25, ఫిబ్రవరి 2026, బుధవారం

 

:: భస్మాసురుడి అసలు పేరు తెలుసా? - శివుడికే వచ్చిన ఆపద! :: 

     నమస్కారం! మనం చిన్నప్పటి నుండి 'భస్మాసురుడి' కథ వినే ఉంటాం. ఎవరి తల మీద చేయి పెడితే వారు భస్మమైపోయే వరం పొందిన రాక్షసుడు వాడు. కానీ, మీకు తెలుసా? భాగవత పురాణం ప్రకారం వాడి అసలు పేరు వృకాసురుడు. వాడు శకుని అనే రాక్షసుడి కుమారుడు. అత్యంత క్రూరమైన బుద్ధి కలవాడు కాబట్టే అతడికి 'వృక' అంటే తోడేలు అనే పేరు వచ్చింది. వాడు శివుడిని మెప్పించడానికి చేసిన తపస్సు వింటే ఒళ్లు గగుర్పొడుస్తుంది.

    వృకాసురుడు కేదార క్షేత్రంలో అగ్నిని రాజేసి, తన శరీరంలోని మాంసాన్ని ఒక్కో ముక్కగా కోసి అగ్నిలో ఆహుతి ఇచ్చాడు. ఆరు రోజులు గడిచినా శివుడు ప్రత్యక్షం కాలేదు. ఏడో రోజున తన తలనే కోసి అగ్నిలో వేయబోతుండగా.. భోళాశంకరుడు ప్రత్యక్షమై అతడిని ఆపాడు. "ఏం వరం కావాలో కోరుకో" అన్నాడు శివుడు. వాడు అడిగిన కోరిక వింతైనది.. "దేవా! నేను ఎవరి తల పైన నా కుడిచేయి ఉంచితే, వారు వెంటనే భస్మం అయిపోవాలి" అని కోరాడు.

    వరమైతే ఇచ్చాడు కానీ, ఆ రాక్షసుడు ఎంతటి కృతఘ్నుడంటే.. ఆ వరం నిజంగా పనిచేస్తుందో లేదో పరీక్షించడానికి, వరమిచ్చిన శివుడి తల మీదే చేయి పెట్టబోయాడు. అప్పుడు శివుడు తప్పించుకుని పరుగెత్తాల్సి వచ్చింది. భూలోకం దాటి, స్వర్గలోకం దాటి చివరికి వైకుంఠానికి చేరుకున్నాడు. శివుడిని కాపాడటానికి విష్ణుమూర్తి ఒక చిన్న బాలుడి (వటువు) రూపంలో వృకాసురుడికి ఎదురుగా వెళ్ళాడు.

    ఆ బాలుడు ఎంతో తెలివిగా.. "ఓ వృకాసురా! అలసిపోయావేం? ఆ శివుడు ఇచ్చిన వరం నిజం అనుకుంటున్నావా? ఆయన దక్షుడి శాపం వల్ల పిచ్చివాడైపోయాడు. కావాలంటే నీ తలపై నువ్వే చేయి పెట్టుకుని చూడు, నీకేం కాదు!" అని నమ్మబలికాడు. రాక్షసుడు తన అహంకారంతో, మూర్ఖత్వంతో తన తలపై తనే చేయి పెట్టుకున్నాడు. మరుక్షణమే వాడు భస్మమైపోయాడు. ఆ క్షణం నుండి వాడు లోకంలో 'భస్మాసురుడు' గా ప్రసిద్ధి చెందాడు.

    చూశారా! భక్తి ఉన్నా వినయం లేకపోతే, వరం కూడా శాపంగా మారుతుంది. అందుకే పెద్దలు అంటారు.. మనిషికి బుద్ధి, వివేకం రెండూ ఉండాలని. 

 

:: స్వర్గాన్నే తిరస్కరించిన సామాన్యుడు - ముద్గల మహర్షి కథ ::

    మనం చిన్న పుణ్యం చేస్తేనే స్వర్గానికి వెళ్లాలనుకుంటాం. కానీ, సాక్షాత్తు దేవదూత విమానం వేసుకొచ్చి 'పద స్వర్గానికి' అని పిలిచినా.. వద్దు అని తిరస్కరించిన ఒక అద్భుత వ్యక్తి గురించి మీకు తెలుసా? చరిత్ర మర్చిపోయిన ఆ గొప్ప కథేంటో ఈరోజు విందాం!

   కురుక్షేత్ర సమీపంలో ముద్గలుడు అనే ఒక పేద బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. ఆయనది 'ఉంఛవృత్తి'. అంటే, రైతులు పంట కోసిన తర్వాత పొలంలో రాలిపోయిన గింజలను ఏరుకుని, వాటితోనే జీవనం సాగించేవాడు. రోజుకు ఒకపూట మాత్రమే తింటూ, తన వద్ద ఉన్న కొద్దిపాటి ఆహారాన్ని కూడా అతిథులకు పెట్టేవాడు.

     ఒకసారి ఆయన కఠినమైన ఉపవాస దీక్షలో ఉన్నప్పుడు, దుర్వాస మహర్షి వచ్చి భోజనం అడిగారు. ముద్గలుడు తన దగ్గరున్న కొద్దిపాటి గింజల ఆహారాన్ని ఇచ్చాడు. దుర్వాసుడు అది తిని, ఇంకా కావాలన్నాడు. ఇలా వరుసగా ఆరు సార్లు ముద్గలుడు ఆకలితో ఉండి కూడా తన ఆహారాన్ని మొత్తం అతిథికే వడ్డించాడు. ఆయన ఓర్పుకు, దానగుణానికి దేవతలు ముగ్ధులయ్యారు.

     వెంటనే ఆకాశం నుండి ఒక దివ్య విమానం దిగి వచ్చింది. దేవదూత వచ్చి.. "ముద్గలా! నీ పుణ్యఫలం పండింది. ఈ విమానం ఎక్కు, నిన్ను నేరుగా స్వర్గానికి తీసుకెళ్తాను" అన్నాడు.

    సాధారణంగా ఎవరైనా సంతోషంగా వెళ్తారు. కానీ ముద్గలుడు ఆగారు. "అయ్యా! స్వర్గంలో సుఖాలు ఎలా ఉంటాయో చెప్పారు కానీ, అక్కడ లోపాలు ఏమైనా ఉన్నాయా?" అని అడిగారు.

    దేవదూత ఆశ్చర్యపోయి నిజం చెప్పాడు.. "స్వర్గంలో నీ పుణ్యం ఉన్నంత వరకే నువ్వు ఉండగలవు. పుణ్యం అయిపోగానే మళ్ళీ కిందకు పడిపోవాలి. అక్కడ కొత్తగా పుణ్యం సంపాదించుకునే అవకాశం ఉండదు, కేవలం అనుభవించడం మాత్రమే ఉంటుంది" అని వివరించాడు.

     ఆ మాట విన్న ముద్గలుడు శాంతంగా నవ్వి.. "ఏదో ఒక రోజు తిరిగి వచ్చేసే స్వర్గం నాకు వద్దు. క్షణికమైన సుఖాల కోసం నా తపస్సును ధారపోయను. నాకు శాశ్వతమైన మోక్షం, పరమాత్మతో అనుసంధానమే కావాలి" అని ఆ విమానాన్ని వెనక్కి పంపేశాడు. ఆ తర్వాత ధ్యానంలో మునిగి నేరుగా మోక్షాన్ని పొందాడు.

    చూశారుగా.. స్వర్గం అంటే ఒక విలాసవంతమైన జైలు లాంటిదని గ్రహించిన గొప్ప జ్ఞాని ముద్గలుడు. మనం కూడా తాత్కాలిక లాభాల కోసం కాకుండా, శాశ్వతమైన విలువ కోసం బతకాలని ఈ కథ మనకు నేర్పుతుంది. ఈ అరుదైన కథ మీకు నచ్చితే మీ మిత్రులతో పంచుకోండి, మరిన్ని ఇలాంటి కథల కోసం ఫాలో అవ్వండి!


 

::కాలమే తెలియని కఠోర తపస్సు - కండు మహర్షి గాథ::

    మన జీవితంలో ఒక రోజు గడిస్తేనే ఎంతో అనుకుంటాం. కానీ ఒక మహర్షి ఏకంగా 900 ఏళ్ల కాలాన్ని కేవలం ఒకే ఒక్క రోజులా గడిపేశారంటే నమ్ముతారా? ఆశ్చర్యకరమైన ఆ కండు మహర్షి కథేంటో ఇప్పుడు చూద్దాం!

     ప్రశాంతమైన గోమతీ నదీ తీరంలో కండుమహర్షి అనే గొప్ప తపస్వి ఉండేవారు. ఆయన తపస్సు శక్తికి సాక్షాత్తు దేవేంద్రుడే భయపడిపోయాడు. ఎక్కడ తన ఇంద్రపదవి చేజారిపోతుందో అన్న భయంతో, మహర్షి తపస్సును భగ్నం చేయడానికి 'ప్రమ్లోచ' అనే అందమైన అప్సరసను పంపాడు.

    మహర్షి కళ్లు తెరిచారు. ఎదురుగా సాక్షాత్తు సౌందర్యరాశి. ఆమె వయ్యారానికి, వినయానికి మహర్షి ముగ్ధులయ్యారు. తపస్సును పక్కన పెట్టి, ఆమెతో సంసార జీవితంలో మునిగిపోయారు. రోజులు వారాలయ్యాయి.. వారాలు నెలలయ్యాయి.. నెలలు ఏళ్లయ్యాయి. కానీ కామమోహితుడైన మహర్షికి కాలం తెలియడం లేదు.

     ఇలా అక్షరాలా తొమ్మిది వందల ఏళ్లు గడిచిపోయాయి. ఒకరోజు సాయంత్రం వేళ, మహర్షి హఠాత్తుగా బయటకు వెళ్లబోతుంటే ప్రమ్లోచ అడిగింది.. "స్వామీ, ఎక్కడికి?" అని. దానికి మహర్షి.. "సంధ్యావందనం సమయం దాటిపోతోంది కదా దేవీ, ఇప్పుడే వెళ్ళి వస్తాను" అన్నారు.

    అప్పుడు ప్రమ్లోచ చిరునవ్వుతో.. "మహర్షీ! మీరు తపస్సు విడిచి ఇప్పటికి తొమ్మిది వందల ఏళ్లు దాటిపోయింది" అని అసలు నిజం చెప్పింది. ఆ మాట వినగానే మహర్షికి ఒక్కసారిగా జ్ఞానోదయం కలిగింది. ఇన్నాళ్ల కాలం ఒకే ఒక్క సాయంత్రంలా ఎలా గడిచిపోయిందో అని నివ్వెరపోయారు. ఇదంతా ఇంద్రుడి మాయ అని గ్రహించి, ఆగ్రహం చెందకుండా, తనలోని అజ్ఞానాన్ని చూసి పశ్చాత్తాపపడ్డారు.

 చివరికి తన తప్పును తెలుసుకున్న కండుమహర్షి, మళ్లీ పురుషోత్తమ క్షేత్రానికి వెళ్లి విష్ణుమూర్తి గురించి ఘోర తపస్సు చేసి మోక్షాన్ని పొందారు.

 చూశారుగా, ఇంద్రియ నిగ్రహం లేకపోతే వందల ఏళ్ల తపస్సు కూడా ఒక్క క్షణంలో నీటిపాలు అవుతుంది. కాలం ఎవరికోసం ఆగదు, కానీ మాయలో పడితే మాత్రం ఆ కాలమే మనకు తెలియకుండా కరిగిపోతుంది. ఈ కథ మీకు నచ్చితే లైక్ చేయండి, మరిన్ని ఆసక్తికరమైన పురాణ గాథల కోసం సబ్స్క్రైబ్ చేసుకోండి!


24, ఫిబ్రవరి 2026, మంగళవారం

:: అశ్వత్థామ: చిరంజీవిగా ఎందుకు మిగిలిపోయాడు? ::

    శ్రోతక మహాశయులకు నమస్కారం. ఈ వారం మనం శివాంశ సంభూతుడైన అశ్వత్ధామ చిరంజీవిగా ఎందుకు మిగిలిపోయాడో తెలుసుకుందాం. నేను శ్రీమదాంధ్ర మహాభారతములోని ఆది, సౌప్తిక, స్త్రీ పర్వాలనుండి విషయాలను గ్రహించాను. 

ఒక వ్యక్తి 5000 సంవత్సరాలుగా చావుకోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు. ఆయన గాయం నుంచి నేటికీ రక్తం కారుతోంది. ఆయన ఎవరో కాదు అశ్వత్థామ. 

    మధ్యప్రదేశ్ లోని బుర్హాన్‌పూర్ దగ్గర 'అసిర్‌ఘర్' అనే ఒక పాత కోట ఉంది. అక్కడ ఒక పురాతన శివాలయం ఉంది. ప్రతిరోజూ ఉదయం అర్చకులు తలుపులు తీసేసరికే, అక్కడ ఎవరో పూజ చేసినట్లు, తాజా పువ్వులు పెట్టినట్లు కనిపిస్తుంది. స్థానికుల కథనం ప్రకారం... ఏడు అడుగుల కంటే ఎక్కువ ఎత్తున్న ఒక వ్యక్తి, నుదుటిపై ఎప్పుడూ మానని గాయంతో అక్కడ తిరుగుతుంటాడని, నూనె అడుగుతుంటాడని చెబుతారు. ఆ వ్యక్తి మరెవరో కాదు... కురుక్షేత్ర యుద్ధం ముగిసిన 5000 ఏళ్ల తర్వాత కూడా మరణం కోసం వెతుకుతున్న మహావీరుడు 'అశ్వత్థామ'. అసలు అశ్వత్థామ ఎవరు? అతనికి అంతటి శక్తి ఎలా వచ్చింది? కృష్ణుడు అతన్ని ఎందుకు శపించాడు?"

    అశ్వత్థామ పుట్టుక వెనుక ఒక గొప్ప తపస్సు ఉంది. ద్రోణాచార్యుడు సకల అస్త్రశాస్త్ర కోవిదుడు. కానీ ఆయన పేదరికంలో ఉండేవారు. తనకు పుట్టే బిడ్డ సామాన్యుడు కాకూడదని, సాక్షాత్తు పరమశివుడి అంశతో పుట్టాలని ఘోర తపస్సు చేశారు. శివుని అనుగ్రహంతో అశ్వత్థామ జన్మించాడు. అతను పుట్టగానే గుర్రంలా సకిలించడంతో (గీ పెట్టడం), అతనికి 'అశ్వత్థామ' అని పేరు పెట్టారు.

    ద్రోణుడు తన శిష్యుడైన అర్జునుడి కంటే ఎక్కువగా తన కొడుకుని ప్రేమించేవాడు. కానీ విద్య విషయంలో మాత్రం పక్షపాతం చూపలేదు. అశ్వత్థామకు పుట్టుకతోనే నుదుటిపై ఒక 'మణి' ఉండేది. ఈ మణి వల్ల అతనికి ఆకలి, దప్పిక ఉండవు, ఏ ఆయుధం అతన్ని తాకలేదు, ఏ వ్యాధి దరిచేరదు. అంటే... అతను ఒక రకంగా అజేయుడు."

    కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో అశ్వత్థామ కౌరవుల పక్షాన నిలిచాడు. భీష్ముడు పడిపోయాక, ద్రోణుడు సేనాధిపతి అయ్యాడు. అశ్వత్థామ పాండవ సైన్యాన్ని ఊచకోత కోశాడు. అతను 'నారాయణాస్త్రం' ప్రయోగించినప్పుడు పాండవ సైన్యం భయంతో వణికిపోయింది. కృష్ణుడు వారందరినీ ఆయుధాలు కింద పడేసి నమస్కారం చేయమని చెబితే తప్ప వారు బ్రతికేవారు కాదు.

    కానీ, ధర్మరాజు 'అశ్వత్థామ హతః.. కుంజరః' అని అబద్ధం చెప్పి ద్రోణాచార్యుడిని కుంగదీయడం, ఆపై దృష్టద్యుమ్నుడు ద్రోణుడి తల నరకడం అశ్వత్థామను పిచ్చివాడిని చేశాయి. తన తండ్రిని అధర్మంగా చంపారన్న కోపం అతనిలో కసిని పెంచింది.

    దుర్యోధనుడు చావు బతుకుల్లో ఉన్నప్పుడు, అశ్వత్థామను చివరి సేనాధిపతిగా నియమించాడు. ఆ రాత్రి అశ్వత్థామ ఒక గుడ్లగూబ కాకులను చంపడం చూసి ఒక భయంకరమైన నిర్ణయం తీసుకున్నాడు. యుద్ధ నియమాలను పక్కన పెట్టి, అర్ధరాత్రి అందరూ నిద్రపోతున్నప్పుడు పాండవ శిబిరంలోకి ప్రవేశించాడు.

    దృష్టద్యుమ్నుడిని (తండ్రిని చంపినవాడు) అతి కిరాతకంగా చంపాడు. ఆపై పాండవుల ఐదుగురు కుమారులను (ఉపపాండవులను) పాండవులే అనుకుని నిద్రలోనే హతమార్చాడు. పొద్దున్నే ఈ ఘోరాన్ని చూసిన పాండవులు అశ్వత్థామను వెంబడించారు. అశ్వత్థామ భయంతో తప్పించుకోవడానికి 'బ్రహ్మశిరో నామక' అస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు. దానికి ప్రతిగా అర్జునుడు కూడా అదే అస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు. లోకం నాశనమవుతుందని గ్రహించిన వేదవ్యాసుడు అస్త్రాలను ఉపసంహరించుకోమన్నాడు. అర్జునుడు ఉపసంహరించుకున్నాడు, కానీ అశ్వత్థామకు అది తెలియదు. దీంతో అతను ఆ అస్త్రాన్ని ఉత్తర గర్భంలోని పిండం (పరీక్షిత్తు) పైకి మళ్ళించాడు.

    అశ్వత్థామ చేసిన ఈ నీచమైన పనికి కృష్ణుడు ఆగ్రహంతో ఊగిపోయాడు. గర్భంలో ఉన్న శిశువును చంపాలని చూడటం మహాపాపం అన్నాడు. కృష్ణుడు అశ్వత్థామ నుదుటిపై ఉన్న మణిని బలవంతంగా తీయించాడు. ఆ మణి తీసిన చోట రక్తం కారుతుండగా, కృష్ణుడు ఇలా శపించాడు:

'    నీవు మరణం కోసం వెతుకుతావు, కానీ నీకు చావు రాదు. నీ శరీరం నిండా గాయాలు ఏర్పడతాయి, వాటి నుండి రక్తం, చీము కారుతూ భరించలేని వాసన వస్తుంది. నువ్వు ఏ మనిషితోనూ మాట్లాడలేవు, ఏ గ్రామంలోకి వెళ్లలేవు. అడవుల్లో, నిర్జన ప్రదేశాల్లో వేల ఏళ్ల పాటు ఒంటరిగా అల్లాడిపోతావు. నీ పాపానికి ఇదే ప్రాయశ్చిత్తం!'"

    పురాణాల ప్రకారం అశ్వత్థామ ఇప్పటికీ జీవించి ఉన్నాడు. ఉత్తరప్రదేశ్ లోని నర్మదా నది తీరంలో, హిమాలయాల లోయల్లో అశ్వత్థామను చూశామని చెప్పే వారు చాలా మంది ఉన్నారు. విజ్ఞానశాస్త్రం ప్రకారం అమరత్వం సాధ్యం కాకపోవచ్చు, కానీ మన పురాణాలు అశ్వత్థామను 'చిరంజీవి' అని పిలుస్తాయి.

    ప్రతి పురాణ గాథ వెనుక ఒక సందేశం ఉంటుంది. అశ్వత్థామ కథ మనకు చెప్పేది ఏమిటంటే—అపారమైన శక్తి ఉన్నా, విజ్ఞానం ఉన్నా... అవి ధర్మం కోసం వాడకపోతే, ఆ శక్తే మనకు శాపంగా మారుతుంది."

    చూశారుగా! అశ్వత్థామ కథ ఎంతటి విషాదమో, ఎంతటి భయంకరమో! ఒక గొప్ప గురువు కొడుకుగా పుట్టి, చివరకు మరణం కోసం అలమటించే స్థితికి చేరుకున్నాడు. ఈ వీడియో మీకు నచ్చితే కామెంట్ చేయండి. అశ్వత్థామ నిజంగానే ఇప్పటికీ ఉన్నాడని మీరు నమ్ముతున్నారా? మీ అభిప్రాయాన్ని తెలియజేయండి. సబ్స్క్రైబ్ చేయడం మర్చిపోకండి!


:: రంతిదేవుడు ::  


దేవుడిని గుడిలో వెతకడం భక్తి. కానీ, ఆకలితో ఉన్న ప్రాణిలో దేవుడిని చూడగలగడం ' భాగవతం ' . రాజ్యాలను దానం చేసిన రాజులున్నారు, కానీ తన ప్రాణధార అయిన గుక్కెడు నీటిని కూడా దానం చేసిన మహానుభావుడు రంతిదేవుడు. ఆయన కథే నేటి మన భాగవతసుధ. 

రంతిదేవుడు ఒక గొప్ప చక్రవర్తి. ఆయనకు ఉన్నదంతా దానం చేసి, చివరకు తనూ తన కుటుంబం అడవిబాట పడతారు. విధి వైపరీత్యం వల్ల వరుసగా నలభై ఎనిమిది రోజులు వారికి కనీసం తిండి, నీరు కూడా దొరకవు. ఆకలితో శరీరం శుష్కించిపోయింది. గొంతు ఎండిపోయింది. ప్రాణాలు పోయే స్థితికి చేరుకున్నారు. సరిగ్గా నలభై తొమ్మిదవ రోజు ఉదయం ఎవరో పుణ్యాత్ములు కొంచెం నెయ్యి వేసిన అన్నం, పాయసం, మరికొంత నీరు తెచ్చి ఇస్తారు.  ఆకలితో అలమటిస్తున్న రంతిదేవుడు  భోజనం చేయబోతూండగా, ఒక బ్రాహ్మణుడు వచ్చి  " అయ్యా! ఆకలిగా ఉంది అన్నం పెట్టండి " అంటాడు. రంతిదేవుడు భక్తితో ఆ అన్నాన్ని ఆయనకు వడ్డిస్తాడు. 

మిగిలిన పాయసాన్ని తినబోతూండగా, ఒక శూద్రుడు వచ్చి తన ఆకలి తీర్చమంటాడు. రంతిదేవుడు చిరునవ్వుతో ఆ పాయసాన్ని కూడా ఇచ్చేస్తాడు. ఇప్పుడు ఆయన దగ్గర కేవలం గుక్కెడు నీరు మాత్రమే ఉంది. ఆ నీరు త్రాగితేనే ఆయన ప్రాణం నిలుస్తుంది. అప్పుడు ఒక వేటగాడు తన వేట కుక్కలతో వచ్చి, " మహాప్రభూ! నా కుక్కలు దాహంతో చనిపోయేలా ఉన్నాయి, కాస్త నీటిని యిప్పించండి " అని వేడుకుంటాడు. 

ఆ క్షణంలో రంతిదేవుడు కండ్లలో నీరు తిరుగుతుంది. కానీ, ఆయన స్వార్థం కోసం కాకుండా ఇలా ప్రార్థిస్తాడు:  " న కామయేయహం  - గతిమీశ్వరాత్పరాం ; అష్టర్థియుక్తామ పునర్భవం వా - ఆర్తిం ప్రపద్యేఖిల దేహభాజా - మంతస్థితే యేన భవంత్య దు:ఖా: "  స్వామీ! నాకు అష్టసిద్ధులు వద్దు. మోక్షం కూడా వద్దు. ప్రాణులన్నింటి హృదయాలలో నేను ఉండి, వారు పడే బాధలన్నీ నేనే అనుభవించాలి. తద్వారా వారు సుఖంగా ఉంటే చాలు " అంటూ ఆ నీటిని ఆ కుక్కల దాహం తీర్చడానికి ఇచ్చేస్తాడు. 

ఆ త్యాగానికి ముగ్ధులై బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులు ప్రత్యక్షమవుతారు. రంతిదేవుడిని పరీక్షిస్తున్నది వారేనని తెలుస్తుంది. 

తన ఆకలికంటే ఎదుటివారి ఆకలిని గుర్తించే హృదయమే భగవంతుడికి ఇష్టమైన నివాసం. మీరు కూడా ఇతరులకు సాయం చేసేటప్పుడు ఆ రంతిదేవుడిని స్మరించుకోండి. మీ జీవితం ధన్యమవుతుంది. 

23, ఫిబ్రవరి 2026, సోమవారం

:: తపస్సు - తప్పు - ప్రాయశ్చిత్తం ::  


    నమస్కారం!  అడవిలో ఒక పుట్ట. ఆ పుట్టలో నుండి మెరుస్తున్న రెండు వింతైన కాంతులు. ఒక చిన్నారి చేసిన అల్లరి పని, ఒక మహర్షి జీవితాన్నే మార్చేసింది. అసలు ఆ పుట్టలో ఉన్నది ఎవరు? ఆ రాజకుమారి చేసిన తప్పేమిటి? ఈ రోజు భాగవతసుధలో చ్యవన మహర్షి మరియు సుకన్య యొక్క అద్భుతమైన కథను తెలుసుకుందాం. 

    చ్యవన మహర్షి అనే గొప్ప తపస్వి, అడవిలో బాహ్యప్రపంచాన్ని మరిచి ఘోరమైన తపస్సు చేస్తూ ఉంటారు. కాలక్రమేణా ఆయన శరీరంపై పుట్టలు మొలిచి, మట్టితో కప్పబడిపోతుంది. కేవలం ఆయన కళ్ళుమాత్రం రెండు నక్షత్రాల్లా ఆ పుట్టలోనుండి మెరుస్తూ ఉంటాయి. 

    అదే సమయంలో శర్యాతి మహారాజు తన కూతురు సుకన్యతో కలిసి ఆ అడవికి వస్తాడు. ఆటలాడుకుంటున్న సుకన్యకు పుట్టలో మెరుస్తున్న ఆ కాంతులు చూసి ఆశ్చర్యం వేస్తుంది. అవి ఏవో మణిపూసలు అనుకుని, కుతూహలంతో ఒక చిన్న ముల్లు తీసుకుని ఆ కాంతిపై గట్టిగా పొడుస్తుంది. 

    అంతే! ఆ పుట్టలో నుండి రక్తం ధారగా కారుతుంది. తన అల్లరి పని వల్ల ఒక మహర్షి కళ్ళు పోయాయని తెలిసి సుకన్య వణికి పోతుంది. విషయం తెలుసుకున్న రాజు, మహర్షి కాళ్ళపై పడి క్షమించమని వేడుకుంటాడు. అప్పుడు ఆ మహర్షి, కళ్ళు లేని తనకు సేవ చేయడానికి సుకన్యను ఇచ్చి వివాహం చేయమని కోరతాడు. తన తప్పుకు ప్రాయశ్చిత్తంగా, సుకన్య వృద్ధుడైన మహర్షిని వివాహం చేసుకుని, ఎంతో నిష్ఠతో ఆయనకు సేవ చేస్తుంది. 

    చూశారా! తెలియక చేసిన తప్పుకైనా ఫలితం అనుభవించక తప్పదు. కానీ, సుకన్య తన సేవతో, త్యాగంతో ఆ మహర్షి మనసు గెలుచునుంది. అందుకే ఆమెకు అశ్వనీదేవతల అనుగ్రహం లభించి, తన భర్తకు తిరిగి యవ్వనం, చూపు వచ్చేలా చేసుకుంది. మన జీవితంలో కూడా ఓర్పు, సేవ అనే గుణాలు ఉంటే అసాధ్యమైన దానిని కూడా సుసాధ్యం చేయవచ్చు. 

    మరో అద్భుతమైన భాగవత కథతో రేపు మళ్ళీ కలుద్దాం. స్వస్తి! 

22, ఫిబ్రవరి 2026, ఆదివారం

:: తపస్సు మానేసి 50మందిని పెళ్ళిచేసుకున్న మహర్షి ::  


    మహాభాగవతంలో ఎంతోమంది మహర్షులను  గురించి విన్నాం. కానీ, వేల సంవత్సరాల తపస్సును ఒక్క క్షణంలో వదిలేసి, ఒకేసారి 50మంది రాజకుమార్తెలను వివాహం చేసుకున్న విచిత్రమైన మహర్షి గురించి మీకు తెలుసా? ఆయనే సౌభరి మహర్షి. ఆయన జీవితంలో జరిగిన ఈ సంఘటన మనకు ఒక గొప్ప సత్యాన్ని నేర్పుతుంది. 

    సౌభరి మహర్షి యమునా నదీజలాల్లో ఉండి ఘోరమైన తపస్సు చేసేవారు. కొన్ని వందల ఏళ్ళు గడిచాయి. ఒక రోజు ఆయన నీటి లోపల ధ్యానంలో ఉండగా, ఒక పెద్ద చేప తన పిల్లలు, మనవళ్ళతో ఎంతో సంతోషంగా ఆడుకోవడం చూశారు. ఆ దృశ్యం చూసిన మహర్షి మనసులో విచిత్రమైన  మార్పు వచ్చింది. " ఒక చిన్న చేపే ఇంత ఆనందంగా సంసారం చేస్తుంటే, నేను ఎందుకు ఒంటరిగా ఉండాలి? " అన్న ఆలోచన ఆయన తపస్సును ప్రక్కకు నెట్టింది. 

    వెంటనే ఆయన నీటిలో నుండి బయటకు వచ్చి, మాంధాత చక్రవర్తి వద్దకు వెళ్ళారు. " రాజా! నీ కుమార్తెను నాకు యిచ్చి వివాహం చేయి" అని కోరారు. ముసలివాడు, జడలుకట్టిన జుట్టుతో ఉన్న మహర్షిని చూసి రాజు భయపడ్డాడు. కాదనలేక ఒక ఉపాయం ఆలోచించాడు. " మహర్షీ! నాకు 50మంది కుమార్తెలు ఉన్నారు. స్వయంవరంలో నిన్ను చూసి ఎవరైతే యిష్టపడతారో, వారినే నువ్వు పెళ్ళిచేసుకో " అన్నాడు. 

    మహర్షి తన తపశ్శక్తితో అత్యంత సుందరమైన మన్మథుడి లాంటి రూపాన్ని దాల్చారు. ఆశ్చర్యకరంగా, ఆ 50మంది రాజకుమార్తెలు ఆయననే కోరుకున్నారు. వారందరికోసం మహర్షి 50 అద్భుతమైన భవనాలను సృష్టించి, కొన్ని వందల యేళ్ళు భోగభాగ్యాలతో గడిపారు. కానీ, ఎన్ని ఏళ్ళు గడిచినా ఆయన కోరిక తీరలేదు. 

    చివరకు ఒక రోజు ఆయనకు జ్ఞానోదయం కలిగింది. " అయ్యో! ఒక్క చేపను చూసి మోహంలో పడి నా తపస్సును పోగొట్టుకున్నాను. కోరికలు అనేవి అగ్నిలో పోసే నెయ్యిలాంటివి. అవి పెరిగే కొద్దీ ఇంకా రగులుతాయి తప్ప ఆరవు " అని గ్రహించారు. భగవంతుడి భక్తి తప్ప మరేదీ శాశ్వతం కాదని తెలుసుకున్నారు. 

    భాగవతసుధ మనకు నేర్పేది ఇదే! మనసును అదుపులో ఉంచుకోకపోతే, ఎంతటి వారైనా దారి తప్పుతారు. 

19, ఫిబ్రవరి 2026, గురువారం

:: మరుద్గణాలు :: 


    నమస్కారం! హిందూపురాణాల్లో ఎన్నో వింతలు, విశేషాలు ఉన్నాయి. కానీ, ఒకే గర్భం నుండి 49మంది దేవతలు ఉద్భవించడం గురించి మీరెప్పుడైనా విన్నారా? వారు ఎవరో కాదు... "మరుద్గణాలు". 

    ఇంద్రుడికి అత్యంత సన్నిహితంగా ఉండే ఈ వాయుదేవతలు అసలు ఎలా పుట్టారు? ఒక తల్లి కఠిన తపస్సు,  ఒక దేవుడి భయం, వజ్రాయుధపు దెబ్బ ...ఇవన్నీ కలిస్తేనే మరుద్గణాల జననం. ఈ రోజు ఈ వీడియోలో మరుద్గణాల పుట్టుక వెనుక ఉన్న ఆసక్తికరమైన రహస్యాలను తెలుసుకుందాం. 

    కథలోకి వెడితే.... కశ్యప ప్రజాపతికి ఇద్దరు భార్యలు ఉండేవారు. అదితి మరియు దితి. అదితి సంతానం దేవతలుకాగా, దితి సంతానం దైత్యులు (రాక్షసులు). దేవతలకు, రాక్షసులకు మధ్య జరిగిన యుద్ధాల్లో దితి కుమారులు అందరూ ఇంద్రుడి చేతిలో హతమవుతారు. తన బిడ్డలను కోల్పోయిన దితి పుత్రశోకంతో రగిలిపోతుంది. తన కుమారులను చంపిన ఇంద్రుడిని అంతం చేయగల అజేయుడైన కుమారుడు తనకు కావాలని ఆమె కోరుకుంటుంది. దీని కోసం ఆమె తన భర్త కశ్యప ప్రజాపతిని ఆశ్రయిస్తుంది. ఆమె పట్టుదలను చూసిన కశ్యపుడు ఒక వరాన్ని ప్రసాదిస్తాడు. కానీ, దానికి ఒక కఠినమైన నిబంధన విధిస్తాడు. 

    కశ్యపుడు దితితో ఇలా అంటాడు: " దేవీ! నీవు కోరుకున్నట్లే ఇంద్రుడిని జయించగల కుమారుడు నీకు కలుగుతాడు. కానీ, నీవు వెయ్యి యేళ్ళపాటు అత్యంత పవిత్రంగా, కఠినమైన నియమాలతో గర్భాన్ని ధరించాలి. పొరపాటునకూడా అపవిత్రంగా ఉండకూడదు. అలా ఉంటేనే నీకోరిక నెరవేరుతుంది. 

    దితి ఆ నియమాలకు అంగీకరించి తపస్సు మొదలుపెడుతుంది. రోజులు గడుస్తున్నాయి. ఆమె గర్భంలోని పిండం తేజస్సుతో పెరుగుతోంది. ఈ విషయం తెలుసుకున్న ఇంద్రుడికి భయం పట్టుకుంది. ఆ శిశువు పుడితే తన పదవి ఊడిపోతుందని, తన ప్రాణాలకు ముప్పు అని గ్రహించాడు. 

    ఇంద్రుడు చాలా తెలివైనవాడు. దితిని నేరుగా ఎదుర్కోలేక, ఆమెకు సేవకుడిగా వెడతాడు. " అమ్మా! నీ గర్భాన్ని కాపాడటంలో నేను నీకు సహాయం చేస్తాను " అని నమ్మిస్తాడు. దితి కూడా తన సవతి కొడుకు కదా! అని నమ్మి దగ్గరకు రానిస్తుంది. ఇంద్రుడు లోపల కుట్రతో, పైకి భక్తితో ఆమె అలసట కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంటాడు. ఒకరోజు అనుకోకుండా, దితి తీవ్రమైన అలసటవల్ల కాళ్ళు కడుక్కోకుండానే, జుట్టు విరబోసుకుని నిద్రపోతుంది. ఇది శాస్త్ర విరుద్ధం మరియు అపవిత్రం. ఇంద్రుడికి కావల్సిన అవకాశం దొరికింది. తక్ష్ణణమే తన సూక్ష్మరూపంతో దితి గర్భంలోకి ప్రవేశిస్తాడు. 

    గర్భంలో ఉన్న ఆ తేజోమయమైన పిండాన్ని చూసి ఇంద్రుడు భయపడతాడు. తన వజ్రాయుధంతో ఆ పిండాన్ని ఏడు ముక్కలుగా నరుకుతాడు. అప్పుడు ఆ ఏడు ముక్కలు బిగ్గరగా ఏడవడం మొదలుపెడతాయి. అవి ఏడిస్తే దితికి మెలకువ వస్తుందని భయపడి, ఇంద్రుడు ఆ ఏడు ముక్కలను మళ్ళీ ఒక్కొక్క దానిని ఏడు ముక్కలుగా నరుకుతాడు. మొత్తం 49 ముక్కలయ్యాయి. ఆ ముక్కలు రోదిస్తుంటే, ఇంద్రుడు గర్జిస్తూ " మా రుద " ( ఏడవకండి...ఏడవకండి ) అని అంటాడు. సంస్కృతంలో " రుద " అంటే ఏడవటం.  " మా రుద " అంటే ఏడవ వద్దు అని అర్థం. ఆ మారుద అనే పదం నుండే " మరుత్తులు " అనే పేరు వచ్చింది. 

    చివరికి దితికి మెలకువ వస్తుంది. జరిగిన విషయాన్ని గ్రహించిన ఇంద్రుడు ఆమె కాళ్ళమీద పడి క్షమాపణ కోరతాడు. దితి కూడా తన తప్పును తెలుసుకుంటుంది. ఆ 49 ముక్కలు ప్రాణం పోసుకుని 49 మంది మరుద్గణాలుగా అవతరిస్తారు. వీరు ఇంద్రుడిని చంపే రాక్షసులుగా కాకుండా, ఇంద్రుడికి తోడుగా ఉండే దేవతలుగా మారిపోతారు. వీరే ప్రకృతిలో వీచే రకరకాల గాలులకు (వాయువులకు) అధిపతులు. 

    ఇదీ మరుద్గణాల పుట్టుక కథ. మీకు ఈ కథ నచ్చినట్లయితే వీడియోను లైక్ చేయండి. మరిన్ని ఆసక్తికరమైన పురాణ కథలకోసం మన ఛానల్ ను సబ్స్క్రైబ్ చేసుకోండి. ధన్యవాదాలు. స్వస్తి! 

18, ఫిబ్రవరి 2026, బుధవారం

:: చిత్రకేతుడి కథ ::  


    ఒక శాపం .... ఒక జీవితాన్ని రాక్షసుడిగా మార్చేసింది! కానీ, ఆ రాక్షసుడు మరణించేటప్పుడు కూడా చిరునవ్వుతో ఎందుకున్నాడు? 

    సాక్షాత్తు కైలాసనాథుడినే విమర్శించేంత ధైర్యం అతనికి ఎక్కడిది? జగన్మాత పార్వతీదేవి ఆగ్రహానికి గురైన ఆ " చిత్రకేతుడి " విచిత్ర గాథ మీకు తెలుసా? 

    చిత్రకేతుడు అనే రాజు భగవంతుని అనుగ్రహంతో విద్యాధరుడు అవుతాడు. ఒకసారి విమానంలో వెడుతూండగా, కైలాసంలో శివుడు పార్వతీదేవిని ఒడిలో కూర్చొనబెట్టుకొని మునులమధ్య ప్రసంగించడం చూసి నవ్వుతాడు. " లోకనాథుడివై ఉండి ఇలా చేస్తున్నావేమిటి? " అని పరిహాసం చేస్తాడు. శివుడు నవ్వుతూ ఊరుకున్నా, పార్వతీదేవి ఆగ్రహించి అతనిని " వృత్తాసరుడు " అనే రాక్షసుడిగా పుట్టమని శపిస్తుంది. 

    చిత్రకేతుడు ఏమాత్రం భయపడకుండా, ఆ శాపాన్ని శిరసావహించి ఆమెకు నమస్కరిస్తాడు. " అమ్మా! సుఖదు:ఖాలు, శాపాలు అన్నీ భగవంతుని ప్రసాదాలే " అని ప్రశాంతగా వెళ్ళిపోతాడు. అదిచూసి శివుడు పార్వతితో, " చూశావా దేవీ! నారాయణ భక్తులకు స్వర్గం, నరకం, శాపం అన్నీ ఒకటే. వారి నిశ్చల భక్తి అటువంటిది " అని వివరిస్తాడు. 

    ఒక భక్తుడి నిశ్చలతను చూసి శివుడే మెచ్చుకున్నాడు కదా! మరి, అదే శివుని మనసు గెలవడానికి, సాక్షాత్తు ఆ జగన్మాత పార్వతి  ...." శైలపుత్రి " గా మారి ఎంతటి నిశ్చల తపస్సు చేసిందో రేపటి శివలీలామృతం పెద్ద వీడియోలో చూద్దాం. 

    మరిన్ని కథలకు ఛానల్ ని ఫాలో అవండి. 

15, ఫిబ్రవరి 2026, ఆదివారం

:: చివరి క్షణంలో ఆలోచనే భవిష్యత్తు ::  


    దేశానికే పేరుతెచ్చిన చక్రవర్తి జింకగా ఎందుకు పుట్టాడు? 

    మనదేశానికి భారతదేశం అని పేరు రావడానికి కారణమైన ఆ చక్రవర్తి, అంతటి రాజ్యాన్నీ వదిలేసి అడవికి వెళ్ళాడు. కానీ, చనిపోయే ముందు ఆయన చేసిన ఒకే ఒక చిన్న ఆలోచన ఆయనను మళ్ళీ జంతువుగా పుట్టేలా చేసింది. ఆ పొరపాటు ఏమిటో తెలుసా? 

    ఋషభదేవుని కుమారుడైన భరత మహారాజు సమస్త భూమండలాన్ని పాలించిన ఉత్తమ చక్రవర్తి. భోగభాగ్యాలన్నీ తృణపాయంగా భావించి, వృద్ధాప్యంలో తన కుమారులకు రాజ్యాన్ని అప్పగించి గండకీ నదీ తీరంలోని పులహాశ్రమంలో తపస్సు చేసుకోవడానికి వెడతాడు. 

    ఆయన అక్కడ కఠోరమైన తపస్సుచేస్తూ, ఇంద్రియాలను జయించి భగవంతుని ధ్యానంలో మునిగిపోయేవాడు. కానీ, ఒకరోజు ఒక సంఘటన జరిగింది. 

    నదిలో నీరు త్రాగుతున్న ఒక గర్భవతి అయిన జింక, సింహ గర్జన విని భయంతో నది దాటబోయి పడిపోతుంది. ఆ కంగారులో అది ఒక పిల్ల జింకకు జన్మనిచ్చి మరణిస్తుంది. ఆ అనాథ జింక పిల్లను చూసి భరతుడి మనసు కరిగిపోయింది. " అయ్యో! దీనికి ఎవరూ లేరే " అని జాలితో ఆశ్రమానికి తెచ్చి పెంచుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. 

    తపస్సు చేసేటప్పుడు ఆ జింక వచ్చి ఒళ్ళో కూర్చుంటే మురిసిపోయేవాడు. ధ్యానం ప్రక్కనపెట్టి, దానికి గడ్డివేయడం, పులులనుండి రక్షించటం పైనే దృష్టి పెట్టేవాడు. చివరికి తన మరణ సమయం ఆసన్నమైనప్పుడు కూడా - భగవంతుని స్మరించాల్సింది పోయి, " నేను పోతే ఈ జింకపిల్ల ఏమైపోతుందో? " అని కళ్ళల్లో నీళ్ళతో ఆ జింకను చూస్తూనే ప్రాణాలు వదిలాడు. 

    భాగవతం ఏమి చెబుతుందంటే, " యం యం వాపి స్మరన్ భారం త్రజత్యంతే కనే వరమ్ " అంటే., మరణ సమయంలో మనసులో ఏ ఆలోచన ఉంటే, ఆ జీవి అదే రూపంలో మరుజన్మ ఎత్తుతుంది అని. అందుకే అంతటి రాజర్షి అయిన భరతుడు మరుజన్మలో జింకగా జన్మించాల్సి వచ్చింది. 

    ఈకథ మనకు ఇచ్చే పాఠం ఒక్కటే. మనం దేనిని అతిగా ప్రేమిస్తామో, దేనిమీద అతిగా మోహం పెంచుకుంటామో అది మనల్ని భగవంతుడికి దూరం చేస్తుంది. చివరి క్షణంలో మన ఆలోచనే మన భవిష్యత్తు. ఈ కథపై మీ అభిప్రాయాన్ని కామెంటు చేయండి. మరిన్ని ఆధ్యాత్మిక విశేషాలకోసం సబ్స్క్రైబ్ చేసుకోండి. 

:: ఆయనకు 24 మంది గురువులు ::  


    సాధారణంగా మనకు ఒకరో ఇద్దరో గురువులు ఉంటారు. కానీ, భాగవతంలో ఒక మహానుభావుడు ఏకంగా 24 మందిని గురువులుగా చేసుకున్నాడు. ఆశ్చర్యంగా ఉందా? ఆ 24 మంది ఎవరో కాదు. మన చుట్టూ ఉండే ప్రకృతి! 

    యదుమహారాజు ఒకసారి అడవిలో పరమానందంతో తిరుగుతున్న ఒక అవధూతను చూస్తాడు. " స్వామీ! రాజ్యాలు లేవు. సంపద లేదు. అయినా మీరు ఇంత ఆనందంగా ఉండటానికి కారణం ఏమిటి? మీకు ఈ విద్య నేర్పిన గురువు ఎవరు? అని అడుగుతాడు. 

    అప్పుడు అవధూత నవ్వుతూ, " రాజా! నాకు ఒక్కరు కాదు, 24 మంది గురువులు ఉన్నారు " అని చెబుతూ ప్రకృతిలో తను నేర్చుకున్న పాఠాలను వివరిస్తాడు. భూమి- ఎంతమంది తొక్కినా, ఎన్ని కష్టాలు పెట్టినా ఓర్పుగా ఉండడం భూమి దగ్గర నేర్చుకున్నాను. గాలి - గాలి, సుగంధాన్ని, దుర్గంధాన్ని మోస్తుంది. కానీ, దేనికీ అంటుకోదు. అలా నిర్లిప్తంగా ఉండడం గాలి దగ్గర నేర్చుకున్నాను. ఆకాశం - ఆకాశం అంతటా ఉంటుంది. కానీ, దేనిలోనూ కలిసిపోదు. ఆత్మకూడా అంతేనని తెలుసుకున్నాను. సాలెపురుగు తనలోనుండే దారంతీసి గూడు అల్లి, మళ్ళీ తనలోనే ఉపసంహరించుకుంటుంది. భగవంతుడు కూడా ఈ సృష్టిని అలాగే చేస్తాడని అర్ధం చేసుకున్నాను. 

    ఇలా అగ్ని, నీరు, సూర్యుడు, చంద్రుడు - చివరకు ఒక పావురాన్ని చూసికూడా జీవిత సత్యాలను నేర్చుకున్నానని చెబుతాడు. 

    నేర్చుకోవాలనే తపన ఉంటే, మనచుట్టూ ఉన్న ప్రతి అణువు ఒక గురువే. జ్ఞానం పుస్తకాలలోనే కాదు  ప్రకృతిలోనూ ఉంది. 

:: ఓర్పు ముందు కోపం ఓడిపోయింది :: 


    ఒక మహర్షి శాపం కంటే, ఒక సామాన్య భక్తుడి ప్రార్థన శక్తివంతమైనదా? సుదర్శన చక్రం ఒక మునిని లోకాలన్నీ ఎందుకు పరుగులు పెట్టించిందో తెలుసా? 

    అంబరీష మహారాజు గొప్ప విష్ణు భక్తుడు. ఆయన రాజ్యపాలన చేస్తూనే ఏకాదశీ వ్రతాన్ని అత్యంత నిష్ఠతో ఆచరించేవాడు. 

    ఒకసారి ద్వాదశి ఘడియలు ముగిసే లోపు అంబరీషుడు భోజనం చేయాలి. సరిగ్గా అదే సమయానికి కోపిష్ఠిగా పేరుగాంచిన దుర్వాస మహర్షి అక్కడకు వస్తాడు. నదికి వెళ్ళి స్నానం చేసి వస్తానని చెప్పిన ముని, సమయానికి తిరిగిరారు. వ్రత నియమం ప్రకారం సమయం మించి పోకూడదని, అంబరీషుడు కేవలం తులసి తీర్థం పుచ్చుకుంటాడు. 

    అదిచూసి ఆగ్రహించిన దుర్వాసుడు, తన జడనుండి ఒక భూతాన్ని సృష్టించి అంబరీషుడిని చంపమంటాడు. అప్పుడు భక్తసులభుడైన విష్ణువు పంపిన సుదర్శనచక్రం వచ్చి ఆ భూతాన్ని అంతం చేసి, దుర్వాసుడిని వెంటాడుతుంది.  లోకాలన్నీ తిరిగినా ఎవరూ ఆయనను రక్షించలేరు. చివరకు అంబరీషుడి పాదాలమీద పడితేనే ఆయన ప్రాణాలు దక్కుతాయి. 

    బలం అధికారంలోనో, శాపాల్లోనో లేదు. భగవంతుడి పట్ల ఉండే అంకితభావంలో ఉంది. అంబరీషుడు ఓర్పు ముందు దుర్వాసుడి కోపం ఓడిపోయింది. అందుకే అంటారు, భక్తి ముందు అహంకారం ఎప్పుడూ ఓడిపోతుందని! 

    ఇలాంటి మరిన్ని ఆధ్యాత్మిక విశేషాలకోసం మన ఛానల్ ను సబ్స్క్రైబ్ చేసుకోండి. 

    అన్నట్టు..... రేపు గురువారం. మన ఛానల్ లో శివలీలామృతం ప్రత్యేక వీడియో రాబోతోంది. ముక్కంటి ఆగ్రహానికి మన్మథుడు ఎలా భస్మమయ్యాడో  ... ఆ " మన్మథ దహనం " అద్భుత ఘట్టాన్ని రేపటి పెద్ద వీడియోలో తప్పక వినండి. 




:: ముహూర్తకాలంలోనే మోక్షం ::  


    మీకు ఇంకా కేవలం 48 నిమిషాలు  ఆయుష్షు మిగిలి ఉందని తెలిస్తే మీరు ఏం చేస్తారు? భయపడతారా? లేక భాగవతంలోని ఈ  చక్రవర్తిలా చరిత్ర సృష్టిస్తారా? 

    ఖట్వాంగ మహారాజు ఒక గొప్ప వీరుడు. దేవతలకు, అసురులకు మధ్య యుద్ధం జరిగినప్పుడు, ఆయన దేవతల పక్షాన నిలబడి అజేయంగా పోరాడి వారికి విజయాన్ని అందిస్తాడు. 

    యుద్ధం ముగిసిన తరువాత ఇంద్రుడు సంతోషించి " రాజా! నీకేమి వరం కావాలో కోరుకో " అంటాడు. అప్పుడు ఖట్వాంగుడు చాలా తెలివిగా ఇలా అడుగుతాడు. " నాకు వరాలు వద్దు కానీ, నా ఆయుష్షు ఇంకా ఎంత మిగిలి ఉందో చెప్పండి " అని. 

    దేవతలు లెక్కగట్టి  " నీకు ఇంకా కేవలం ఒక ముహూర్త కాలం, దాదాపు 48 నిమిషాలు మాత్రమే ఆయుష్షు ఉంది " అని చెబుతారు. 

    సాధారణంగా ఎవరైనా భయపడతారు. కానీ, ఖట్వాంగుడు వెనువెంటనే తన రథాన్ని భూలోకానికి పోనిచ్చి, తన రాజ్యాన్ని, సంపదను మనసులోంచి వదిలేసి, ఆ మిగిలిన కొద్ది సమయాన్ని పూర్తిగా శ్రీహరి ధ్యానంలో గడుపుతాడు. కేవలం ఆ కొద్ది నిమిషాల ఏకాగ్రతలోనే ఆయన మోక్షాన్ని పొందుతాడు. 

    గుర్తుంచుకోండి.... జీవితంలో ఎంత కాలం బతికామన్నది కాదు, ఆ ఉన్న కొద్ది సమయాన్ని ఎంత అర్థవంతంగా గడిపామన్నదే ముఖ్యం. మీ చేతిలో ఉన్న ఈ నిమిషాన్ని మీరు దేనికోసం వాడుతున్నారు? కామెంటు చెయ్యండి. 
.  

10, ఫిబ్రవరి 2026, మంగళవారం


::  కలి పురుషుడు - బంగారు కిరీటం-భాగవతసుధ-12 ::

     పరీక్షిత్తు మహారాజు కథలో అత్యంత కీలకమైన ఘట్టం.. ఆయనకు కలిపురుషుడు ఎదురుపడటం. కలి నివాసం కోసం ఐదు చోట్లు అడిగినప్పుడు, అందులో 'బంగారం' ఒకటి. అయితే ఇక్కడ మనం ఒక సూక్ష్మమైన ఆధ్యాత్మిక సత్యాన్ని గమనించాలి. బంగారం అంటే కేవలం ఒక లోహం మాత్రమే కాదు.. అది 'అధర్మ మార్గంలో సంపాదించిన సంపద'కు ప్రతీక.

    పరీక్షిత్తు మహారాజు అచంచలమైన ధర్మనిష్ఠ గలవాడు. అలాంటి మహానుభావుడి బుద్ధి ఒక్కసారిగా ఎలా మారింది? తపస్సులో ఉన్న ముని మెడలో చచ్చిన పామును వేయాలనే నీచమైన ఆలోచన ఆయనకు ఎందుకు వచ్చింది? దీని వెనుక ఒక రహస్యం ఉంది. పాండవులు జరాసంధుడిని జయించినప్పుడు, అన్యాయంగా కూడబెట్టిన అతని సంపదతో పాటు ఒక బంగారు కిరీటాన్ని కూడా తెచ్చారు. ఆ కిరీటం ఎందరో రాజుల కన్నీటితో, అక్రమంతో కూడుకున్నది కావడంతో, ధర్మరాజు దానిని ఎప్పుడూ ధరించలేదు. అది భాండాగారంలో ఒక మూల పడి ఉండేది.

    కానీ విధివశాత్తూ, వేటకు వెళ్లే ఆ రోజు పరీక్షిత్తు ఆ కిరీటాన్ని ధరించాడు. ఆ కిరీటంలో నివాసం ఉంటున్న కలిపురుషుడు, అది తల మీదకు రాగానే రాజు బుద్ధిని ఆవహించాడు. అప్పటివరకు ధర్మ స్వరూపిగా ఉన్న పరీక్షిత్తు, కలి మాయలో పడి విచక్షణ కోల్పోయాడు. మహర్షి సమాధి స్థితిలో ఉన్నారని గ్రహించలేక, తనకు జరిగిన అవమానంగా భావించి ఆ పామును వేశాడు.

    ఈ ఘట్టం మనకు ఇచ్చే గొప్ప సందేశం ఏంటంటే.. బంగారం అంటే 'అతి ఆశ'. అధర్మంగా సంపాదించిన ధనం మన ఇంట్లోకి వస్తే, అది పరీక్షిత్తు కిరీటంలాగే మన విచక్షణను హరించి వేస్తుంది. సంపద కంటే ధర్మం గొప్పదని, మన సంపాదన నీతియుక్తంగా ఉండాలని హెచ్చరించడమే ఈ కథలోని అసలు ఉద్దేశ్యం."

    పరీక్షిత్తు మహారాజు తన జీవితంలో చేసిన ఒకే ఒక్క తప్పు.. ఆయనకు మరణ శాపంగా మారింది. కానీ, ఆ శాపమే 'భాగవత సుధ' కురిపించడానికి ఎలా కారణమైంది? అధర్మపు కిరీటం దింపేసి, రాజ్యాన్ని వదిలేసి, గంగాతీరానికి పరీక్షిత్తు ఎందుకు పయనమయ్యాడు? ఈ అద్భుతమైన మలుపును రేపటి లాంగ్ వీడియోలో చూద్దాం. ఇక కథ అసలైన ఘట్టానికి చేరుకోబోతోంది. మిస్ అవ్వకండి!



 

:: పరీక్షిత్తు వైరాగ్యం - భాగవత సుధకు నాంది-భాగవతసుధ-13 :: 

    ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ. భాగవత ప్రియులందరికీ వందనాలు. పరీక్షిత్తు మహారాజు - కలి పురుషుడు - బంగారు కిరీటం... ఈ వృత్తాంతం మనల్ని ఒక కీలకమైన మలుపు వద్దకు తీసుకువచ్చింది. కలి ప్రభావంతో ముని మెడలో పాము వేసిన పరీక్షిత్తు, ఆ కిరీటాన్ని తీసి పక్కన పెట్టగానే ఏం జరిగింది? ఏడు రోజుల్లో మరణం అని తెలిసినప్పుడు ఒక మహారాజు స్పందన ఎలా ఉంటుంది? సాధారణంగా మనిషి మరణ వార్త వింటే భయంతో వణికిపోతాడు. కానీ పరీక్షిత్తు మహారాజులో కలిగిన ఆ అద్భుతమైన మార్పు ఏమిటి? ఈరోజు వీడియోలో పరీక్షిత్తు వైరాగ్యం మరియు శుక మహర్షి రాక గురించి లోతుగా తెలుసుకుందాం.

    వేట ముగించుకుని అంతఃపురానికి రాగానే, పరీక్షిత్తు తన తల మీద ఉన్న ఆ బంగారు కిరీటాన్ని తొలగించాడు. జరాసంధుడి అక్రమ సంపాదనతో చేసిన ఆ కిరీటం తల నుండి దిగగానే, ఆయనను ఆవహించిన రజోగుణం పటాపంచలైంది. విచక్షణ తిరిగి వచ్చింది. "అయ్యో! ఎంతటి అపచారం చేశాను! ప్రశాంతంగా తపస్సు చేసుకునే బ్రాహ్మణుడిని అవమానించానా? నా వంశ గౌరవానికి మచ్చ తెచ్చానా?" అని తీవ్రమైన పశ్చాత్తాపానికి లోనయ్యాడు.

    అచ్చం అదే సమయంలో మహర్షి పుత్రుడైన శృంగి ఇచ్చిన శాపం వార్త రాజుకు చేరింది. "మహారాజా! ఏడు రోజుల్లో తక్షకుడు అనే పాము కాటుతో నీవు మరణిస్తావు" అన్న వార్త విని పరీక్షిత్తు భయపడలేదు. పైగా, "ధన్యోస్మి" అన్నాడు. ఎందుకంటే, ఆ కిరీటం రూపంలో ఉన్న 'లోభం' తనను ఎంతలా పతనం చేయగలదో ఆయనకు అర్థమైంది.

    పోతన గారు పరీక్షిత్తు వైరాగ్యాన్ని వర్ణిస్తూ చెప్పిన ఒక అద్భుతమైన పద్యం ఇక్కడ స్మరించుకోవాలి:

నరకమునకైనఁ బదవికి

బరమేష్ఠిస్థానమునకైన భావన నొకఁడై

హరిచరణకమల సేవకుఁ

డరుదగు వైరాగ్యనిధియునై యుండవలెన్.

(భావం: హరి భక్తుడైనవాడు నరకానికైనా, స్వర్గానికైనా, బ్రహ్మలోకానికైనా ఒకేలా స్పందించాలి. పరీక్షిత్తు ఇప్పుడు అదే స్థితిలో ఉన్నాడు. మరణం అనేది తనను దేవుడి దగ్గరకు తీసుకెళ్లే వాహనమని ఆయన భావించాడు.)

    ఏడు రోజులే సమయం ఉంది. పరీక్షిత్తు ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయలేదు.తన కుమారుడైన జనమేజయుడికి వెంటనే రాజ్య బాధ్యతలు అప్పగించాడు.రాజ్య భోగాలను, సువర్ణాభరణాలను, సైన్యాన్ని... అన్నింటినీ గడ్డిపోచలా విడిచిపెట్టాడు. గంగానది తీరానికి చేరుకుని, ఉత్తరాభిముఖంగా దర్భాసనం మీద కూర్చున్నాడు. ఆయన సంకల్పం ఒక్కటే - "ఈ ఏడు రోజులు కేవలం పరమాత్మ చింతనలోనే గడపాలి.

    ఆయన వైరాగ్యాన్ని చూసి ఆకాశం నుండి దేవతలు పూలవాన కురిపించారు. అత్త్రి, వశిష్ట, చ్యవన, శరద్వాన, అరిష్టనేమి, భృగు, అంగీరస వంటి మహామహులైన ఋషులందరూ అక్కడికి విచ్చేశారు. వారందరినీ చూసి పరీక్షిత్తు వినయంగా ఒకటే ప్రశ్న అడిగాడు: "ముముక్షోః కిం కర్తవ్యం?" (మరణించబోయే వాడు చేయాల్సిన పరమ పవిత్రమైన పని ఏమిటి?)

    ఋషులందరూ ఆలోచనలో పడ్డారు. కొందరు తపస్సు అన్నారు, కొందరు యజ్ఞం అన్నారు, మరికొందరు దానం అన్నారు. కానీ పరీక్షిత్తుకు ఉన్నది కేవలం ఏడు రోజులే! ఆ సమయంలో, అక్కడ ఒక అద్భుతం జరిగింది. దిగంబరుడై, శరీరమంతా ధూళితో నిండి ఉన్నా సూర్యునిలా ప్రకాశిస్తూ, పదహారేళ్ల బాలుడిలా కనిపిస్తూ.. సాక్షాత్తూ శుకమహర్షి అక్కడికి విచ్చేశారు. వ్యాస పుత్రుడైన శుకదేవుని చూసి మహర్షులందరూ లేచి నిలబడ్డారు. పరీక్షిత్తు ఆయన పాదాలకు ప్రణామం చేశాడు.

    శుకమహర్షి చిరునవ్వుతో పరీక్షిత్తుతో అన్నారు: "రాజా! నీవు అడిగిన ప్రశ్న లోకానికే క్షేమకరం. మరణించబోయేవాడు వినాల్సింది, స్మరించాల్సింది ఒక్కటే.. అది హరి లీలామృతం!" అలా గంగాతీరంలో శ్రీమద్భాగవత ప్రవచనానికి అంకురార్పణ జరిగింది.

    చూశారా! కిరీటం తెచ్చిన శాపం, శుకమహర్షి రాకతో 'మహాప్రసాదం'లా మారిపోయింది. రేపటి నుండి మనం శుకమహర్షి పరీక్షిత్తుకు బోధించిన ఆ అసలైన **'భాగవత సుధ'**లోకి ప్రవేశిద్దాం. మొదటి పాఠం ఏమిటో రేపు తెలుసుకుందాం!

సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు.


6, ఫిబ్రవరి 2026, శుక్రవారం

 

07-02-2026- శనివారం 

పరీక్షిత్తు మోక్షం - కథా మలుపు- భాగవతసుధ-8 ::

    నమస్కారం. భాగవత సుధాభిలాషులందరికీ స్వాగతం. ఇప్పటివరకు మనం జనమేజయుడి సర్పయాగం, ఆస్తీకుని రాకతో నాగజాతికి జరిగిన ప్రాణదానం గురించి తెలుసుకున్నాం. కానీ ఇక్కడ మనం ఒక్కసారి వెనక్కి తిరిగి చూసుకోవాలి. తక్షకుడి కాటుకు గురైన పరీక్షిత్తు మహారాజు పరిస్థితి ఏమిటి? ఆయన నిజంగా మృత్యువుతో ఓడిపోయారా?

    అసలు కాదు! ఏడు రోజులు శుకమహర్షి ముఖతః భాగవత గాథలను విన్న పరీక్షిత్తులో మృత్యుభయం పటాపంచలైంది. 'నేను ఈ మట్టి శరీరాన్ని కాదు, వినాశనం లేని ఆత్మను' అనే పరమ సత్యాన్ని ఆయన సాక్షాత్కరించుకున్నారు. అందుకే, తక్షకుడు పండులో పురుగులా మారి వచ్చి తన దేహాన్ని దహించక ముందే, పరీక్షిత్తు తన ప్రాణాన్ని బ్రహ్మరంధ్రం ద్వారా పరమాత్మలో లీనం చేసేశారు. అంటే, పాము కరవక ముందే ఆయన ముక్తుడయ్యారు! భగవంతుని లీలలను వింటే మృత్యువు కూడా ఒక పండుగలా మారుతుందని పరీక్షిత్తు నిరూపించారు.

    ఇక్కడితో పరీక్షిత్తు-జనమేజయుల ఉపాఖ్యానం ముగిసింది. ఇకపై మనం భాగవతంలో వ్యాస మహర్షి నిక్షిప్తం చేసిన అద్భుతమైన ఘట్టాలలోకి ప్రవేశిద్దాం. అందులో మొదటిది... పాండవులు మహాప్రస్థానానికి సిద్ధమవుతున్న వేళ, కుంతీ దేవి శ్రీకృష్ణుడిని కోరుకున్న అద్భుతమైన వరం."

    ప్రపంచం సుఖాలు కోరుకుంటే, కుంతీ మాత కష్టాలనే ఎందుకు కోరుకుంది? ఆ హృదయాన్ని రేపటి భాగంలో దర్శిద్దాం.


08-02-2026-ఆదివారం

:: కుంతీదేవి ప్రార్థన - విపత్తులే వరాలు - భాగవతసుధ -9 :: 

    కురుక్షేత్ర మహాసంగ్రామం ముగిసింది. ధర్మరాజు సింహాసనాన్ని అధిష్టించాడు. తన కర్తవ్యం ముగిసిందని భావించి శ్రీకృష్ణుడు ద్వారకకు ప్రయాణమయ్యాడు. ఆ సమయంలో అత్తగారైన కుంతీ దేవి కృష్ణుడి రథం ముందు నిలబడి ఇలా ప్రార్థించింది: 'కృష్ణా! నువ్వు మాకు రాజ్య భోగాలను ఇచ్చావు, కానీ నాదొక విన్నపం. మాకు ఎప్పుడూ ఆపదలే ఇవ్వు, కష్టాలనే ఇవ్వు!

    లోకమంతా ఆశ్చర్యపోయింది. కృష్ణుడు నవ్వి 'ఎందుకత్తా?' అని అడిగితే, ఆమె అన్న సమాధానం భాగవతంలోనే అత్యంత మధురమైనది. 'కృష్ణా! మాకు కష్టాలు ఉన్నప్పుడే నువ్వు మా పక్కనే ఉన్నావు. అరణ్యవాసంలో, అజ్ఞాతవాసంలో, యుద్ధ భూమిలో ప్రతిక్షణం నిన్నే తలచుకున్నాం. ఆపదల వల్ల నీ దర్శనం నిరంతరం లభిస్తుంది. కానీ ఈ రాజ్య భోగాల వల్ల కలిగే గర్వం నిన్ను మర్చిపోయేలా చేస్తుంది. నిన్ను గుర్తుంచుకునే కష్టాలే నాకు కావాలి గానీ, నిన్ను మర్చిపోయేలా చేసే సుఖాలు నాకొద్దు!' భక్తిలో ఇంతటి వైరాగ్యం, ఇంతటి నిశ్చలత కేవలం కుంతీ మాతకే సాధ్యం."

    కృష్ణుడు వెళ్ళిపోయాక, అంపశయ్యపై ఉన్న భీష్మ పితామహుడు తన ప్రాణాలను ఎలా వదిలారు? ఆ యోగ మరణం గురించి రేపు తెలుసుకుందాం.


09-02-2026-సోమవారం 

:: భీష్మ నిర్యాణం - అంపశయ్యపై యోగీశ్వరుడు - భాగవతసుధ-10 ::

కురుక్షేత్ర రణక్షేత్రంలో అంపశయ్యపై ఉన్న భీష్మ పితామహుడు ఉత్తరాయణ పుణ్యకాలం కోసం వేచి చూస్తున్నారు. ఆయన కోరిక మేరకు శ్రీకృష్ణుడు పాండవులతో కలిసి ఆయన చెంతకు చేరారు. మేఘం చాటున ఉన్న సూర్యుడిలా ఉన్న కృష్ణుడిని చూస్తూ, భీష్ముడి కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. 'నీ దర్శనంతో నా జన్మ ధన్యమైంది' అంటూ ఆయన మనోహరమైన 'భీష్మ స్తుతి' చేశారు.

తొలిసారిగా భీష్ముడు కృష్ణుడిని కేవలం మనుమడి స్నేహితుడిగా కాకుండా, జగన్నాటక సూత్రధారిగా స్తుతించారు. 'యుద్ధంలో గుర్రాల డెక్కల నుండి రేగిన ధూళి నీ నెరజాజుల మీద పడి ఉంటే, ఆ రూపం నా మనస్సులో నిలిచిపోవాలి' అని కోరుకున్నారు. కృష్ణుడి చూపుల్లో చూపు కలిపి, ధర్మరాజుకు రాజధర్మాలను బోధించి, చివరకు పరమాత్మ కళ్లముందే ఉండగా తన ప్రాణాన్ని వదిలి వైకుంఠాన్ని చేరుకున్నారు. ఒక వీరుడు, ఒక యోగి ఎలా తనువు చాలించాలో భీష్ముడు లోకానికి చాటి చెప్పారు.

పాండవుల యుగం ముగిశాక కలియుగం ఎలా ప్రవేశించింది? ఆ కలి ప్రభావం పరీక్షిత్తుపై ఎలా పడింది? రేపు చూద్దాం.


10-02-2026 - మంగళవారం

:: కలి ప్రవేశం - పరీక్షిత్తు ధర్మ రక్షణ - భాగవతసుధ-11 ::

    శ్రీకృష్ణుడు వైకుంఠానికి వెళ్ళిపోగానే, లోకంలో ధర్మం కుంటుపడింది. పాండవులు కూడా స్వర్గారోహణ చేయడంతో పరీక్షిత్తు చక్రవర్తి అయ్యాడు. ఒకరోజు ఆయన తన సామ్రాజ్యంలో దిగ్విజయ యాత్ర చేస్తుండగా, ఒక వింత దృశ్యం చూశాడు. ఒక శూద్రుడు రాజు వేషంలో ఉండి, ఒంటి కాలు మీద నిలబడిన ఒక ఎద్దును, భయంతో వణుకుతున్న ఒక ఆవును కర్రతో కొడుతున్నాడు.

    ఆ ఎద్దు సాక్షాత్తు ధర్మదేవత, ఆ ఆవు భూదేవి. కృతయుగంలో నాలుగు కాళ్లతో ఉన్న ధర్మం, కలియుగం వచ్చేసరికి సత్యం, దయ, శౌచం అనే మూడు కాళ్లను కోల్పోయి కేవలం 'తపస్సు' అనే ఒక్క కాలు మీద నిలబడింది. ఆగ్రహించిన పరీక్షిత్తు ఆ శూద్రుడిని (కలిపురుషుడిని) చంపబోయాడు. అప్పుడు కలిపురుషుడు శరణు వేడగా, దయార్ద్ర హృదయుడైన రాజు అతనికి నాలుగు స్థానాలు ఇచ్చాడు: జూదం, మద్యం, వ్యభిచారం మరియు హింస. కానీ కలిపురుషుడు మరికొంత చోటు కోరగా, చివరకు 'బంగారం'లో ఉండేందుకు అనుమతి ఇచ్చాడు. ఆ ఒక్క అనుమతే వినాశనానికి దారి తీసింది.

    బంగారంలో కలి ఉండటం వల్లే పరీక్షిత్తుకు ఆ శాపం వచ్చిందా? ఆ విచిత్రమైన కథను రేపు తెలుసుకుందాం.



5, ఫిబ్రవరి 2026, గురువారం

 

06-02-2026-శుక్రవారం 

:: భాగవతసుధ-7 :: 

    సర్పయాగం నుండి తప్పించుకున్న తక్షకుడు జనమేజయుడికి ఇచ్చిన ప్రతిఫలం ఏమిటి? 'అస్తీక వచనం స్మర' అంటే పాములు ఎందుకు భయపడతాయి? ఇప్పుడు తెలుసుకుందాం!

1. తక్షకుడి ప్రతిఫలం: యాగం ఆగిపోయిన తర్వాత, తక్షకుడు జనమేజయుడికి ఒక వరం ఇచ్చాడు. ఎవరైతే ఈ 'సర్పయాగ వృత్తాంతాన్ని' భక్తితో వింటారో లేదా చదువుతారో, వారికి మరియు వారి వంశానికి సర్ప భయం ఉండదని, పాము కాటు వల్ల మరణం సంభవించదని ప్రతిఫలమిచ్చాడు.

2. అస్తీక వచనం స్మర: జనమేజయుడి యాగాన్ని ఆపింది అస్తీక మహర్షి. ఆ సమయంలో సర్పాలన్నీ అస్తీకుడికి ఒక మాట ఇచ్చాయి. ఎవరైతే భయపడినప్పుడు "అస్తీక వచనం స్మర" (అస్తీకుడి మాటను గుర్తు తెచ్చుకో) అని పలుకుతారో, వారిని అస్తీకుడికి ఇచ్చిన మాట ప్రకారం తాము ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ కరవమని, వెనక్కి వెళ్ళిపోతామని శపథం చేశాయి. అందుకే ఆ మాట వినగానే పాములు శాంతిస్తాయి.

3. నాగపంచమి వెనుక అసలు కారణం: అస్తీక మహర్షి అభ్యర్థనతో జనమేజయుడు యాగాన్ని ఆపివేసింది శ్రావణ శుద్ధ పంచమి రోజే! చనిపోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్న కోట్లాది సర్పాలు ఆ రోజే ప్రాణదానాన్ని పొందాయి. అందుకే ఆ రోజును సర్పాలకు శుభప్రదమైన రోజని భావించి, మనం నాగపంచమిగా జరుపుకుంటున్నాము.

    "సరే, సర్పయాగం వల్ల సర్పాలకు ప్రాణదానం అయితే లభించింది.. కానీ, తక్షకుడి కాటుకు గురైన పరీక్షిత్తు మహారాజుకి అంతిమంగా మోక్షం ఎలా లభించింది? ఆ ఏడు రోజుల్లో శుకమహర్షి చెప్పిన భాగవతం ఆయనను ఎలా తరింపజేసింది? వచ్చే షార్ట్‌లో తెలుసుకుందాం!"

మరిన్ని ఆధ్యాత్మిక రహస్యాల కోసం వింటూనే ఉండండి.... భాగవతసుధ!



2, ఫిబ్రవరి 2026, సోమవారం

 


06-02-2026-శుక్రవారం

తక్షకుడి ప్రాణరక్షణ - యాగ పరి సమాప్తి - భాగవతసుధ-6

    ఆస్తికుడు "ఆగండి!" అని పలికిన మరుక్షణమే యాగశాలలోని మంత్రవేత్తలు స్తంభించిపోయారు. అప్పటికే ఆకాశంలో ఒక విచిత్రమైన దృశ్యం కనిపిస్తోంది. ఇంద్రుడిని ఆశ్రయించిన తక్షకుడు, ఇంద్రుడితో సహా హోమగుండం వైపు వేగంగా లాగబడుతున్నాడు. ఇంద్రుడు భయపడి తక్షకుడిని వదిలేసి పారిపోగా, మంత్రాల శక్తికి తక్షకుడు తలకిందులుగా అగ్నికీలలకు కేవలం కొద్ది అడుగుల దూరంలో గాలిలో వేలాడుతున్నాడు.

    జనమేజయుడు ఆవేశంతో "బ్రాహ్మణోత్తమా! నా తండ్రిని చంపిన పాపిని శిక్షించనివ్వు" అని గర్జించాడు. కానీ ఆస్తికుడు చిరునవ్వుతో, అత్యంత విజ్ఞతతో ఇలా అన్నాడు.. "రాజా! ప్రతీకారం తీర్చుకోవడం వీరత్వం అనిపించుకోవచ్చు, కానీ లోక కల్యాణం కోసం క్షమించడం అంతకన్నా గొప్ప ధర్మం. ఇప్పటికే వేల సర్పాలు ఆహుతయ్యాయి. ఈ సృష్టిలో పాములకు కూడా ఒక స్థానం ఉంది. నీ తండ్రికి రావలసిన పుణ్యలోకాలు కేవలం ఈ హింస వల్ల రావు, ఒక గొప్ప బ్రాహ్మణుడికి నువ్వు ఇచ్చే దానం వల్ల వస్తాయి."

    ఆస్తికుడి పాండిత్యానికి, తర్కానికి జనమేజయుడు ముగ్ధుడైపోయాడు. "నీ కోరిక ఏమిటో కోరుకో" అని జనమేజయుడు అనగానే, ఆస్తికుడు "వెంటనే ఈ యాగాన్ని ఆపి, తక్షకుడిని, మిగిలిన సర్పజాతిని రక్షించు" అని కోరాడు. ఇచ్చిన మాట ప్రకారం, మనసు చంపుకుని జనమేజయుడు యాగాన్ని నిలిపివేయమని ఆజ్ఞాపించాడు.

    వెంటనే ఋత్విక్కులు మంత్రాలను ఆపేశారు. హోమగుండంలో పడబోతున్న తక్షకుడు గాలిలోనే ఆగిపోయి, ప్రాణాలతో బయటపడి పాతాళానికి పారిపోయాడు. అలా ఒక యువ బ్రాహ్మణుడి మేధస్సు సర్పజాతిని సర్వనాశనం కాకుండా కాపాడింది. 

    యాగం నుండి తప్పించుకున్నాక తక్షకుడు జనమేజయుడికి ఇచ్చిన ప్రతిఫలం ఏమిటి? "అస్తీక వచనం స్మర" - ఈ మాట చెబితే పాములు ఎందుకు భయపడి వెనక్కి వెళ్తాయి? ఈ యాగం ముగిసిన రోజే మనం నాగపంచమిని ఎందుకు జరుపుకుంటాం? ఈ అంశాలు రేపటి ఎపిసోడ్ లో తెలుసుకుందాం. 



 

 

05-02-2026

:: ఆస్తికుడి ఆగమనం - భాగవతసుధ-5 ::

    జనమేజయుని యాగశాల ఆ నాడు మృత్యుకూపంలా మారింది. వేల సంఖ్యలో సర్పాలు అగ్నిలో పడి భస్మమవుతుంటే, ఆ యాగశాల అంతా మాంసం కాలిన వాసనతో, హాహాకారాలతో నిండిపోయింది. పరీక్షిత్ మహారాజును కాటు వేసిన తక్షకుడిపై పగతో, జనమేజయుడు చేపట్టిన ఈ 'సర్పయాగం' సర్పజాతి మనుగడనే ప్రశ్నార్థకం చేసింది. సరిగ్గా తక్షకుడు అగ్నిలో పడబోతున్న ఆ కీలక సమయంలోనే.. కథ మలుపు తిరిగింది!

    అంతటి భీభత్సంలోనూ ప్రశాంతంగా, గంభీరంగా ఒక స్వరం వినిపించింది... 'ఆగండి!' ఆ పిలుపు వినగానే యాగశాల ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దమైపోయింది. ఋత్విక్కులు మంత్రోచ్ఛారణలు ఆపారు. అందరి కళ్లు యాగశాల ద్వారం వైపు మళ్లాయి. అక్కడ పట్టువస్త్రాలు ధరించి, ముఖంలో సూర్యతేజస్సుతో నిలబడి ఉన్నాడు ఒక యువ బ్రాహ్మణుడు. అతడే ఆస్తికుడు.

    ఎవరీ యువకుడు? జనమేజయుని ప్రతీకారాన్ని అడ్డుకునే సాహసం చేసింది ఎవరు? ఆస్తికుడు సామాన్యుడు కాదు. జరత్కారు మహర్షి మరియు నాగకన్య అయిన జరత్కారుల పుత్రుడు. అంటే, ఏ సర్పజాతిని అయితే జనమేజయుడు అంతం చేయాలనుకుంటున్నాడో, అదే జాతికి చెందిన వాసుకి మేనల్లుడు ఈ ఆస్తికుడు. తన మేనమామల జాతిని రక్షించే బాధ్యతను మోస్తూ, ధర్మబద్ధంగా ఈ యాగాన్ని ఆపడానికి వచ్చాడు.

    ఆస్తికుడు జనమేజయుని దగ్గరకు వెళ్లి, ఆ రాజు వంశాన్ని, ధర్మనిరతిని పొగుడుతూనే, హింస వల్ల కలిగే అనర్థాలను వివరించాడు. ఒకవైపు ఆకాశం నుండి ఇంద్రుడితో సహా తక్షకుడు హోమగుండంలోకి పడిపోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాడు. తక్షకుడు గాలిలో వేలాడుతూ మృత్యువును కళ్లారా చూస్తున్న క్షణం అది. కానీ ఆస్తికుడి మాటల్లోని సత్యం, అతని పాండిత్యం జనమేజయుని మనసు మార్చాయి.

    చివరికి ఏమైంది? ఆ మండుతున్న అగ్ని నుండి తక్షకుడు ప్రాణాలతో బయటపడ్డాడా? లేదా సర్పజాతి మొత్తం మసి అయిపోయిందా? ఆస్తికుడు కేవలం తన మాటలతోనే ఒక మహా యాగాన్ని ఎలా ఆపగలిగాడు? వీటన్నిటి వెనుక ఉన్న ఆసక్తికరమైన రహస్యమే ఈ కథలో అసలైన క్లైమాక్స్. అది రేపటి ఎపిసోడ్ లో. 

23-02-2026-సోమవారం 


శివునికై  శైలపుత్రి తపస్సు - శివలీలామృతం -3


    హిమవంతుడి పుత్రికగా జన్మించిన పార్వతీదేవి, బాల్యం నుంచే శివ నామస్మరణతో పెరిగింది. పూర్వజన్మలో సతీదేవిగా త్యాగం చేసిన ఆమె, ఈ జన్మలో ఎలాగైనా ఆ భోళాశంకరుడిని పతిగా పొందాలని నిశ్చయించుకుంది. కానీ, మన్మథ దహనం తర్వాత శివుడు తీవ్ర వైరాగ్యంలో ఉన్నాడు. లోకమాత పార్వతి తన సౌందర్యంతో కాకుండా, తన తపస్సుతో ఆ పరమేశ్వరుడిని ఎలా గెలుచుకుందో ఈరోజు మనం తెలుసుకుందాం.

     తల్లిదండ్రులు వారించినా, కఠినమైన వ్రతానికి పూనుకుంది పార్వతి. రాజభోగాలను విడిచి, నారచీరలు ధరించి, గౌరీ శిఖరానికి చేరుకుంది. అక్కడ ఆమె నిశ్చలమైన మనస్సుతో శివుని ధ్యానించడం మొదలుపెట్టింది."నీలకంఠం ప్రపద్యేహం మన్మథారిం జగద్గురుమ్ | తపసా ఆరాధయిష్యామి శంకరం లోకనాయకమ్ ||అంటే., జగద్గురువు, మన్మథుడిని జయించినవాడు అయిన ఆ నీలకంఠుని నేను శరణు వేడుతున్నాను. తపస్సుతో ఆ శంకరుడిని ఆరాధిస్తాను అని.

    పార్వతి తపస్సు సామాన్యమైనది కాదు. కాలాలు మారినా ఆమె నిష్ఠ మారలేదు. ఎండకు ఎండి, వానకు తడిసి ఆమె శరీరం క్షీణించినా, మనస్సు మాత్రం శివలింగంపైనే లగ్నమై ఉంది. ఒకానొక దశలో ఆమె ఆహారాన్ని పూర్తిగా విడిచిపెట్టింది. చివరికి చెట్టు నుంచి రాలిపడే ఎండుటాకులను కూడా తినడం మానేసింది. అందుకే ఆమెకు 'అపర్ణ' అనే పేరు వచ్చింది. చుట్టూ నాలుగు అగ్నులు, పైన మండే సూర్యుడు.. వీటి మధ్య కూర్చుని ఆమె  'పంచాగ్ని తపస్సు' చేసింది. ఆ తపస్సు దేవతలను సైతం ఆశ్చర్యపరిచింది.

    అలా ఘోర తపస్సునాచరిస్తున్న ఆమె  నిశ్చల భక్తిని పరీక్షించడానికి పరమశివుడు ఒక వృద్ధ బ్రాహ్మణుడి రూపంలో ఆమె వద్దకు వచ్చి, "అమ్మా! ఇంతటి సుకుమారివి, ఈ కఠిన తపస్సు ఎందుకు? ఎవరి కోసం?" అని ప్రశ్నించగా పార్వతి, "ఆ ముక్కంటిని భర్తగా పొందడం కోసం " అని చెప్పగా ఆ బ్రాహ్మణుడు నవ్వుతూ "ఆ శివుడా? ఒళ్లంతా బూడిద పూసుకునేవాడు, శ్మశానంలో తిరిగేవాడు, మెడలో పాములను వేసుకునే ఆ దిగంబరుడు నీకు భర్తగా కావాలా? ఇది నీకు తగదు." అని పల్కగా  ఆ మాటలకు పార్వతి ఆగ్రహించి, శివుని గొప్పతనాన్ని చాటిచెబుతుంది. శివుని నిందించే చోట ఉండటం కూడా పాపమే అని భావించి, అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోవడానికి సిద్ధమవుతుంది.

     పార్వతి అనన్య భక్తికి మెచ్చిన పరమశివుడు తన నిజరూపంలో ప్రత్యక్షమవుతాడు. ఆమె పట్టుదలకు ఆ కైలాసనాథుడు దాసోహమంటాడు. అద్యప్రభృతి మాతంగి తవాస్మి కృతదాసకః | తపసా ఖ్రీతమూల్యన నాస్తి సందేహమత్ర హి ||అంటే,  ఓ పార్వతీ! ఇప్పటి నుండి నేను నీ తపస్సు అనే మూల్యంతో కొనుగోలు చేయబడిన నీ దాసుడిని. ఇందులో సందేహం లేదు - అని. కోట్లాది సూర్యుల ప్రకాశంతో వెలిగిపోతున్న శివుని చూసి పార్వతి ధన్యురాలవుతుంది. వారిద్దరి కళ్యాణానికి మార్గం సుగమమవుతుంది.

   పార్వతీదేవి చేసిన ఈ తపస్సు మనకు ఒక గొప్ప పాఠాన్ని నేర్పుతుంది. లక్ష్యం గొప్పదైనప్పుడు, ఎన్ని అడ్డంకులు ఎదురైనా పట్టుదలతో పోరాడితే దైవం కూడా దిగివస్తుంది. 'ప్రేమ' అంటే కేవలం ఆకర్షణ కాదు, అది ఒక తపస్సు అని నిరూపించిన జగన్మాతకు మనసా నమస్కరిస్తూ..ఓం నమః పార్వతీ పతయే హర హర మహాదేవ!

    "పార్వతీ దేవి తపస్సు ఫలించింది, పరమేశ్వరుడి మనసు గెలుచుకుంది. కానీ, కథ ఇక్కడితో ముగియలేదు.ఒక రాజకుమారిగా పుట్టిన పార్వతిని, శ్మశానవాసి అయిన శివుడికి ఇచ్చి వివాహం చేయడానికి హిమవంతుడు అంగీకరించాడా? అట్టహాసంగా జరిగిన ఆ " గిరిజా కళ్యాణం " లో ఎవరూ ఊహించని వింతలు, విశేషాలు ఏమిటి? అలంకారాలు లేని ఆ భోళాశంకరుడు పెళ్ళి కొడుకుగా ఎలా వచ్చాడు? లోక కళ్యాణానికి కారణమైన ఆ అద్భుతమైన శివ-పార్వతుల వివాహ ఘట్టాన్ని మనం తర్వాతి వీడియోలో వివరంగా చూద్దాం. అప్పటివరకు వేచి ఉండండి!"



 04-02-2026-బుధవారం


::జనమేజయుని ప్రతీకారం - భాగవతసుధ-4 ::

కురువంశపు వారసుడు, పాండవుల మునిమనవడు అయిన పరీక్షిత్తు మహారాజు మరణం.. ఆర్యవర్తనాన్ని శోకసముద్రంలో ముంచెత్తింది. అది సహజ మరణం కాదు.. కాలసర్పం తక్షకుడి కుట్ర! తక్షకుడు కేవలం పరీక్షిత్తుని చంపడమే కాదు, ఒక మహోన్నత వంశపు అస్తిత్వాన్ని సవాలు చేశాడు.

తండ్రి అంత్యక్రియలు ముగిశాక, జనమేజయుడు తన తండ్రి మరణానికి గల కారణాన్ని తెలుసుకున్నాడు. తక్షకుడు చేసిన మోసం, ఆ విషాద ఘట్టం జనమేజయుని హృదయాన్ని గాయపరిచాయి. దుఃఖం కాస్తా ప్రళయాగ్నిలాంటి కోపంగా మారింది. సింహాసనంపై కూర్చున్న ఆ యువరాజు కళ్ళలో ప్రతీకార జ్వాలలు ఎగిసిపడ్డాయి.

జనమేజయుడు సభలో గర్జించాడు.. 'నా తండ్రిని పొట్టనబెట్టుకున్న ఆ సర్ప జాతిని ఈ భూమిపై ఉండనివ్వను!' అని భీకర ప్రతిజ్ఞ చేశాడు. బ్రాహ్మణులను, వేద పండితులను పిలిపించి, లోకం ఎన్నడూ చూడని, వినని ఒక భయంకరమైన యాగానికి పూనుకున్నాడు. అదే.. సర్పయాగ యజ్ఞం.

యజ్ఞశాల సిద్ధమైంది. హోమగుండంలో అగ్ని ప్రజ్వరిల్లింది. ఋషులు మంత్రోచ్ఛారణలు మొదలుపెట్టారు. ఆ మంత్రాలు సామాన్యమైనవి కావు.. అవి సర్పాల ప్రాణాలను లాగేసే మృత్యు పాశాలు! 'సర్పేభ్యః స్వాహా.. తక్షకాయ స్వాహా..' అంటూ హోమగుండంలోకి ఆహుతులు సమర్పించడం మొదలైంది.

మంత్రాల శక్తికి దిక్కులు దద్దరిల్లాయి. పాతాళంలో ఉన్నా, ఆకాశంలో ఉన్నా.. సర్పాలన్నీ ఒక అదృశ్య శక్తికి లోబడి గాలిలో కొట్టుకుంటూ రాసాగాయి. వేల సంఖ్యలో, లక్షల సంఖ్యలో పాములు వచ్చి ఆ మండుతున్న హోమగుండంలో పడి భస్మమైపోతున్నాయి. సర్ప జాతి ఆర్తనాదాలతో భూమ్యాకాశాలు నిండిపోయాయి.

ఇక మిగిలింది ప్రధాన దోషి.. తక్షకుడు! వాడు ప్రాణభయంతో ఇంద్రుడి శరణు కోరాడు. ఇంద్రుడు తన సింహాసనం కింద తక్షకుడిని దాచాడు. కానీ జనమేజయుని మంత్రబలం ముందు దేవేంద్రుడి శక్తి కూడా సరిపోలేదు. తక్షకుడితో పాటు ఇంద్రుడి సింహాసనం కూడా హోమగుండం వైపు వేగంగా లాగబడటం మొదలైంది! సర్వం సిద్ధమైంది.. తక్షకుడు అగ్నిలో పడబోతున్నాడు.. సర్ప జాతి అంతం కాబోతోంది!

సరిగ్గా అప్పుడే.. ఒక స్వరం వినిపించింది! 'ఆగండి!' అంటూ ఒక యువ బ్రాహ్మణుడు యాగశాలలోకి ప్రవేశించాడు. ఎవరా యువకుడు? జనమేజయుని ప్రతీకారాన్ని అడ్డుకునే సాహసం చేసిందెవరు? ఆ మండుతున్న అగ్ని నుండి తక్షకుడు ప్రాణాలతో బయటపడ్డాడా? లేదా సర్పజాతి మొత్తం మసి అయిపోయిందా?

"వీటన్నిటికీ సమాధానం.. వచ్చే ఎపిసోడ్‌లో తెలుసుకుందాం!"

1, ఫిబ్రవరి 2026, ఆదివారం

 

16-02-2026: సోమవారం

:: శివలీలామృతం - భాగం 2: మన్మథ దహనం ::

నమస్కారం. శివలీలామృతం గత భాగంలో మనం లింగోద్భవ రహస్యం గురించి తెలుసుకున్నాం. ఈ రోజు రెండవ భాగంలో, లోక కల్యాణం కోసం పరమశివుడు తన మూడవ కంటిని తెరిచి మన్మథుడిని ఎందుకు భస్మం చేయాల్సి వచ్చిందో తెలుసుకుందాం. కామ క్రోధాలను జయించిన ఆ మహాదేవుని విలక్షణమైన లీలే ఈ మన్మథ దహనం.

సతీ వియోగం తర్వాత పరమశివుడు తీవ్రమైన తపస్సులో మునిగిపోయాడు. అటు వైపు, తారకాసురుడు అనే రాక్షసుడు బ్రహ్మ దేవుడి నుండి ఒక వింత వరం పొందాడు. "శివుని వీర్యంతో పుట్టిన బాలుడు తప్ప తనను మరెవ్వరూ చంపలేరు" అన్నదే ఆ వరం. శివుడు తపస్సులో ఉన్నాడు, ఆయనకు సంతానం కలిగే అవకాశం లేదని తారకాసురుడు ముల్లోకాలను హింసించడం మొదలుపెట్టాడు. దేవతలందరూ భయపడి ఆ వేడిని భరించలేకపోయారు.

శివుని తపస్సు భంగం కలిగించి, ఆయనలో పార్వతీదేవి పట్ల అనురాగం కలిగేలా చేయాలని ఇంద్రుడు నిర్ణయించుకున్నాడు. ఇందుకోసం ప్రేమకు దేవుడైన మన్మథుడిని (మన్మథ) పిలిపించాడు. మన్మథుడు తన భార్య రతీదేవితో కలిసి, వసంతుడిని తోడు తీసుకుని కైలాసానికి వెళ్లాడు. ఆ సమయంలో పార్వతీదేవి శివుని సేవలో నిమగ్నమై ఉంది.

మన్మథుడు అదును చూసి, తన చెరకు వింటికి "పుష్ప బాణాన్ని" సంధించాడు. ఆ బాణం నేరుగా పరమశివుని హృదయాన్ని తాకింది. ఒక్కసారిగా శివుని తపస్సు చెదిరింది. ఆయన కళ్లు తెరిచారు. కానీ ఆయనలో కోరికకు బదులు కోపం కలిగింది. తన ఏకాగ్రతను చెడగొట్టింది ఎవరని చుట్టూ చూడగా, మామిడి చెట్టు చాటున ధనుస్సు పట్టుకుని ఉన్న మన్మథుడు కనిపించాడు.

పరమశివుడు అమితమైన ఆగ్రహంతో తన లలాట నేత్రాన్ని (మూడవ కన్ను) తెరిచారు. ఆ కంటి నుండి వెలువడిన అగ్ని జ్వాలలు క్షణకాలంలో మన్మథుడిని చుట్టుముట్టాయి. అందరి చూస్తుండగానే మన్మథుడు భస్మమైపోయాడు. అప్పటి నుండి మన్మథుడికి "అనంగుడు" (శరీరం లేనివాడు) అనే పేరు వచ్చింది. భర్త మరణాన్ని చూసి రతీదేవి విలపించగా, "ద్వాపర యుగంలో కృష్ణుని పుత్రుడిగా (ప్రద్యుమ్నుడు) మన్మథుడు మళ్ళీ జన్మిస్తాడని, అప్పటి వరకు నీకు మాత్రమే కనిపిస్తాడని" శివుడు వరమిచ్చాడు.

ఈ కథ వెనుక ఉన్న గొప్ప అంతరార్థం ఏమిటంటే.. మన్మథుడు అంటే కోరిక. జ్ఞానము అనే మూడవ కన్ను తెరిచినప్పుడు మాత్రమే మనలోని అనవసరమైన కోరికలు భస్మమవుతాయి. లోక కల్యాణం కోసం శివుడు కామ దహనం చేసి, పార్వతీ పరిణయానికి దారి సుగమం చేశాడు.

ఈ వీడియో మీకు నచ్చితే సబ్‌స్క్రైబ్ చేసుకోండి. వచ్చే భాగంలో.. పరమశివుడిని భర్తగా పొందడానికి పార్వతీదేవి చేసిన కఠోర తపస్సు గురించి తెలుసుకుందాం. ఓం నమః శివాయ!

09-02-2026: సోమవారం 


:: శివలీలామృతం - భాగం 1 - శివలింగోద్భవ రహస్యం :: 


    నమస్కారం! శివలీలామృతం సిరీస్ కు స్వాగతం. " ఆకాశం లింగమిత్యాహు: పృథివీ తస్య పీఠికా "  అంటే., అనంతమైన ఆకాశమే లింగం. ఈ భూమియే దాని పీఠం. మన పురాణాలలో శివుని లీలలు అపారం. అసలు శివలింగం ఎలా ఆవిర్భవించింది? బ్రహ్మ, విష్ణువుల మధ్య జరిగిన ఆ అద్భుత ఘట్టం ఏమిటి? ఈనాటి భాగంలో శివలింగోద్భవ రహస్యం గురించి తెలుసుకుందాం. 

    సృష్టి ఆరంభ కాలంలో సృష్టికర్త అయిన బ్రహ్మదేవుడికి, స్థితి కారకుడైన మహావిష్ణువుకు మధ్య ఒక చిన్న వివాదం తలెత్తింది. " నేను సృష్టికర్తను కాబట్టి నేనే గొప్ప " అని బ్రహ్మ, " నేను లోకాలను రక్షించే వాడిని కాబట్టి నేనే గొప్ప " అని విష్ణువు వాదించుకున్నారు. ఈ వివాదం కాస్తా తీవ్రరూపం దాల్చి, ఇద్దరూ యుద్ధానికి సిద్ధపడ్డారు. వారిద్దరి అస్త్రశస్త్రాలవల్ల లోకాలు తల్లడిల్లిపోయాయి. 

    దేవతలందరూ భయపడి పరమశివుని ప్రార్థించారు. అప్పుడు వారి గర్వాన్ని అణచడానికి, యుద్ధాన్ని ఆపడానికి పరమేశ్వరుడు ఒక అనంతమైన అగ్నిస్తంభం రూపంలో వారిద్దరిమధ్య ప్రత్యక్షమయ్యాడు. ఆ స్తంభానికి మొదలు ఎక్కడో, అంతం ఎక్కడో ఎవరికీ అర్థం కాలేదు. అప్పుడు ఆకాశవాణి ఇలా పలికింది: " మీలో ఎవరు ఈ స్తంభం యొక్క అగ్రభాగాన్ని (పైకొనను), మూలాన్ని (అడుగు భాగాన్ని) కనుగొంటారో వారే గొప్ప " అని. 

    వెంటనే మహావిష్ణువు వరాహ ( అడవిపంది) రూపం దాల్చి  భూమిని తొలుచుకుంటూ ఆ స్తంభం యొక్క అడుగుభాగాన్ని వెతకడానికి వెళ్ళారు. బ్రహ్మదేవుడు హంసరూపం ధరించి ఆకాశంలోకి ఎగిరి పైభాగాన్ని వెతకడం ప్రారంభించారు. వేల సంవత్సరాలు గడిచినా, విష్ణువుకు ఆ లింగం యొక్క మొదలు దొరకలేదు. తన ఓటమిని అంగీకరించి ఆయన వెనక్కి వచ్చారు. 

    కానీ బ్రహ్మదేవుడు పైకి వెడుతూండగా శివుని తలపై నుండి జారిపడుతున్న ఒక మొగలిపువ్వు (కేతకి) ను చూశారు. బ్రహ్మ ఆ పువ్వును అడిగారు: " నీవు ఎక్కడి నుండి వస్తున్నావు " అని. అది " నేను శివుని తలపై నుండి కొన్ని యుగాల క్రిందట జారిపడ్డాను " అని చెప్పింది. బ్రహ్మ ఒక ఉపాయం ఆలోచించి, " నేను శివుని తల చూశానని నువ్వు సాక్ష్యం చెప్పాలి " అని ఆ పువ్వును ఒప్పించారు. 

    బ్రహ్మ క్రిందకు వచ్చి " నేను శివుని శిరస్సు చూశాను. దానికి ఈ మొగలిపువ్వే సాక్ష్యం " అని అబద్ధం చెప్పారు. అప్పుడు ఆ అగ్నిస్తంభం నుండి పరమశివుడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు. బ్రహ్మ ఆడిన అబద్ధానికి ఆగ్రహించి, " లోకంలో బ్రహ్మకు ఎక్కడా ఆలయాలు, పూజలు ఉండవు " అని శాసించారు. అబద్ధపు సాక్ష్యం చెప్పిన మొగలిపువ్వును శివపూజకు (దైవపూజకు) అనర్హంగా ప్రకటించారు. నిజాయితీగా ఓటమిని ఒప్పుకున్న విష్ణువును ఆశీర్వదించి, తనతో సమానంగా పూజలు అందుకుంటావని వరమిచ్చారు. 

    మహాశివరాత్రి రోజున అర్థరాత్రి వేళ ఈ లింగోద్భవం జరిగింది. అందుకే ఆ సమయాన్ని లింగోద్భవ కాలం అంటారు. ఈ కథ మనకు నేర్పే పాఠం ఏమిటంటే, భగవంతుడి ముందు గర్వం పనికిరాదు. ఎంతటి వారైనా సత్యానికి కట్టుబడి ఉండాలి. 

    ఈ వీడియో మీకు నచ్చినట్లయితే లైక్ చేయండి. మీ మిత్రులకు షేర్ చేయండి. వచ్చే భాగంలో శివుడు " మన్మథ దహనం " ఎందుకు చేయాల్సి వచ్చిందో తెలుసుకుందాం. అంతవరకు సెలవు. ఓం నమ: శివాయ! 

:: కాలుడి కాలపాశం ఎలా భగ్నమయింది :: 

    శ్రోతక మహాశయులకు మీ క్రొవ్విడి వెంకట రాజారావు అనేక నమస్సులు. ఇప్పుడు మనం  ప్రతి సోమవారం విఘ్నేశ్వర వైభవ లీలలను గురించి చెప్పుకుంటున్నాం. మహాభారత లేఖకునిగా ఉండి ఆ గ్రంథ రచనా సమయంలో అనేక మహిమలు చూపిన ఆ విఘ్నేశ్వర దైవానికి భక్తిపూర్వక నమస్సులర్పించి చివరగా ఇప్పుడు చెప్పే " కాలుడి కాలపాశం ఎలా భగ్నమయిందో " నన్న విషయాన్ని తెలుసుకున్న తరువాత దిగ్విజయంగా ముగింపు చెప్పుకొందాం. యధావిధిగా మీ అందరి ప్రోత్సాహంతో సోమవారం, మంగళవారం తప్ప ఇదే సమయానికి భాగవతసుధ షార్ట్స్ రిలీజు అవుతున్నాయి. వాటిని గూడా విని మరింత ప్రోద్బలం చేకూర్చండి. సోమవారం పెద్ద వీడియోలు వస్తున్నాయి. అయితే, వచ్చే సోమవారం నుండి  ఆదిదేవుడైన ఆ పరమేశ్వరునకు సంబంధించిన విశేష సత్యాలతో కూడిన నాచే విరచితమైన " శివలీలామృతం " అనే క్రొత్త సీరీస్ ను ప్రారంభించబోతున్నాను. ముందుగా శివలింగోద్భవ రహస్యం గురించి చెప్పబోతున్నాను. ఇప్పుడే ఛానల్ ను తప్పక సబ్ స్క్రైబ్ చేసుకోండి. మరి, ఈవారం కథ - 

    ఒకనాడు చాలామంది పిల్లలు, వారి వెనుక పెద్దలు గుమికూడి ఒక చిత్రాన్ని వింతగా చూస్తున్నారు. ఆ చిత్తరువులో ఒక విచిత్రమైన జంతుభూతం చిత్రించబడి ఉంది. అప్పుడే మంటపం ప్రవేశిస్తున్న పావనమిశ్రుడు పిల్లల కుతూహల కారణం గ్రహించి, " పిల్లలూ! ఆ కథ విందురుగాని కూర్చోండి " అంటూ చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు. ఇంద్రుడు సగరచక్రవర్తి యాగాశ్వాన్ని దాచాడు. పృథుచక్రవర్తి యాగం సరిగా పూర్తవకుండా గుర్రాన్ని దొంగిలించుకుపోయాడు. పాషండ వేషాలు వేశాడు. చేయరాని పనులెన్నో చేశాడు. 

    పృథుచక్రవర్తి సంతతివాడైన అభినందనుడనే మహారాజు ఇంద్రుడికి భాగం లేకుండా ఉండే ఒక మహా యాగాన్ని ప్రారంభించాడు. ఇంద్రుడు పట్టరాని ఉక్రోషంతో కాలుడిని ఇచ్ఛకాలతో, సుఖభోగాలతో బాగా తృప్తిపరచి, అభినందనుడి యాగాన్ని ధ్వంసం చేయమని కోరాడు. 

    కాలుడు కాలానికి అధినేత. జీవుల జీవన మరణాలకు కాలుడే మూలము. కాలుణ్ణి కాలయముడు, కాలధర్ముడు అని కూడా అంటారు. 

    కాలుడు యజ్ఞపురుషుణ్ణి ఆవహించి అభినందనుడి యాగహోమాగ్ని నుండి కనీవినీ ఎరుగని మహాభయంకరమైన పర్వతం లాంటి జంతుభూతం వెలువడేలాగా చేశాడు. ఋత్విజులు, అధ్వర్యులు మొదలైన వారంతా పారిపోయారు. 

    అభినందనుడు గణేశ భక్తుడు. అతని గురువైన వశిష్ఠుడు, " రాజా! ఇలాంటి అవాంతరం రావచ్చునని తెలిసే హోమగుండానికి ఎదురుగా పెద్ద స్వస్తికా పీఠాన్ని వేయించాను. స్వస్తిక గణేశుని సంకేత చిహ్నం. గణేశ్వరునికి ప్రతిరూపంగా పసుపు ముద్దను స్వస్తిక కేంద్రంలో పెట్టి ప్రణమిల్లు. ఆ స్వస్తిక అవాంతరాన్ని నిర్మూలిస్తుంది.  " అని చెప్పాడు. 

    రాజు అలాగే చేశాడు. 

    ఆ స్వస్తికముగ్గు కేంద్రం నుంచి అద్భుత ప్రకంపనంతో నాదం వెలువడి, అణువులు విజృభించి పైకెగసి మహాజంతుభూతాన్ని ఆవరించాయి. అణువులు పెద్దవిగా పెరుగుతూ ఎలుకలుగా మారాయి. అనేక రంగురంగుల్లో మెరసిపోతున్న చెట్టెలుకలు చీమల బారుల్లాగా భూతజంతువు నిండా పట్టుకొని కొరికి కొరికి, బలవంతమైన సర్పము చలిచీమలచేత చిక్కి చచ్చిన విధంగా చేసినై. భూతజంతువు గిలగిలా తన్నుకొని చచ్చినట్లు చచ్చి అదృశ్యమైంది. 

    హోమాగ్ని గుండం నుండి పుట్టిన భయంకరమైన జంతువు అదృశ్యం కాగానే కాలుడు విఘ్నాసుర రూపం దాల్చి కాలపాశాన్ని విసిరాడు. కాలపాశం గిరగిరా తిరుగుతూ ప్రళయంగా అంతా చుట్టబెట్టింది. అభినందనుడు పరాక్రమించి దానిని ఛేదించడానికి యత్నించి నేలకొరిగాడు. కాలపాశం మరింత విజృంభించి జీవకోటిని అంతమొందిస్తూంటే, వశిష్ఠుడు మొదలైన సప్తమహర్షులు, ఋషులు, లోకకళ్యాణం కోరేవారంతా కలసి బ్రహ్మను ప్రార్థించారు. 

    బ్రహ్మ, " కాలపాశాన్ని తప్పించడం ఎవరితరమూ కాదు. కాలప్రభావాన్ని అరికట్టి, కాలుణ్ణి నిగ్రహించ గలిగినవాడు గణేశుడొక్కడే " అని చెప్పి వారందరితో కలసి గణెశ్వరుణ్ణి ప్రార్థించాడు. 

    మహాగణాధిపతి స్వస్తికా పీఠంపై ఆశీనుడై సాక్షాత్కరించాడు. తన చేతనున్న పాశాన్ని వదిలాడు. గణేశుని పాశం  కాలపాశాన్ని ఉచ్చుపన్ని పట్టినట్లు గణాధిపతి ముందు కట్టి పడేసింది. 

    కాలుడు పరాభవంతో మండిపడుతూ మరింత భీకర జుగుప్సాకరంగా విఘ్నాసుర రూపం చూపుతూ కాలదండాన్ని ఎత్తి ఝళిపించాడు. గణేశుడు అంకుశాన్ని వదిలాడు. అంకుశం విఘ్నాసురుడి వెన్నెముకలో గుచ్చింది. 

    విఘ్నాసురుడు అంకుశం తాకిడితో అలాఅలా కుదించుకుపోయి, అంకుశం వెన్నంటి తరుముతూండగా శరణు కోరుతున్నట్లుగా గణేశుడి రెండు పాదాల ఇరుకునపడి బందీగా చిక్కుకున్నాడు. గజముఖుడు విఘ్నాసురుణ్ణి రెండు పాదాలతో గట్టిగా నొక్కాడు. 

    అప్పుడు కాలుడు విఘ్నాసురుడి నుంచి బయటపడి గణేశుడికి మ్రొక్కుతూ " గణేశా! నీ మహావిశ్వపాశం ముందు ఈ భూమికీ, సూర్యోదయ సూర్యాస్తమయాలకు మాత్రమే సంబంధించిన నా కాలపాశం ఎంత? విశ్వాన్ని అదుపులో ఉంచే నీ అంకుశం ముందు నా దండమేపాటిది? పర్వతం లాంటి భూతాన్ని నీ వాహన రూపాలైన చిట్టెలుకలు తుదముట్టించాయి. నీవు విఘ్నాసురుణ్ణి అధీనంలో పెట్టుకున్న విఘ్నేశ్వరుడివి. దేవా! నన్ను మన్నించు " అని వేడుకొన్నాడు. 

    విఘ్నేశ్వరుడు, " కాలా! ఇతరుల పని నెత్తిని వేసుకోవడం, కోరి ముప్పు తెచ్చుకోవడమే. నీ ధర్మాన్ని నీవు నిర్వర్తించు. ఇక ఇక్కడినుండి కదలివెళ్ళు " అని మందలించాడు. 

    కాలుడు మెలివేసిన చేతులతో చెవులు పట్టుకుని మూడుసార్లు వంగి లేచి, లెంపలు వేసుకొని  " బుధ్ధి బుద్ధి , ఆ ఇంద్రుడి మాటవిని గడ్డి కరిచాను. బుద్ధి వచ్చింది దేవా! విఘ్నేశ్వరుడవైన నిన్ను నమ్మి కొల్చినవారి దాపులకు నేను పోను. వారిని వ్యాధులు సోకవు. వారికి విఘ్నాలుండవు " అని చెప్పి శలవు తీసుకున్నాడు. 

    కాలుణ్ణి విఘ్నేశ్వరుడు భంగపుచ్చినప్పుడే కాలపాశం వల్ల నేలకొరిగిన అభినందన మహారాజు మొదలైన వారంతా సజీవులై నిద్రలేచినట్లు లేచారు. పూలజల్లు కురిసింది. 

    వినాయకుడిని విఘ్నేశ్వరుడనీ, విఘ్నరాజని అందరూ కీర్తించారు. 

    అప్పటినుంచి ఏ మంచి పనికైనా, శుభకార్యానికైనా స్వస్తికను ముగ్గుగా తీర్చిదిద్దడం, పసుపుముద్దను విఘ్నేశ్వరుని ప్రతిరూపంగా ఉంచి పూజించడం సంప్రదాయంగా నిలిచింది. 

    " కాలపురుషుణ్ణి భంగపుచ్చి పాదాక్రాంతుణ్ణి చేసుకున్న విఘ్నేశ్వరుడి మీద విశ్వాసం కలవారూ, విఘ్నేశ్వరుడి ఆశీర్వాదబలం ఉన్నవారూ కాలప్రవాహానికి ఎదురీత ఈది నిలద్రొక్కుకుని, విజయం సాధించగలరు " అని చెప్పి పావనమిశ్రుడు ముగించాడు. 
    
    సమాప్తం. ఈ సీరీస్ అందించడంలో మీ అందరి ప్రోత్సాహానికి మరొక్కసారి హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు తెలియజేసుకుంటూ వచ్చే వారం నుండి ప్రారంభమయ్యే " శివలీలామృతం " విశేష సత్యాలను గూడా ఆదరిస్తారని ఆశిస్తూ - " సర్వేజనా సుఖినోభవన్తు - స్వస్తి ". 

  :: ఉపమన్యువు కథ - ఆకలి తీర్చిన పరమశివుడు ::      జీవితంలో ఒక్కోసారి మనకు చాలా చిన్న కోరికలు ఉంటాయి. కానీ అవి తీరనప్పుడు కలిగే బాధ వర్ణనాతీ...