:: మృద్భక్షణ - విశ్వరూప ప్రదర్శనము :: 

    శ్రీకృష్ణుని లీలల్లో అత్యంత మహిమాన్వితమైన, మనోహరమైన ఘట్టం "మృద్భక్షణ - విశ్వరూప ప్రదర్శనము". ఈరోజు ఈ అంశాన్ని తెలుసుకుందాము.  

    ద్వాపర యుగంలో పరమాత్ముడు లీలామానుష విగ్రహుడై నందవ్రజంలో యశోదమ్మ లాలింపుల్లో పెరుగుతున్న రోజులు. ఆ సర్వేశ్వరుడు సాధారణ బాలుడిలా వెన్నలు దొంగిలిస్తూ, గోపికల ఇళ్లలో అల్లరి చేస్తూ అందరినీ అలరిస్తున్నాడు.

    ఒకనాడు కృష్ణుడు తన అన్న బలరాముడితో, ఇతర గోపబాలురతో కలిసి ఇంటి బయట ఆడుకుంటున్నాడు. ఆటల హడావిడిలో కృష్ణుడు కాస్త మట్టిని నోట్లో పెట్టుకున్నాడు. అది చూసిన తోటి బాలురు, అన్న బలరాముడు పరుగున వెళ్ళి యశోదమ్మతో చెప్పారు: "అమ్మా! నీ ముద్దుల కొడుకు కృష్ణుడు మట్టి తింటున్నాడు" అని.

    ఆ మాట వినగానే యశోదమ్మ ఒక్కసారిగా కంగారుపడి, కోపంతో కృష్ణుడి వైపు వస్తుంది. తల్లి రావడం చూసి, కృష్ణుడు తనకేమీ తెలియనట్లు, అమాయకంగా ముఖం పెట్టి నిలబడ్డాడు.

    తల్లి కోపంగా రావడం చూసి, తను చేసిన తప్పు బయటపడిందని, లోపల భయం ఉన్నా... ఏమీ తెలియనట్లు నటన మొదలుపెట్టాడు ఆ మాయావి. ఆ సమయాన్ని పోతన గారు ఈ పద్యంలో అద్భుతంగా వర్ణించారు.

 కాంతలు తల్లితో దన వికారములెల్ల గణింప భీతుడై

 శాంతునిసొంపునం బరమసాధుని పెంపున గోలమాడ్కి వి

భ్రాంతుని కైవడిన్ జడునిభంగి గుమారకు దూరకుండె నే

 వింతయు లేక తల్లి కుచవేదికపై దలమోపి యాడుచున్

     తోటి పిల్లలందరూ తల్లితో తన అల్లరి పనుల గురించి (మట్టి తినడం గురించి) చెప్పేసరికి, కృష్ణుడు పైకి భయపడినట్లు నటించాడు. ఎంతో శాంతంగా, పరమ సాధువులా, ఏమీ తెలియని అమాయకుడిలా, ఏ వింతూ జరగనట్లు యశోదమ్మ ఒడిలోకి చేరి, ఆమె వక్షఃస్థలంపై తల వాల్చి లాలనగా ఆడుకుంటూ ఉండిపోయాడు.

    కృష్ణుడి అమాయకత్వాన్ని చూసి యశోదమ్మ మనసు కరిగినా, కొడుకు ఆరోగ్యం పాడవుతుందనే ఆరాటంతో, కాస్త గద్దిస్తూ, ప్రేమతో మందలిస్తూ ఇలా అడిగింది:

మన్నేటికి భక్షించెదు మన్నియమము లేల నీవు మన్నింపవు నీ

యన్నయు సఖులును జెప్పెదరన్నా మన్నేల మఱి పదార్థము లేదే? 

    "నాయనా కృష్ణా! మట్టి ఎందుకు తింటున్నావు? నేను చెప్పే నియమాలను, మాటలను ఎందుకు వినవు? నీ అన్న బలరాముడు, నీ స్నేహితులు అందరూ నువ్వు మట్టి తింటున్నావని చెబుతున్నారు. తినడానికి ఇంట్లో ఇన్ని పదార్థాలు (వెన్న, పాలు, పెరుగు) ఉండగా, నీకా మట్టి ఎందుకయ్యా?" అని ప్రేమతో అడిగింది.

    తల్లి మాటలకు కృష్ణుడు అలిగినట్లు నటిస్తూ, బుంగమూతి పెట్టి, "నేను మట్టి తినలేదు, వీళ్ళంతా అబద్ధాలు చెబుతున్నారు" అంటూ తల్లిని నమ్మించడానికి ఒక ఉపాయం ఆలోచించాడు.

 అమ్మా! మన్ను దినంగ నే శిశువునో యాకొంటినో వెఱ్రినో

 నమ్మం జూడకు వీరి మాటలు మదిన్ నన్నీవు కొట్టంగ వీ

 రిమ్మార్గమ్ము ఘటించి చెప్పెదరు కాదేనిన్ మదీయాస్యగం

ధమ్మాఘ్రాణము సేసి నా వచనముల్ దప్పైన దండింపవే

     "అమ్మా! మట్టి తినడానికి నేనేమన్నా చిన్న పిల్లాడినా? లేక ఆకలితో అలమటిస్తున్నానా? లేక పిచ్చివాడినా? వీరి మాటలు అస్సలు నమ్మకు. నన్ను నువ్వు కొట్టాలనే కుట్రతో వీరంతా కలిసి ఇలా అబద్ధాలు చెపుతున్నారు. నీకు అంతగా అనుమానముంటే, నా నోటి వాసన చూడు. నా మాట అబద్ధమైతే అప్పుడు నన్ను దండించు" అని నోరు తెరిచాడు.

    తను మట్టి తినలేదని నిరూపించుకోవడానికి కృష్ణుడు నోరు తెరవగానే... యశోదమ్మకు సామాన్యమైన నోరు కనిపించలేదు. ఆ నోటిలో అనంత కోటి బ్రహ్మాండాలు కనిపించాయి. ఆ అద్భుత ఘట్టాన్ని పోతన గారు ఇలా వర్ణించారు:

 ఆ లలితాంగి కనుంగొనె బాలుని ముఖమందు జలధిపర్వతవనభూ

 గోళశిఖితరణి శశిదిక్పాలాదికరండమైన బ్రహ్మాండంబున్

    ఆ సుకుమారవతి అయిన యశోదమ్మ తన కుమారుని చిన్నారి నోటిలో... సముద్రాలు, పర్వతాలు, దట్టమైన అడవులు, భూగోళం, అగ్ని, సూర్యుడు, చంద్రుడు, అష్టదిక్పాలకులు... ఇలా వీటన్నింటికీ నిలయమైన సమస్త బ్రహ్మాండాన్ని తిలకించింది.

    తన బిడ్డ నోట్లో విశ్వమంతా కనిపించేసరికి యశోదమ్మకు మతిభ్రమించినట్లయింది. ఇది నిజమా, కలా అని నమ్మలేక, భగవంతుని మాయను తలచుకుంటూ విస్మయంలో మునిగిపోయింది.

కలయో వైష్ణవ మాయయో యితరసంకల్పార్థమో సత్యమో

తలపన్ నేరక యున్నదాననొ యశోదాదేవిగానో పర

స్థలమో బాలకుడెంత యీతనిముఖస్థంభై యజాండంబు ప్ర

జ్వలమై యుండుట కేమిహేతువొ మహాశ్చర్యంబు చింతింపగన్

     "ఇది కలయా? లేక ఆ విష్ణుమూర్తి మాయా? లేక నా మానసిక భ్రమయా? లేక నిజమా? ఆలోచించే శక్తి కూడా నాకు నశించిందా? నేను నిజంగా యశోదనేనా? నేను ఉన్నది వేరే లోకమా? నా చిన్నారి బాలుడు ఎంత? ఇతని నోటిలో ఈ విశ్వమంతా వెలిగిపోతుండడం ఏమిటి? ఈ మహాశ్చర్యానికి నేనేం చేయగలను?" అని ఆరాటపడింది.

    ఆ విధంగా యశోదమ్మకు తన పరమాత్మ స్వరూపాన్ని చూపిన శ్రీకృష్ణుడు, వెంటనే తన వైష్ణవ మాయతో ఆమె ఆ తత్వాన్ని మర్చిపోయేలా చేశాడు. మరుక్షణమే ఆమెకు బ్రహ్మాండం అంతా మాయమై, ఎదురుగా కేవలం తన ముద్దుల కొడుకు కృష్ణుడు మాత్రమే కనిపించాడు. లౌకికమైన మాతృవాత్సల్యంతో ఆమె కృష్ణుడిని గట్టిగా కౌగిలించుకుంది.

    మట్టిని సృష్టించిన ఆ సృష్టికర్త, మట్టిలో ఆడుకుంటూ, మట్టి తిన్న నెపంతో విశ్వరూపాన్ని చూపించి, భక్తులకు జ్ఞానాన్ని, ఆనందాన్ని ప్రసాదించిన లీలా విశేషమిది.