( శనివారం - శివలీలామృతం ) 

:: అజ్ఞానంతో చేసిన పూజకు శివుడు ఎలా ప్రసన్నుడయ్యాడు? :: 

"నమస్కారం! మన MYTHOLOGICAL STORIES BY RAJA RAO KROVVIDI ఛానెల్‌కు స్వాగతం.

పరమశివుడిని 'ఆశుతోషుడు' అంటారు. అంటే అత్యంత సులభంగా, చిన్న నిష్ఠకే ప్రసన్నుడయ్యే పరమ దయామయుడు అని అర్థం. భక్తితో, ఉద్దేశపూర్వకంగా చేసిన పూజలకే కాక... తెలియక, అజ్ఞానంతో, వేటలో పడి ఒక బోయేవాడు చేసిన శివపూజకు సదాశివుడు ఎలా ప్రసన్నుడై సాక్షాత్కరించాడో తెలుసుకుంటే మనస్సు భక్తిపరవశమవుతుంది.

ఈ రోజుటి మన శనివారపు 'శివలీలామృతం' శీర్షికలో శివపురాణంలోని అత్యంత మహిమాన్వితమైన గుహుడనే బోయేవాడి కథను, శివరాత్రి వ్రత ప్రాశస్త్యాన్ని వివరంగా తెలుసుకుందాం..."

పూర్వకాలంలో ఒక దట్టమైన అడవిలో గుహుడు అనే బోయేవాడు నివసిస్తుండేవాడు. అతనికి శాస్త్రాలూ తెలియవు, పూజా విధానాలూ తెలియవు. జంతువులను వేటాడి, కుటుంబ పోషణ చేసుకోవడమే అతని నిత్యకృత్యం.

ఒక రోజు వేటకు వెళ్ళిన గుహుడికి ఎంతసేపటికీ ఒక్క జంతువు కూడా చిక్కలేదు. సూర్యాస్తమయమై చీకటి పడింది. ఆకలి దప్పులతో అలమటిస్తున్న అతడు, రాత్రి వేళ క్రూరజంతువుల నుండి తన్ను తాను కాపాడుకోవడానికి ఒక పెద్ద బిల్వ వృక్షం (మారేడు చెట్టు) ఎక్కి కూర్చున్నాడు. ఆ రాత్రి అతనికి తెలియదు గానీ, అది 'మాఘ బహుళ చతుర్దశి' — అత్యంత పవిత్రమైన మహాశివరాత్రి పర్వదినం!"

ఆకలితో ఉన్న గుహుడికి నిద్ర పట్టడం లేదు. చెట్టు కింద ఏ క్రూరమృగం ఉందోనన్న భయంతో, నిద్రమబ్బులో కిందపడిపోకుండా ఉండటానికి మారేడు ఆకులను తుంచి కిందకు వేస్తూ జాగరణ చేయసాగాడు.

ఆశ్చర్యకరమైన విషయమేమిటంటే... ఆ మారేడు చెట్టు కింద ఒక స్వయంభూ శివలింగం ఉంది! గుహుడు నిద్రరాకుండా ఉండటానికి క్రమం తప్పకుండా తుంచి వేస్తున్న ఆ మారేడు ఆకులు (బిల్వపత్రాలు) నేరుగా ఆ శివలింగంపైనే పడుతున్నాయి. భయంతో, ఆకలితో అతడు విడిచిన కన్నీటి బొట్లు ఆ లింగానికి అభిషేకంగా మారాయి.

అతడు ఏ విధమైన నియమం ఎరుగకపోయినా, శివరాత్రి రాత్రి నాలుగు యామాలలోనూ జాగరణ చేస్తూ, మారేడు దళాలతో పరమశివుడిని అర్చించినట్లయింది."

ఆ రాత్రి వేర్వేరు సమయాల్లో నీరు తాగాడానికి వచ్చిన ఆడ లేడి, దాని పిల్లలు, మరియు మగ లేడి గుహుడికి కనిపిస్తాయి. అతడు బాణం ఎక్కుపెట్టగా, ఆ లేళ్ళు 'మా పిల్లలకు అప్పగించి వస్తాం, లేదా మా జంటను చూసి వస్తాం' అని సత్యప్రమాణం చేసి వెళ్లి, ఇచ్చిన మాట ప్రకారం తిరిగి గుహుని ముందుకు వచ్చి నిలబడతాయి.

సామాన్య జంతువుల సత్యనిష్ఠను చూసి గుహుని హృదయం కరిగిపోయింది. హింసాత్మక ఆలోచనలు నశించి, అతనిలో పశ్చాత్తాపం, పరమ దయ ఆవిర్భవించాయి. తన చేతిలో ఉన్న విల్లు, బాణాలను పక్కన పడేసి, ఆ జంతువులను ప్రాణదానంతో వదిలేశాడు."

అజ్ఞానంతోనైనా పవిత్రమైన శివరాత్రి రోజున జాగరణ చేసి, బిల్వపత్రాలతో అభిషేకించినందుకు, పైగా హృదయ పరివర్తనతో అహింసను పాటించినందుకు పరమశివుడు అత్యంత ప్రీతుడయ్యాడు.

సాంబశివుడు పార్వతీ సమేతంగా జటాజూటములతో, చంద్రశేఖర రూపంలో గుహునికి సాక్షాత్కరించాడు. 'బోయేవాడా! నీ అజ్ఞాన పూజకూడా నాకు పరమప్రీతిని కలిగించింది' అని అభయమిచ్చి, అతనికి భోగభాగ్యాలను, అక్షయమైన ముక్తిని ప్రసాదించాడు. ఆ గుహుడే తర్వాతి జన్మలో శ్రీరామచంద్రుని పరమ భక్తుడైన గుహుడుగా జన్మించి తరించాడని శివపురాణం చెబుతోంది."

ఈ కథ ద్వారా శివ పురాణం మనకు అందించే దివ్య సందేశం ఏమిటంటే — పరమేశ్వరుడికి కావలసింది బాహ్య ఆడంబరాలు, సంపదలు కావు; స్వచ్ఛమైన హృదయం, పరివర్తన మాత్రమే! తెలియక చేసిన సత్కార్యానికే శంకరుడు అంతటి అనుగ్రహాన్ని ఇస్తే, ఇక భక్తి శ్రద్ధలతో ఆరాధించే భక్తులకు ఇంకెంతటి కరుణను అందిస్తాడో ఊహించవచ్చు!

ఈ శివలీలామృతం మీ మనస్సుకు ప్రశాంతతను ఇచ్చిందని భావిస్తున్నాను. ఈ వీడియోను లైక్ చేసి మీ మిత్రులకు షేర్ చేయండి. మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్ బాక్స్‌లో తెలియజేయండి.

మరిన్ని పౌరాణిక, ఆధ్యాత్మిక విషయాల కోసం మన MYTHOLOGICAL STORIES BY RAJA RAO KROVVIDI ఛానెల్‌ను సబ్‌స్క్రైబ్ చేసుకోండి. హర హర మహాదేవ! 

సర్వేజనా సుఖినోభవంతు. స్వస్తి! !"