్ర మనకు సత్యం మరియు త్యాగం యొక్క విలువను బోధిస్తుంది.