:: ఒక దొంగ.. ధనపతిగా ఎలా మారాడు? (గుణనిధి కథ) ::

     శివుడు భక్త సులభుడు మాత్రమే కాదు, 'భావ సులభుడు' కూడా. మనం చేసే పని వెనుక ఉన్న స్వార్థాన్ని కూడా పుణ్యంగా మార్చగల దయామయుడు ఆయన. పురాణాలలో ఒక వింతైన కథ ఉంది. ఒక పరమ పాపి, దొంగతనమే వృత్తిగా చేసుకున్న వ్యక్తి, కేవలం ఒక రాత్రి చేసిన పనికి మెచ్చి పరమేశ్వరుడు అతన్ని సాక్షాత్తు 'కుబేరుడు'గా మార్చేశాడు. అసలు ఆ రాత్రి ఏం జరిగింది? ఆ దొంగ ఎవరు?

     కాంపిల్య నగరంలో యజ్ఞదత్తుడు అనే గొప్ప వేద పండితుడు ఉండేవాడు. ఆయనకు 'గుణనిధి' అనే కుమారుడు కలిగాడు. పేరులో గుణాలు ఉన్నా, చేతల్లో మాత్రం వాడు పరమ దుర్మార్గుడు. తండ్రికి తెలియకుండా జూదం, మద్యపానం వంటి దురలవాట్లకు బానిసయ్యాడు.

     గుణనిధి తన వ్యసనాల కోసం ఇంట్లోని విలువైన వస్తువులన్నీ దొంగిలించి అమ్మేస్తుంటాడు. ఒకరోజు తన తండ్రికి అత్యంత ప్రీతిపాత్రమైన రత్నఖచిత ఉంగరాన్ని దొంగిలించి జూదంలో ఓడిపోతాడు. విషయం తండ్రికి తెలిసి, గుణనిధిని ఇంట్లో నుండి గెంటేస్తారు. కట్టుబట్టలతో, ఆకలితో అడవుల పాలవుతాడు గుణనిధి. ఊరు కాని ఊరు.. ఆకలి దహించేస్తోంది. అప్పుడే అతనికి దూరంగా ఒక శివాలయం కనిపిస్తుంది. ఆ రోజు విశేషం ఏమిటంటే.. అది మహా శివరాత్రి!

    ఆకలితో ఉన్న గుణనిధికి భక్తి లేదు, కానీ భక్తులు శివుడికి అర్పించిన నైవేద్యం (ప్రసాదం) మీద కన్ను పడింది. భక్తులందరూ శివనామస్మరణ చేస్తూ నిద్రపోయాక, ప్రసాదాన్ని దొంగిలించాలని గుడి వెలుపల మాటు వేస్తాడు. అర్ధరాత్రి దాటింది. గుడిలోని దీపాలు మెల్లగా కొండెక్కిపోతున్నాయి (ఆరిపోతున్నాయి). ప్రసాదం ఎక్కడ ఉందో చూడటానికి చీకటి అడ్డంగా ఉంది.

    గర్భాలయంలోని దీపం ఆరిపోవడానికి సిద్ధంగా ఉంది. గుణనిధికి ప్రసాదం పాత్రలు కనిపించడం లేదు. అప్పుడు అతను తడుముకోకుండా, తన చిరిగిన పైవస్త్రాన్ని చింపి, వత్తిలా చుట్టి, ఆరిపోతున్న దీపంలో వేస్తాడు. ఆ వస్త్రం చమురును పీల్చుకుని ఒక్కసారిగా ప్రకాశవంతంగా వెలుగుతుంది. ఆ వెలుగులో ప్రసాదం పాత్ర కనిపిస్తుంది. అతను వెలిగించింది భక్తితో కాదు, ప్రసాదాన్ని చూడటానికి మాత్రమే! కానీ అది శివలింగం ముందు **'దీపారాధన'**గా నమోదయ్యింది.

     ప్రసాదం మూటను తీసుకుని పారిపోతుండగా, గుడి కావలివారు అతన్ని దొంగగా భావించి కొట్టి చంపేస్తారు. చనిపోయిన గుణనిధి ఆత్మను తీసుకువెళ్లడానికి యమధూతలు వస్తారు. కానీ చిత్రంగా, అదే సమయంలో వెయ్యి సూర్యుల కాంతితో శివధూతలు అక్కడికి చేరుకుంటారు. "ఇతను పాపి, నరకానికి రావాలి" అని యమధూతలు అంటారు. కానీ శివధూతలు నవ్వి.. "మహా శివరాత్రి నాడు ఉపవాసం ఉండి (ఆకలి వల్ల), జాగరణ చేసి (దొంగతనం కోసం వేచి ఉండి), ఆరిపోతున్న దీపాన్ని వెలిగించిన పుణ్యం ఇతనికి దక్కింది. కనుక ఈతడు  ఇప్పుడు శివలోకంలో  ఉండడానికి అర్హత సంపాదించుకున్నాడని పలికి గుణనిధిని యమభటుల బారినుండి తప్పించి శివలోకానికి తీసుకువెడతారు. 

    శివలోకంలో కాలం గడిచాక, ఆ పుణ్యం వల్ల గుణనిధి మరుసటి జన్మలో 'దముడు' అనే రాజుగా పుడతాడు. అక్కడ కూడా అపారమైన శివభక్తిని చాటుకుని, వేల సంఖ్యలో దీపాలను వెలిగిస్తాడు. ఆ త్యాగానికి మెచ్చిన పరమశివుడు అతనికి 'కుబేరుడు' అనే నామకరణం చేసి, ఉత్తర దిక్కుకు అధిపతిగా, సకల సంపదలకు ధనపతిగా మారుస్తాడు. చివరకు తన ఆత్మీయ మిత్రుడిగా కైలాసం పక్కనే 'అలకాపురి'లో నివాసం కల్పిస్తాడు.

    చూశారా! తెలియక చేసినా, స్వార్థంతో చేసినా.. భగవంతుడికి చేసిన సేవ వృధా పోదు. గుణనిధి కథ మనకు ఇచ్చే గొప్ప సందేశం - "మనం ఎంత పాపులమైనా కావచ్చు, కానీ భగవంతుడి వైపు వేసే ఒక్క చిన్న అడుగు మన జీవితాలనే  మార్చేస్తుంది." ఓం నమః శివాయ!