2, ఫిబ్రవరి 2026, సోమవారం

 


06-02-2026-శుక్రవారం

తక్షకుడి ప్రాణరక్షణ - యాగ పరి సమాప్తి - భాగవతసుధ-6

    ఆస్తికుడు "ఆగండి!" అని పలికిన మరుక్షణమే యాగశాలలోని మంత్రవేత్తలు స్తంభించిపోయారు. అప్పటికే ఆకాశంలో ఒక విచిత్రమైన దృశ్యం కనిపిస్తోంది. ఇంద్రుడిని ఆశ్రయించిన తక్షకుడు, ఇంద్రుడితో సహా హోమగుండం వైపు వేగంగా లాగబడుతున్నాడు. ఇంద్రుడు భయపడి తక్షకుడిని వదిలేసి పారిపోగా, మంత్రాల శక్తికి తక్షకుడు తలకిందులుగా అగ్నికీలలకు కేవలం కొద్ది అడుగుల దూరంలో గాలిలో వేలాడుతున్నాడు.

    జనమేజయుడు ఆవేశంతో "బ్రాహ్మణోత్తమా! నా తండ్రిని చంపిన పాపిని శిక్షించనివ్వు" అని గర్జించాడు. కానీ ఆస్తికుడు చిరునవ్వుతో, అత్యంత విజ్ఞతతో ఇలా అన్నాడు.. "రాజా! ప్రతీకారం తీర్చుకోవడం వీరత్వం అనిపించుకోవచ్చు, కానీ లోక కల్యాణం కోసం క్షమించడం అంతకన్నా గొప్ప ధర్మం. ఇప్పటికే వేల సర్పాలు ఆహుతయ్యాయి. ఈ సృష్టిలో పాములకు కూడా ఒక స్థానం ఉంది. నీ తండ్రికి రావలసిన పుణ్యలోకాలు కేవలం ఈ హింస వల్ల రావు, ఒక గొప్ప బ్రాహ్మణుడికి నువ్వు ఇచ్చే దానం వల్ల వస్తాయి."

    ఆస్తికుడి పాండిత్యానికి, తర్కానికి జనమేజయుడు ముగ్ధుడైపోయాడు. "నీ కోరిక ఏమిటో కోరుకో" అని జనమేజయుడు అనగానే, ఆస్తికుడు "వెంటనే ఈ యాగాన్ని ఆపి, తక్షకుడిని, మిగిలిన సర్పజాతిని రక్షించు" అని కోరాడు. ఇచ్చిన మాట ప్రకారం, మనసు చంపుకుని జనమేజయుడు యాగాన్ని నిలిపివేయమని ఆజ్ఞాపించాడు.

    వెంటనే ఋత్విక్కులు మంత్రాలను ఆపేశారు. హోమగుండంలో పడబోతున్న తక్షకుడు గాలిలోనే ఆగిపోయి, ప్రాణాలతో బయటపడి పాతాళానికి పారిపోయాడు. అలా ఒక యువ బ్రాహ్మణుడి మేధస్సు సర్పజాతిని సర్వనాశనం కాకుండా కాపాడింది. 

    యాగం నుండి తప్పించుకున్నాక తక్షకుడు జనమేజయుడికి ఇచ్చిన ప్రతిఫలం ఏమిటి? "అస్తీక వచనం స్మర" - ఈ మాట చెబితే పాములు ఎందుకు భయపడి వెనక్కి వెళ్తాయి? ఈ యాగం ముగిసిన రోజే మనం నాగపంచమిని ఎందుకు జరుపుకుంటాం? ఈ అంశాలు రేపటి ఎపిసోడ్ లో తెలుసుకుందాం. 



 

 

05-02-2026

:: ఆస్తికుడి ఆగమనం - భాగవతసుధ-5 ::

    జనమేజయుని యాగశాల ఆ నాడు మృత్యుకూపంలా మారింది. వేల సంఖ్యలో సర్పాలు అగ్నిలో పడి భస్మమవుతుంటే, ఆ యాగశాల అంతా మాంసం కాలిన వాసనతో, హాహాకారాలతో నిండిపోయింది. పరీక్షిత్ మహారాజును కాటు వేసిన తక్షకుడిపై పగతో, జనమేజయుడు చేపట్టిన ఈ 'సర్పయాగం' సర్పజాతి మనుగడనే ప్రశ్నార్థకం చేసింది. సరిగ్గా తక్షకుడు అగ్నిలో పడబోతున్న ఆ కీలక సమయంలోనే.. కథ మలుపు తిరిగింది!

    అంతటి భీభత్సంలోనూ ప్రశాంతంగా, గంభీరంగా ఒక స్వరం వినిపించింది... 'ఆగండి!' ఆ పిలుపు వినగానే యాగశాల ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దమైపోయింది. ఋత్విక్కులు మంత్రోచ్ఛారణలు ఆపారు. అందరి కళ్లు యాగశాల ద్వారం వైపు మళ్లాయి. అక్కడ పట్టువస్త్రాలు ధరించి, ముఖంలో సూర్యతేజస్సుతో నిలబడి ఉన్నాడు ఒక యువ బ్రాహ్మణుడు. అతడే ఆస్తికుడు.

    ఎవరీ యువకుడు? జనమేజయుని ప్రతీకారాన్ని అడ్డుకునే సాహసం చేసింది ఎవరు? ఆస్తికుడు సామాన్యుడు కాదు. జరత్కారు మహర్షి మరియు నాగకన్య అయిన జరత్కారుల పుత్రుడు. అంటే, ఏ సర్పజాతిని అయితే జనమేజయుడు అంతం చేయాలనుకుంటున్నాడో, అదే జాతికి చెందిన వాసుకి మేనల్లుడు ఈ ఆస్తికుడు. తన మేనమామల జాతిని రక్షించే బాధ్యతను మోస్తూ, ధర్మబద్ధంగా ఈ యాగాన్ని ఆపడానికి వచ్చాడు.

    ఆస్తికుడు జనమేజయుని దగ్గరకు వెళ్లి, ఆ రాజు వంశాన్ని, ధర్మనిరతిని పొగుడుతూనే, హింస వల్ల కలిగే అనర్థాలను వివరించాడు. ఒకవైపు ఆకాశం నుండి ఇంద్రుడితో సహా తక్షకుడు హోమగుండంలోకి పడిపోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాడు. తక్షకుడు గాలిలో వేలాడుతూ మృత్యువును కళ్లారా చూస్తున్న క్షణం అది. కానీ ఆస్తికుడి మాటల్లోని సత్యం, అతని పాండిత్యం జనమేజయుని మనసు మార్చాయి.

    చివరికి ఏమైంది? ఆ మండుతున్న అగ్ని నుండి తక్షకుడు ప్రాణాలతో బయటపడ్డాడా? లేదా సర్పజాతి మొత్తం మసి అయిపోయిందా? ఆస్తికుడు కేవలం తన మాటలతోనే ఒక మహా యాగాన్ని ఎలా ఆపగలిగాడు? వీటన్నిటి వెనుక ఉన్న ఆసక్తికరమైన రహస్యమే ఈ కథలో అసలైన క్లైమాక్స్. అది రేపటి ఎపిసోడ్ లో. 

23-02-2026-సోమవారం 


శివునికై  శైలపుత్రి తపస్సు - శివలీలామృతం -3


    హిమవంతుడి పుత్రికగా జన్మించిన పార్వతీదేవి, బాల్యం నుంచే శివ నామస్మరణతో పెరిగింది. పూర్వజన్మలో సతీదేవిగా త్యాగం చేసిన ఆమె, ఈ జన్మలో ఎలాగైనా ఆ భోళాశంకరుడిని పతిగా పొందాలని నిశ్చయించుకుంది. కానీ, మన్మథ దహనం తర్వాత శివుడు తీవ్ర వైరాగ్యంలో ఉన్నాడు. లోకమాత పార్వతి తన సౌందర్యంతో కాకుండా, తన తపస్సుతో ఆ పరమేశ్వరుడిని ఎలా గెలుచుకుందో ఈరోజు మనం తెలుసుకుందాం.

     తల్లిదండ్రులు వారించినా, కఠినమైన వ్రతానికి పూనుకుంది పార్వతి. రాజభోగాలను విడిచి, నారచీరలు ధరించి, గౌరీ శిఖరానికి చేరుకుంది. అక్కడ ఆమె నిశ్చలమైన మనస్సుతో శివుని ధ్యానించడం మొదలుపెట్టింది."నీలకంఠం ప్రపద్యేహం మన్మథారిం జగద్గురుమ్ | తపసా ఆరాధయిష్యామి శంకరం లోకనాయకమ్ ||అంటే., జగద్గురువు, మన్మథుడిని జయించినవాడు అయిన ఆ నీలకంఠుని నేను శరణు వేడుతున్నాను. తపస్సుతో ఆ శంకరుడిని ఆరాధిస్తాను అని.

    పార్వతి తపస్సు సామాన్యమైనది కాదు. కాలాలు మారినా ఆమె నిష్ఠ మారలేదు. ఎండకు ఎండి, వానకు తడిసి ఆమె శరీరం క్షీణించినా, మనస్సు మాత్రం శివలింగంపైనే లగ్నమై ఉంది. ఒకానొక దశలో ఆమె ఆహారాన్ని పూర్తిగా విడిచిపెట్టింది. చివరికి చెట్టు నుంచి రాలిపడే ఎండుటాకులను కూడా తినడం మానేసింది. అందుకే ఆమెకు 'అపర్ణ' అనే పేరు వచ్చింది. చుట్టూ నాలుగు అగ్నులు, పైన మండే సూర్యుడు.. వీటి మధ్య కూర్చుని ఆమె  'పంచాగ్ని తపస్సు' చేసింది. ఆ తపస్సు దేవతలను సైతం ఆశ్చర్యపరిచింది.

    అలా ఘోర తపస్సునాచరిస్తున్న ఆమె  నిశ్చల భక్తిని పరీక్షించడానికి పరమశివుడు ఒక వృద్ధ బ్రాహ్మణుడి రూపంలో ఆమె వద్దకు వచ్చి, "అమ్మా! ఇంతటి సుకుమారివి, ఈ కఠిన తపస్సు ఎందుకు? ఎవరి కోసం?" అని ప్రశ్నించగా పార్వతి, "ఆ ముక్కంటిని భర్తగా పొందడం కోసం " అని చెప్పగా ఆ బ్రాహ్మణుడు నవ్వుతూ "ఆ శివుడా? ఒళ్లంతా బూడిద పూసుకునేవాడు, శ్మశానంలో తిరిగేవాడు, మెడలో పాములను వేసుకునే ఆ దిగంబరుడు నీకు భర్తగా కావాలా? ఇది నీకు తగదు." అని పల్కగా  ఆ మాటలకు పార్వతి ఆగ్రహించి, శివుని గొప్పతనాన్ని చాటిచెబుతుంది. శివుని నిందించే చోట ఉండటం కూడా పాపమే అని భావించి, అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోవడానికి సిద్ధమవుతుంది.

     పార్వతి అనన్య భక్తికి మెచ్చిన పరమశివుడు తన నిజరూపంలో ప్రత్యక్షమవుతాడు. ఆమె పట్టుదలకు ఆ కైలాసనాథుడు దాసోహమంటాడు. అద్యప్రభృతి మాతంగి తవాస్మి కృతదాసకః | తపసా ఖ్రీతమూల్యన నాస్తి సందేహమత్ర హి ||అంటే,  ఓ పార్వతీ! ఇప్పటి నుండి నేను నీ తపస్సు అనే మూల్యంతో కొనుగోలు చేయబడిన నీ దాసుడిని. ఇందులో సందేహం లేదు - అని. కోట్లాది సూర్యుల ప్రకాశంతో వెలిగిపోతున్న శివుని చూసి పార్వతి ధన్యురాలవుతుంది. వారిద్దరి కళ్యాణానికి మార్గం సుగమమవుతుంది.

   పార్వతీదేవి చేసిన ఈ తపస్సు మనకు ఒక గొప్ప పాఠాన్ని నేర్పుతుంది. లక్ష్యం గొప్పదైనప్పుడు, ఎన్ని అడ్డంకులు ఎదురైనా పట్టుదలతో పోరాడితే దైవం కూడా దిగివస్తుంది. 'ప్రేమ' అంటే కేవలం ఆకర్షణ కాదు, అది ఒక తపస్సు అని నిరూపించిన జగన్మాతకు మనసా నమస్కరిస్తూ..ఓం నమః పార్వతీ పతయే హర హర మహాదేవ!

    "పార్వతీ దేవి తపస్సు ఫలించింది, పరమేశ్వరుడి మనసు గెలుచుకుంది. కానీ, కథ ఇక్కడితో ముగియలేదు.ఒక రాజకుమారిగా పుట్టిన పార్వతిని, శ్మశానవాసి అయిన శివుడికి ఇచ్చి వివాహం చేయడానికి హిమవంతుడు అంగీకరించాడా? అట్టహాసంగా జరిగిన ఆ " గిరిజా కళ్యాణం " లో ఎవరూ ఊహించని వింతలు, విశేషాలు ఏమిటి? అలంకారాలు లేని ఆ భోళాశంకరుడు పెళ్ళి కొడుకుగా ఎలా వచ్చాడు? లోక కళ్యాణానికి కారణమైన ఆ అద్భుతమైన శివ-పార్వతుల వివాహ ఘట్టాన్ని మనం తర్వాతి వీడియోలో వివరంగా చూద్దాం. అప్పటివరకు వేచి ఉండండి!"



 04-02-2026-బుధవారం


::జనమేజయుని ప్రతీకారం - భాగవతసుధ-4 ::

కురువంశపు వారసుడు, పాండవుల మునిమనవడు అయిన పరీక్షిత్తు మహారాజు మరణం.. ఆర్యవర్తనాన్ని శోకసముద్రంలో ముంచెత్తింది. అది సహజ మరణం కాదు.. కాలసర్పం తక్షకుడి కుట్ర! తక్షకుడు కేవలం పరీక్షిత్తుని చంపడమే కాదు, ఒక మహోన్నత వంశపు అస్తిత్వాన్ని సవాలు చేశాడు.

తండ్రి అంత్యక్రియలు ముగిశాక, జనమేజయుడు తన తండ్రి మరణానికి గల కారణాన్ని తెలుసుకున్నాడు. తక్షకుడు చేసిన మోసం, ఆ విషాద ఘట్టం జనమేజయుని హృదయాన్ని గాయపరిచాయి. దుఃఖం కాస్తా ప్రళయాగ్నిలాంటి కోపంగా మారింది. సింహాసనంపై కూర్చున్న ఆ యువరాజు కళ్ళలో ప్రతీకార జ్వాలలు ఎగిసిపడ్డాయి.

జనమేజయుడు సభలో గర్జించాడు.. 'నా తండ్రిని పొట్టనబెట్టుకున్న ఆ సర్ప జాతిని ఈ భూమిపై ఉండనివ్వను!' అని భీకర ప్రతిజ్ఞ చేశాడు. బ్రాహ్మణులను, వేద పండితులను పిలిపించి, లోకం ఎన్నడూ చూడని, వినని ఒక భయంకరమైన యాగానికి పూనుకున్నాడు. అదే.. సర్పయాగ యజ్ఞం.

యజ్ఞశాల సిద్ధమైంది. హోమగుండంలో అగ్ని ప్రజ్వరిల్లింది. ఋషులు మంత్రోచ్ఛారణలు మొదలుపెట్టారు. ఆ మంత్రాలు సామాన్యమైనవి కావు.. అవి సర్పాల ప్రాణాలను లాగేసే మృత్యు పాశాలు! 'సర్పేభ్యః స్వాహా.. తక్షకాయ స్వాహా..' అంటూ హోమగుండంలోకి ఆహుతులు సమర్పించడం మొదలైంది.

మంత్రాల శక్తికి దిక్కులు దద్దరిల్లాయి. పాతాళంలో ఉన్నా, ఆకాశంలో ఉన్నా.. సర్పాలన్నీ ఒక అదృశ్య శక్తికి లోబడి గాలిలో కొట్టుకుంటూ రాసాగాయి. వేల సంఖ్యలో, లక్షల సంఖ్యలో పాములు వచ్చి ఆ మండుతున్న హోమగుండంలో పడి భస్మమైపోతున్నాయి. సర్ప జాతి ఆర్తనాదాలతో భూమ్యాకాశాలు నిండిపోయాయి.

ఇక మిగిలింది ప్రధాన దోషి.. తక్షకుడు! వాడు ప్రాణభయంతో ఇంద్రుడి శరణు కోరాడు. ఇంద్రుడు తన సింహాసనం కింద తక్షకుడిని దాచాడు. కానీ జనమేజయుని మంత్రబలం ముందు దేవేంద్రుడి శక్తి కూడా సరిపోలేదు. తక్షకుడితో పాటు ఇంద్రుడి సింహాసనం కూడా హోమగుండం వైపు వేగంగా లాగబడటం మొదలైంది! సర్వం సిద్ధమైంది.. తక్షకుడు అగ్నిలో పడబోతున్నాడు.. సర్ప జాతి అంతం కాబోతోంది!

సరిగ్గా అప్పుడే.. ఒక స్వరం వినిపించింది! 'ఆగండి!' అంటూ ఒక యువ బ్రాహ్మణుడు యాగశాలలోకి ప్రవేశించాడు. ఎవరా యువకుడు? జనమేజయుని ప్రతీకారాన్ని అడ్డుకునే సాహసం చేసిందెవరు? ఆ మండుతున్న అగ్ని నుండి తక్షకుడు ప్రాణాలతో బయటపడ్డాడా? లేదా సర్పజాతి మొత్తం మసి అయిపోయిందా?

"వీటన్నిటికీ సమాధానం.. వచ్చే ఎపిసోడ్‌లో తెలుసుకుందాం!"

1, ఫిబ్రవరి 2026, ఆదివారం

 

16-02-2026: సోమవారం

:: శివలీలామృతం - భాగం 2: మన్మథ దహనం ::

నమస్కారం. శివలీలామృతం గత భాగంలో మనం లింగోద్భవ రహస్యం గురించి తెలుసుకున్నాం. ఈ రోజు రెండవ భాగంలో, లోక కల్యాణం కోసం పరమశివుడు తన మూడవ కంటిని తెరిచి మన్మథుడిని ఎందుకు భస్మం చేయాల్సి వచ్చిందో తెలుసుకుందాం. కామ క్రోధాలను జయించిన ఆ మహాదేవుని విలక్షణమైన లీలే ఈ మన్మథ దహనం.

సతీ వియోగం తర్వాత పరమశివుడు తీవ్రమైన తపస్సులో మునిగిపోయాడు. అటు వైపు, తారకాసురుడు అనే రాక్షసుడు బ్రహ్మ దేవుడి నుండి ఒక వింత వరం పొందాడు. "శివుని వీర్యంతో పుట్టిన బాలుడు తప్ప తనను మరెవ్వరూ చంపలేరు" అన్నదే ఆ వరం. శివుడు తపస్సులో ఉన్నాడు, ఆయనకు సంతానం కలిగే అవకాశం లేదని తారకాసురుడు ముల్లోకాలను హింసించడం మొదలుపెట్టాడు. దేవతలందరూ భయపడి ఆ వేడిని భరించలేకపోయారు.

శివుని తపస్సు భంగం కలిగించి, ఆయనలో పార్వతీదేవి పట్ల అనురాగం కలిగేలా చేయాలని ఇంద్రుడు నిర్ణయించుకున్నాడు. ఇందుకోసం ప్రేమకు దేవుడైన మన్మథుడిని (మన్మథ) పిలిపించాడు. మన్మథుడు తన భార్య రతీదేవితో కలిసి, వసంతుడిని తోడు తీసుకుని కైలాసానికి వెళ్లాడు. ఆ సమయంలో పార్వతీదేవి శివుని సేవలో నిమగ్నమై ఉంది.

మన్మథుడు అదును చూసి, తన చెరకు వింటికి "పుష్ప బాణాన్ని" సంధించాడు. ఆ బాణం నేరుగా పరమశివుని హృదయాన్ని తాకింది. ఒక్కసారిగా శివుని తపస్సు చెదిరింది. ఆయన కళ్లు తెరిచారు. కానీ ఆయనలో కోరికకు బదులు కోపం కలిగింది. తన ఏకాగ్రతను చెడగొట్టింది ఎవరని చుట్టూ చూడగా, మామిడి చెట్టు చాటున ధనుస్సు పట్టుకుని ఉన్న మన్మథుడు కనిపించాడు.

పరమశివుడు అమితమైన ఆగ్రహంతో తన లలాట నేత్రాన్ని (మూడవ కన్ను) తెరిచారు. ఆ కంటి నుండి వెలువడిన అగ్ని జ్వాలలు క్షణకాలంలో మన్మథుడిని చుట్టుముట్టాయి. అందరి చూస్తుండగానే మన్మథుడు భస్మమైపోయాడు. అప్పటి నుండి మన్మథుడికి "అనంగుడు" (శరీరం లేనివాడు) అనే పేరు వచ్చింది. భర్త మరణాన్ని చూసి రతీదేవి విలపించగా, "ద్వాపర యుగంలో కృష్ణుని పుత్రుడిగా (ప్రద్యుమ్నుడు) మన్మథుడు మళ్ళీ జన్మిస్తాడని, అప్పటి వరకు నీకు మాత్రమే కనిపిస్తాడని" శివుడు వరమిచ్చాడు.

ఈ కథ వెనుక ఉన్న గొప్ప అంతరార్థం ఏమిటంటే.. మన్మథుడు అంటే కోరిక. జ్ఞానము అనే మూడవ కన్ను తెరిచినప్పుడు మాత్రమే మనలోని అనవసరమైన కోరికలు భస్మమవుతాయి. లోక కల్యాణం కోసం శివుడు కామ దహనం చేసి, పార్వతీ పరిణయానికి దారి సుగమం చేశాడు.

ఈ వీడియో మీకు నచ్చితే సబ్‌స్క్రైబ్ చేసుకోండి. వచ్చే భాగంలో.. పరమశివుడిని భర్తగా పొందడానికి పార్వతీదేవి చేసిన కఠోర తపస్సు గురించి తెలుసుకుందాం. ఓం నమః శివాయ!

09-02-2026: సోమవారం 


:: శివలీలామృతం - భాగం 1 - శివలింగోద్భవ రహస్యం :: 


    నమస్కారం! శివలీలామృతం సిరీస్ కు స్వాగతం. " ఆకాశం లింగమిత్యాహు: పృథివీ తస్య పీఠికా "  అంటే., అనంతమైన ఆకాశమే లింగం. ఈ భూమియే దాని పీఠం. మన పురాణాలలో శివుని లీలలు అపారం. అసలు శివలింగం ఎలా ఆవిర్భవించింది? బ్రహ్మ, విష్ణువుల మధ్య జరిగిన ఆ అద్భుత ఘట్టం ఏమిటి? ఈనాటి భాగంలో శివలింగోద్భవ రహస్యం గురించి తెలుసుకుందాం. 

    సృష్టి ఆరంభ కాలంలో సృష్టికర్త అయిన బ్రహ్మదేవుడికి, స్థితి కారకుడైన మహావిష్ణువుకు మధ్య ఒక చిన్న వివాదం తలెత్తింది. " నేను సృష్టికర్తను కాబట్టి నేనే గొప్ప " అని బ్రహ్మ, " నేను లోకాలను రక్షించే వాడిని కాబట్టి నేనే గొప్ప " అని విష్ణువు వాదించుకున్నారు. ఈ వివాదం కాస్తా తీవ్రరూపం దాల్చి, ఇద్దరూ యుద్ధానికి సిద్ధపడ్డారు. వారిద్దరి అస్త్రశస్త్రాలవల్ల లోకాలు తల్లడిల్లిపోయాయి. 

    దేవతలందరూ భయపడి పరమశివుని ప్రార్థించారు. అప్పుడు వారి గర్వాన్ని అణచడానికి, యుద్ధాన్ని ఆపడానికి పరమేశ్వరుడు ఒక అనంతమైన అగ్నిస్తంభం రూపంలో వారిద్దరిమధ్య ప్రత్యక్షమయ్యాడు. ఆ స్తంభానికి మొదలు ఎక్కడో, అంతం ఎక్కడో ఎవరికీ అర్థం కాలేదు. అప్పుడు ఆకాశవాణి ఇలా పలికింది: " మీలో ఎవరు ఈ స్తంభం యొక్క అగ్రభాగాన్ని (పైకొనను), మూలాన్ని (అడుగు భాగాన్ని) కనుగొంటారో వారే గొప్ప " అని. 

    వెంటనే మహావిష్ణువు వరాహ ( అడవిపంది) రూపం దాల్చి  భూమిని తొలుచుకుంటూ ఆ స్తంభం యొక్క అడుగుభాగాన్ని వెతకడానికి వెళ్ళారు. బ్రహ్మదేవుడు హంసరూపం ధరించి ఆకాశంలోకి ఎగిరి పైభాగాన్ని వెతకడం ప్రారంభించారు. వేల సంవత్సరాలు గడిచినా, విష్ణువుకు ఆ లింగం యొక్క మొదలు దొరకలేదు. తన ఓటమిని అంగీకరించి ఆయన వెనక్కి వచ్చారు. 

    కానీ బ్రహ్మదేవుడు పైకి వెడుతూండగా శివుని తలపై నుండి జారిపడుతున్న ఒక మొగలిపువ్వు (కేతకి) ను చూశారు. బ్రహ్మ ఆ పువ్వును అడిగారు: " నీవు ఎక్కడి నుండి వస్తున్నావు " అని. అది " నేను శివుని తలపై నుండి కొన్ని యుగాల క్రిందట జారిపడ్డాను " అని చెప్పింది. బ్రహ్మ ఒక ఉపాయం ఆలోచించి, " నేను శివుని తల చూశానని నువ్వు సాక్ష్యం చెప్పాలి " అని ఆ పువ్వును ఒప్పించారు. 

    బ్రహ్మ క్రిందకు వచ్చి " నేను శివుని శిరస్సు చూశాను. దానికి ఈ మొగలిపువ్వే సాక్ష్యం " అని అబద్ధం చెప్పారు. అప్పుడు ఆ అగ్నిస్తంభం నుండి పరమశివుడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు. బ్రహ్మ ఆడిన అబద్ధానికి ఆగ్రహించి, " లోకంలో బ్రహ్మకు ఎక్కడా ఆలయాలు, పూజలు ఉండవు " అని శాసించారు. అబద్ధపు సాక్ష్యం చెప్పిన మొగలిపువ్వును శివపూజకు (దైవపూజకు) అనర్హంగా ప్రకటించారు. నిజాయితీగా ఓటమిని ఒప్పుకున్న విష్ణువును ఆశీర్వదించి, తనతో సమానంగా పూజలు అందుకుంటావని వరమిచ్చారు. 

    మహాశివరాత్రి రోజున అర్థరాత్రి వేళ ఈ లింగోద్భవం జరిగింది. అందుకే ఆ సమయాన్ని లింగోద్భవ కాలం అంటారు. ఈ కథ మనకు నేర్పే పాఠం ఏమిటంటే, భగవంతుడి ముందు గర్వం పనికిరాదు. ఎంతటి వారైనా సత్యానికి కట్టుబడి ఉండాలి. 

    ఈ వీడియో మీకు నచ్చినట్లయితే లైక్ చేయండి. మీ మిత్రులకు షేర్ చేయండి. వచ్చే భాగంలో శివుడు " మన్మథ దహనం " ఎందుకు చేయాల్సి వచ్చిందో తెలుసుకుందాం. అంతవరకు సెలవు. ఓం నమ: శివాయ! 

:: కాలుడి కాలపాశం ఎలా భగ్నమయింది :: 

    శ్రోతక మహాశయులకు మీ క్రొవ్విడి వెంకట రాజారావు అనేక నమస్సులు. ఇప్పుడు మనం  ప్రతి సోమవారం విఘ్నేశ్వర వైభవ లీలలను గురించి చెప్పుకుంటున్నాం. మహాభారత లేఖకునిగా ఉండి ఆ గ్రంథ రచనా సమయంలో అనేక మహిమలు చూపిన ఆ విఘ్నేశ్వర దైవానికి భక్తిపూర్వక నమస్సులర్పించి చివరగా ఇప్పుడు చెప్పే " కాలుడి కాలపాశం ఎలా భగ్నమయిందో " నన్న విషయాన్ని తెలుసుకున్న తరువాత దిగ్విజయంగా ముగింపు చెప్పుకొందాం. యధావిధిగా మీ అందరి ప్రోత్సాహంతో సోమవారం, మంగళవారం తప్ప ఇదే సమయానికి భాగవతసుధ షార్ట్స్ రిలీజు అవుతున్నాయి. వాటిని గూడా విని మరింత ప్రోద్బలం చేకూర్చండి. సోమవారం పెద్ద వీడియోలు వస్తున్నాయి. అయితే, వచ్చే సోమవారం నుండి  ఆదిదేవుడైన ఆ పరమేశ్వరునకు సంబంధించిన విశేష సత్యాలతో కూడిన నాచే విరచితమైన " శివలీలామృతం " అనే క్రొత్త సీరీస్ ను ప్రారంభించబోతున్నాను. ముందుగా శివలింగోద్భవ రహస్యం గురించి చెప్పబోతున్నాను. ఇప్పుడే ఛానల్ ను తప్పక సబ్ స్క్రైబ్ చేసుకోండి. మరి, ఈవారం కథ - 

    ఒకనాడు చాలామంది పిల్లలు, వారి వెనుక పెద్దలు గుమికూడి ఒక చిత్రాన్ని వింతగా చూస్తున్నారు. ఆ చిత్తరువులో ఒక విచిత్రమైన జంతుభూతం చిత్రించబడి ఉంది. అప్పుడే మంటపం ప్రవేశిస్తున్న పావనమిశ్రుడు పిల్లల కుతూహల కారణం గ్రహించి, " పిల్లలూ! ఆ కథ విందురుగాని కూర్చోండి " అంటూ చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు. ఇంద్రుడు సగరచక్రవర్తి యాగాశ్వాన్ని దాచాడు. పృథుచక్రవర్తి యాగం సరిగా పూర్తవకుండా గుర్రాన్ని దొంగిలించుకుపోయాడు. పాషండ వేషాలు వేశాడు. చేయరాని పనులెన్నో చేశాడు. 

    పృథుచక్రవర్తి సంతతివాడైన అభినందనుడనే మహారాజు ఇంద్రుడికి భాగం లేకుండా ఉండే ఒక మహా యాగాన్ని ప్రారంభించాడు. ఇంద్రుడు పట్టరాని ఉక్రోషంతో కాలుడిని ఇచ్ఛకాలతో, సుఖభోగాలతో బాగా తృప్తిపరచి, అభినందనుడి యాగాన్ని ధ్వంసం చేయమని కోరాడు. 

    కాలుడు కాలానికి అధినేత. జీవుల జీవన మరణాలకు కాలుడే మూలము. కాలుణ్ణి కాలయముడు, కాలధర్ముడు అని కూడా అంటారు. 

    కాలుడు యజ్ఞపురుషుణ్ణి ఆవహించి అభినందనుడి యాగహోమాగ్ని నుండి కనీవినీ ఎరుగని మహాభయంకరమైన పర్వతం లాంటి జంతుభూతం వెలువడేలాగా చేశాడు. ఋత్విజులు, అధ్వర్యులు మొదలైన వారంతా పారిపోయారు. 

    అభినందనుడు గణేశ భక్తుడు. అతని గురువైన వశిష్ఠుడు, " రాజా! ఇలాంటి అవాంతరం రావచ్చునని తెలిసే హోమగుండానికి ఎదురుగా పెద్ద స్వస్తికా పీఠాన్ని వేయించాను. స్వస్తిక గణేశుని సంకేత చిహ్నం. గణేశ్వరునికి ప్రతిరూపంగా పసుపు ముద్దను స్వస్తిక కేంద్రంలో పెట్టి ప్రణమిల్లు. ఆ స్వస్తిక అవాంతరాన్ని నిర్మూలిస్తుంది.  " అని చెప్పాడు. 

    రాజు అలాగే చేశాడు. 

    ఆ స్వస్తికముగ్గు కేంద్రం నుంచి అద్భుత ప్రకంపనంతో నాదం వెలువడి, అణువులు విజృభించి పైకెగసి మహాజంతుభూతాన్ని ఆవరించాయి. అణువులు పెద్దవిగా పెరుగుతూ ఎలుకలుగా మారాయి. అనేక రంగురంగుల్లో మెరసిపోతున్న చెట్టెలుకలు చీమల బారుల్లాగా భూతజంతువు నిండా పట్టుకొని కొరికి కొరికి, బలవంతమైన సర్పము చలిచీమలచేత చిక్కి చచ్చిన విధంగా చేసినై. భూతజంతువు గిలగిలా తన్నుకొని చచ్చినట్లు చచ్చి అదృశ్యమైంది. 

    హోమాగ్ని గుండం నుండి పుట్టిన భయంకరమైన జంతువు అదృశ్యం కాగానే కాలుడు విఘ్నాసుర రూపం దాల్చి కాలపాశాన్ని విసిరాడు. కాలపాశం గిరగిరా తిరుగుతూ ప్రళయంగా అంతా చుట్టబెట్టింది. అభినందనుడు పరాక్రమించి దానిని ఛేదించడానికి యత్నించి నేలకొరిగాడు. కాలపాశం మరింత విజృంభించి జీవకోటిని అంతమొందిస్తూంటే, వశిష్ఠుడు మొదలైన సప్తమహర్షులు, ఋషులు, లోకకళ్యాణం కోరేవారంతా కలసి బ్రహ్మను ప్రార్థించారు. 

    బ్రహ్మ, " కాలపాశాన్ని తప్పించడం ఎవరితరమూ కాదు. కాలప్రభావాన్ని అరికట్టి, కాలుణ్ణి నిగ్రహించ గలిగినవాడు గణేశుడొక్కడే " అని చెప్పి వారందరితో కలసి గణెశ్వరుణ్ణి ప్రార్థించాడు. 

    మహాగణాధిపతి స్వస్తికా పీఠంపై ఆశీనుడై సాక్షాత్కరించాడు. తన చేతనున్న పాశాన్ని వదిలాడు. గణేశుని పాశం  కాలపాశాన్ని ఉచ్చుపన్ని పట్టినట్లు గణాధిపతి ముందు కట్టి పడేసింది. 

    కాలుడు పరాభవంతో మండిపడుతూ మరింత భీకర జుగుప్సాకరంగా విఘ్నాసుర రూపం చూపుతూ కాలదండాన్ని ఎత్తి ఝళిపించాడు. గణేశుడు అంకుశాన్ని వదిలాడు. అంకుశం విఘ్నాసురుడి వెన్నెముకలో గుచ్చింది. 

    విఘ్నాసురుడు అంకుశం తాకిడితో అలాఅలా కుదించుకుపోయి, అంకుశం వెన్నంటి తరుముతూండగా శరణు కోరుతున్నట్లుగా గణేశుడి రెండు పాదాల ఇరుకునపడి బందీగా చిక్కుకున్నాడు. గజముఖుడు విఘ్నాసురుణ్ణి రెండు పాదాలతో గట్టిగా నొక్కాడు. 

    అప్పుడు కాలుడు విఘ్నాసురుడి నుంచి బయటపడి గణేశుడికి మ్రొక్కుతూ " గణేశా! నీ మహావిశ్వపాశం ముందు ఈ భూమికీ, సూర్యోదయ సూర్యాస్తమయాలకు మాత్రమే సంబంధించిన నా కాలపాశం ఎంత? విశ్వాన్ని అదుపులో ఉంచే నీ అంకుశం ముందు నా దండమేపాటిది? పర్వతం లాంటి భూతాన్ని నీ వాహన రూపాలైన చిట్టెలుకలు తుదముట్టించాయి. నీవు విఘ్నాసురుణ్ణి అధీనంలో పెట్టుకున్న విఘ్నేశ్వరుడివి. దేవా! నన్ను మన్నించు " అని వేడుకొన్నాడు. 

    విఘ్నేశ్వరుడు, " కాలా! ఇతరుల పని నెత్తిని వేసుకోవడం, కోరి ముప్పు తెచ్చుకోవడమే. నీ ధర్మాన్ని నీవు నిర్వర్తించు. ఇక ఇక్కడినుండి కదలివెళ్ళు " అని మందలించాడు. 

    కాలుడు మెలివేసిన చేతులతో చెవులు పట్టుకుని మూడుసార్లు వంగి లేచి, లెంపలు వేసుకొని  " బుధ్ధి బుద్ధి , ఆ ఇంద్రుడి మాటవిని గడ్డి కరిచాను. బుద్ధి వచ్చింది దేవా! విఘ్నేశ్వరుడవైన నిన్ను నమ్మి కొల్చినవారి దాపులకు నేను పోను. వారిని వ్యాధులు సోకవు. వారికి విఘ్నాలుండవు " అని చెప్పి శలవు తీసుకున్నాడు. 

    కాలుణ్ణి విఘ్నేశ్వరుడు భంగపుచ్చినప్పుడే కాలపాశం వల్ల నేలకొరిగిన అభినందన మహారాజు మొదలైన వారంతా సజీవులై నిద్రలేచినట్లు లేచారు. పూలజల్లు కురిసింది. 

    వినాయకుడిని విఘ్నేశ్వరుడనీ, విఘ్నరాజని అందరూ కీర్తించారు. 

    అప్పటినుంచి ఏ మంచి పనికైనా, శుభకార్యానికైనా స్వస్తికను ముగ్గుగా తీర్చిదిద్దడం, పసుపుముద్దను విఘ్నేశ్వరుని ప్రతిరూపంగా ఉంచి పూజించడం సంప్రదాయంగా నిలిచింది. 

    " కాలపురుషుణ్ణి భంగపుచ్చి పాదాక్రాంతుణ్ణి చేసుకున్న విఘ్నేశ్వరుడి మీద విశ్వాసం కలవారూ, విఘ్నేశ్వరుడి ఆశీర్వాదబలం ఉన్నవారూ కాలప్రవాహానికి ఎదురీత ఈది నిలద్రొక్కుకుని, విజయం సాధించగలరు " అని చెప్పి పావనమిశ్రుడు ముగించాడు. 
    
    సమాప్తం. ఈ సీరీస్ అందించడంలో మీ అందరి ప్రోత్సాహానికి మరొక్కసారి హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు తెలియజేసుకుంటూ వచ్చే వారం నుండి ప్రారంభమయ్యే " శివలీలామృతం " విశేష సత్యాలను గూడా ఆదరిస్తారని ఆశిస్తూ - " సర్వేజనా సుఖినోభవన్తు - స్వస్తి ". 

  :: శ్రీకృష్ణుడు గోపబాలురతో కలిసి చల్దులారగించుట ::       శ్రీమద్భావతంలో దశమస్కంధంలోని అత్యంత రమణీయమైన ఘట్టాలలో వనభోజన వృత్తాంతం ఒకటి. అది ...